мини|Опалот, 1844, уредник на Н.П. Вилис. Џон Ц. Рајкер, Њујорк. „Утро на Висахикон“ или познато уште како „Елен“ претставува дело од Едгар Алан По од 1844 година, кое ја опишува природната убавина на потокот Висахикон, кој се влевал во реката Шујлкил во Филаделфија.
Делото се граничи помеѓу расказ и патопис.
Делото било објавено во годишникот Опал во 1844 година.
Преглед Во есејот, По ги критикувал туристите кои се фокусирале на „најпрегазените сообраќајници во земјата“ и не ја гледале убавината на местата „далеку од патеката“.
Во него детално го опишувал подрачјето и нејзината дива убавина, особено самиот поток, а при една посета, тој здогледал елен на карпа.
Величеството на овој „најстар и најсмел“ елен е уништено кога сфатил дека станува збор за припитомено домашно милениче, а не за диво суштество, кое му припаѓало на „англиско семејство кое живеело во вила во близина“.
Во овој есеј, По се осврнува на пишувањето на актерката Фани Кембл, велејќи дека таа прва го привлекла вниманието на луѓето кон прекрасната област во нејзината „смешна книга“, Журнал, во 1835 година.
Историја на објавување лево|мини|Илустрација од Џон Гадсби Чепмен во „Опалот: Чист подарок за светите денови“, 1844 година. Делото за прв пат било објавено во 1844 година како „Утро на Висахикон“ во годишното списание Опалот: Чист подарок за светите денови.
Како и претходното дело на По „Островот на вилата“, првично било „член“, дело напишано специјално за да придружува гравура, a oригиналната гравура од Џон Гадсби Чепмен прикажувала елен во идилична природна средина.Renza, Louis A. "Ut Pictura Poe: Poetic Politics in 'The Island of the Fay' and 'Morning on the Wissahickon'," as collected in The American Face of Edgar Allan Poe, edited by Shawn Rosenheim and Stephen Rachman. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 1995. p. 309
Опал бил годишна книга за подароци уредувана од Натаниел Паркер Вилис, основана од Руфус Вилмот Гризволд и била објавена во Њујорк од Џон Ц. Рајкер.
Анализа „Утро на Висахикон“ ја претставува потрагата на По по убавината.Quinn, Arthur Hobson. Edgar Allan Poe: A Critical Biography. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 1998. p. 395 Тој започнува со дискусија за „природниот пејзаж“ на Северна Америка во споредба со Стариот свет, особено Европа. Тој ја опишува убавината на потокот Висахикон надвор од Филаделфија.
Тој наишол на сцената за време на своите екскурзии. Ги критикувал и американските и странските патници кои се фокусирале на популарните природни знаменитости, но ги игнорирале „Еденските рајови на земјата“.
Патниците пропуштале многу северноамерикански предели бидејќи се тешко достапни, а ова било различно во Англија.
Особено, тој ја наведува „долината на Луизијана“ која е „од сите обемни области со природна убавина, ова е можеби најубавата“.
За да го цени природниот пејзаж на Северна Америка, патникот мора да оди пеш.
Потоа забележува елен близу до една провалија и претпоставува дека е диво животно, но сепак, подоцна забележува дека еден човек се движи кон него носејќи сол и оглавник, па се разочарал кога открил дека еленот е припитомен миленик.
Наводи
Надворешни врски
Текст на утрото на Висахикон Утро на Висахикон . Опалот, 1844, страница 249. ХатиТраст. Утро на Висахикон онлајн. Универзитет во Пенсилванија.
Категорија:Дела на Едгар Алан По