Битка кај Белај — битка помеѓу османлиската војска која се враќала од нивниот напад врз Крањска и Хрватска. Таа се одвила на 4 октомври 1528 година под замокот Белај, во денешното село Бариловиќ во Хрватска.
Прелудиум Во 1528 година, османлискиот губернатор на Босанскиот санџак, Гази Хусрев-бег, одлучил да започне серија на напади врз Крањска и Хрватска. Словенскиот благородник Иван Тахи решил да се одмазди така што започнал свои напади во Босна, за време на кои го запалил Котор Варош на реката Врбања, заедно со нејзините околни села, и ограбил многу луѓе и добиток.
Како одговор, Хусрев-бег во октомври одлучил да изврши уште еден напад врз Хрватска и Крањска. Според извештаите напишани од Петар Кружиќ од Сењ до заменик-капетанот на Риека, големата отоманска војска стигнала до Оточац до 2 октомври и продолжила со својот напад кон Метлика. Во неговото писмо, Кружиќ, исто така, ги замолил луѓето да ја рашират веста за присуството на отоманската војска. Кога хрватското и крањското благородништво станале свесни за ова, тие собрале свои војски и двете армии на крајот се сретнале во близина на замокот Белај.
Битка Според хрватскиот историчар Вјекослав Клаиќ битката се случила попладне. Точните описи на битката се разликуваат во некои детали, но и Вјекослав Клаиќ и Петар Гргец се согласуваат дека битката траела два часа. Според Петар Гргец, османлискиот командант Гази Хусрев Бег ги поставил своите најспособни луѓе во првите редови. Кога започнала битката, се чинело дека Османлиите добивале предност бидејќи Германците во христијанските редови почнале да ја губат својата вера. Гргец изјавил дека биле запрени од страна на хрватскиот бан Иван Карловиќ, кој потоа се вратил кон Османлиите и ги пробил нивните редови, принудувајќи ги да избегаат. Клаиќ изјавил дека Турците биле разбиени кога почнало да се стемнува.
Последици Додека Османлиите бегале од бојното поле, околу 700 мртви и ранети отомански војници лежеле мртви или ранети на полето на Белај. Меѓу нив биле и босанскиот паша и капетанот на Удбина, кои биле тешко ранети. Од христијанска страна, Иван Карловиќ исто така бил тешко ранет. Според писмото напишано на 18 октомври, Карловиќ сè уште се опоравувал од раните и „не се знаело дали ќе остане жив или ќе умре“. Карловиќ на крајот успеал да се опорави.
Наводи
Категорија:Битки на Отоманското Царство Категорија:Битки на Хабсбуршка Хрватска