Бистромит — редок оксиден минерал од групата оксиди и хидроксиди, со хемиска формула MgSb2O6, што значи дека се состои од магнезиум (Mg), антимон (Sb) и кислород (O).
Хемиски состав и класификација Минералот бистромит има идеална хемиска формула MgSb2O6. Оваа формула го одразува магнезиумот и антимонот како главни метални компоненти, додека кислородот ја исполнува оксидната фаза. Според систематската класификација на минерали, бистромит припаѓа на оксидите и хидроксидите, каде што оксидни минерали се оние чии основни градежни единици се метал-анјонски (M–O) врски.
Кристална структура Бистромит кристализира во тетрагонален кристален систем, со просторна група P4/nmm и параметри на единична ќелија приближно a = 4.68 Å и c = 9.21 Å.
Физички својства Минералот има карактеристични физички својства кои го одвојуваат од другите минерали:
Боја: обично сино-сива до жолтеникаво-сива. Сјај: земјен до метален. Очекувана тврдина: околу 7 според Мосовата скала, што укажува на релативно висока тврдина. Структура: честопати се јавува како масивни агрегати или субмикроскопски делови во руди.
Откритие и историја Минералот бистромит е опишан и именуван по шведскиот хемичар и кристалограф Андерс Бистром, кој истражувал синтетички соединенија со слична хемиска формула.
Првите примери на минералот биле документирани од рудници во сојузната држава Сонoра во Мексико.
Геолошка средина и појава Бистромит се јавува во хидротермални оксидни руди каде што доминира антимон и често е поврзан со други минерали како стбиконит и кварц.
Наводи
Категорија:Четириаголни минерали Категорија:Минерали на магнезиумот Категорија:Минерали на антимонот