Б'лгарски книжици (; стар правопис: Българскы книжици) е бугарско преродбенско списание што излегувало од 1858 до 1862 година во Цариград, тогашната престолнина на Османската империја. Тоа претставува едно од најзначајните периодични изданија во периодот на бугарската преродба и се смета за научно-литературно и општествено списание.
Историја и издавање Списанието го издавала културно-националната организација „Обштина на бугарската книжевност“ (или „Бугарска книжевност“), која била формирана од бугарските општини со цел развој на просветата и културата кај бугарскиот народ. Полното име на списанието било „Повремено списание на бугарската книжевност“. Излегувало во книшки (броеви) и не било дневен или седмичен весник со актуелни вести, туку издание со подлабоки текстови од различни области.
Прв уредник бил Димитар Мутев, а подоцна функцијата ја извршувале Иван Богоров, Гаврил Крстевич, Тодор Бурмов и Сава Филаретов. Списанието се појавило во време кога Бугарите интензивно се бореле за национално самосознание, црковна независност и модерна просвета.
Содржина Во почетните години „Бугарски книжици“ се фокусирало на историско-филолошки теми: бугарска историја, јазикознание, славистика, фолклор и народни преданија, како и преводни статии од странски јазици. Подоцна, акцентот се префрлил кон политичко-општествени прашања, особено црковното прашање (борбата за независна бугарска црква), училишното дело и општите проблеми на бугарското општество во Османската империја.
Меѓу авторите и соработниците се истакнуваат Сава Филаретов, Петко Славејков, Константин Миладинов и Партенија Зографски, кој објавувал текстови за бугарскиот јазик и македонските дијалекти. Во 1860 година, списанието ја објавило првата оригинална бугарска повест „Нешастна фамилија“ на Васил Друмев.
Надворешни врски Б'лгарски книжици, година I, 1858
Категорија:Бугарска преродба