мини|Фрагмент од карта од 17 век од Герит ван Шаген што го прикажува Лукоморје Лукоморје или Лукоморие — регион во античките руски земји и е опишан и прикажан не само во руски извори, туку и во различни неруски стари извори. Лукоморје е исто така истакната фиктивна локација во рускиот фолклор.
Етимологија Самиот руски збор е стар термин за „залив“. Во зборот „лук-о-мор-је“, „-о-“ е интерфикс што се користи за поврзување на два корени, „-је“ е афикс (во овој случај, на релативна локација), „лук-“ е корен за „свиткување“, „мор-“ е корен за „море“. Може да се преведе и како „закривен морски брег“ или „влив на морето“.
Географија на средниот век и раноруски ракописи Топонимот „Морски брег“ и изведените имиња: лукоморје, лукоморјани итн., се користат за различни географски локации.Moskowia, Gustav Kiepenhauer Verlag Weimar, page 117 Се споменува во „Слово за походот Игорев“ и во руските хроники. Според хрониките, Лукоморје било населено од номадскиот народ Кумани, а истражувачите го лоцираат во регионот северно од Азовското Море, каде што живееле Половци во 11-12 век. Овие извештаи се сметаат за извор на инспирација за Александар Пушкин. Во современата руска култура, зборот Лукоморје најчесто се поврзува со бајката на Пушкин „Руслан и Људмила“, почнувајќи со стихот: „До лукоморје има зелен даб...
Земјата „Лукоморија“ била прикажана и на голем број антички карти на Сибир/Москва. Картографите ги следеле описите на Сигизмунд фон Херберштајн во неговите „Белешки за московските работи“ од 1549 година:...кои ги разменуваат со Груштинците и Серпоновците.Овие вториве народи го добиле своето име од тврдината Серпонов Лукоморје, сместена во планините зад реката Об. Во легендите се вели дека секоја година на луѓето од Лукоморје им се случува еден чудесен и неверојатен настан, многу сличен на басна, имено, дека умираат на 27 ноември, кој кај Русите е посветен на Свети Георги, и оживуваат повторно како мразовите следната пролет, обично на 24 април. Косин е река која тече од планините Лукоморја, на устието се наоѓа тврдината Косин, која порано била во посед на Кнес Венца, а сега на неговите синови. Од изворите на големата река Косин до ова место е патување од два месеци. Покрај тоа, од изворите на истата река извира друга река Касима, која, откако ќе помине низ областа Лукоморја, се влева во големата река Тахнин, зад кои се вели дека живеат луѓе со огромен раст, од кои некои се покриени со коса насекаде, како диви ѕверови, додека други имаат глави како кучиња, а други немаат вратови, нивните гради го заземаат местото на главата, додека имаат долги раце, но немаат стапала.Moskowia, Gustav Kiepenhauer Verlag Weimar, page 117Џајлс Флечер во својата книга „Од Руското заедничко богатство“ ја повторува фантастичната приказна за умирањето/воскреснувањето на Лукоморијците.
Во културни спомнувања лево|мини|Илустрација за прологот на „Руслан и Људмила“, на која е прикажан дабот од Лукоморје и други митски елементи. Иван Крамској, 1879.
Широко познат во Русија е прологот на бајката „Руслан и Људмила“ од Александар Пушкин, кој започнува со стихот „Кај Лукоморје има еден зелен даб“. Лукоморје (списание), илустрирано литературно и сатирично списание (Русија, 1914-1917) Владимир Висоцки има хумористична „анти-бајковна“ песна „ Лукоморје повеќе не постои“. Chains of Lukomorye е најавена претстојна видео игра која го вклучува „Словенското царство на Лукоморје“
Поврзано
Далечното царство Хипербореја
Наводи
Категорија:Руска култура Категорија:Статии со микроформати hAudio Категорија:Митологија Категорија:Словенска митологија