Шах Исмаил I (1487–1524) бил основачот и првиот шах на Сафавидската династија во Иран.
Роден во Ардабил, тој на 14-годишна возраст ја презел лидерската позиција на Сафавидскиот суфиски ред по убиството на татко му. Во 1501 година го освоил Табриз и се прогласил за шах, со што ја основал модерната иранска држава. Неговите најважни следбеници биле Кизилбашите — шиитски војници кои го сметале речиси за божествена фигура. Едно од неговите најсудбоносни дела било прогласувањето на дванаесетничкиот шиизам за официјална државна религија, со што Иран трајно се одвоил од сунитските соседи.
Тој водел успешни походи и го проширил царството врз поголемиот дел од денешен Иран, делови од Ирак, Кавказ и Источна Анатолија. Во 1514 година претрпел тежок пораз од Османлиите во битката кај Чалдиран, што ја ограничило неговата експанзија на запад. Исмаил бил и талентиран поет кој пишувал на староазерски турски под псевдонимот Хатаи. Неговото владеење се смета за почеток на модерната иранска историја поради воспоставувањето на шиитскиот идентитет и персиската државност. Умрел во 1524 година на 36-годишна возраст, а го наследил синот Тахмасп I.
Категорија:Персиски монарси