Инес Енрикета Џулиета Мексија (24 мај 1870 – 12 јули 1938) била мексиканско-американска ботаничарка, значајна по својата обемна колекција на нови примероци од флора и растенија кои потекнуваат од места во Колумбија, Мексико и Перу. Таа открила нов род Главоцветно растение, познато по неа како Mexianthus, и акумулирала над 150.000 примероци за ботаничко проучување во текот на кариера што траела 16 години, трпејќи предизвици во областа што вклучувале отровни бобинки, опасен терен, мочуришта и земјотреси заради нејзиното истражување.

Биографија Инес Мексија била родена на 24 мај 1870 година во Вашингтон, како ќерка на Енрике Мексија, мексикански дипломат, и Сара Вилмер Мексија. Нејзиниот дедо бил Хозе Антонио Мексија, истакнат мексикански генерал.

Во 1873 година, нејзиниот татко се вратил во Мексико, а нејзината мајка ги преселила Инес и нејзините шест полубраќа и сестри на ранч во Лајмстоун, Тексас, кој подоцна го именувале Мексија. Подоцна, семејството се преселило во разни источни градови како што се Филаделфија и Онтарио, каде што таа се школувала во приватно училиште. Тие се населиле во Мериленд, каде што Инес го учела во „Св. Јосиф“ во Емитсбург. Во 1887 година, се преселила во Мексико каде што останала со својот татко десет години.„Late Bloomer: The Short, Prolific Career of Ynes Mexia“. Science Talk Archive (англиски). 2015-02-26. Посетено на 2020-01-30.

Додека живеела таму во 1897 година, Мексија се омажила за својот прв сопруг, Херман де Лауе, шпанско-германски трговец, кој починал во 1904 година. Околу времето на неговата смрт, Мексија ја основала „Квинта“, бизнис за одгледување домашни миленици и живина, на хациендата што ја наследила од имотот на нејзиниот татко. Подоцна, се омажила за Д. Аугустин Рејгадос, но бракот завршил со развод во 1906 година, откако тој го банкротирал бизнисот.

Во 1909 година, на 39-годишна возраст, Мексија доживеала нервен и физички слом и го напуштила Мексико за Сан Франциско во потрага по медицинска нега. Таа била лекувана од д-р Филип Кинг Браун, основач на санаториумот Арекипа во Ферфакс, вкупно десет години. Додека била во Северна Калифорнија, Мексија почнала да оди на екскурзии со клубот Сиера во планините и затоа се заинтересирала за екологијата на регионот, како што се секвоите, птиците и растенијата.

Инес се запишала на Универзитетот Калифорнија во Беркли, каде што се запознала со ботаниката и отишла на својата прва експедиција. Во средните години, Мексија ја пронашла својата цел во животот, пишувајќи: „... Имам работа, [каде] создавам нешто вистинско и трајно“.

Во текот на следните 13 години, Мексија патувала од северните региони на Алјаска до јужниот врв на Огнената Земја. Нејзините навики честопати ги изненадувале луѓето што ги запознала, бидејќи не се однесувала на начин типичен за жена од почетокот на 20 век: патувала сама, јавала коњ, носела панталони и претпочитала да спие надвор дури и ако имало достапни кревети или сместување во затворен простор. Таа напишала за своето отфрлање на ваквите стереотипи и коментирала дека „Еден добро познат колекционер и истражувач многу позитивно изјавил дека „е невозможно жена да патува сама во Латинска Америка“ и нагласила дека „решив дека ако сакам подобро да се запознаам со јужноамериканскиот континент, најдобриот начин би бил да го поминам“.

Во 1938 година, за време на експедиција во Оахака, Мексико, Мексија се разболела. Поради влошената здравствена состојба морала да го прекине патувањето и да се врати во Соединетите Држави, каде што подоцна ѝ бил откриен рак на белите дробови. Починала еден месец подоцна, на возраст од 68 години. Вилијам Е. Колби, тогашен секретар на Сиера Клуб, напишал: „Сите што ја познавале Инес Мексија не можеле, а да не бидат импресионирани од нејзиниот пријателски, скромен дух и од таа ретка храброст што ѝ овозможила да патува, поголемиот дел од времето сама, во земји каде што малкумина би се осмелиле да ја следат“.

Кариера мини|Ботанички цртеж на Begonia ynesiae LB Sm. & Wash. Мексија ја започнала својата кариера во ботаниката во 1922 година, кога се придружила на експедиција предводена од г-дин Е.Л. Фурлонг, куратор по палеонтологија на Универзитетот во Калифорнија, Беркли. Нејзините успеси почнале да се зголемуваат во 1925 година со двомесечна екскурзија во западно Мексико под покровителство на Роксана Ферис, ботаничарка на Универзитетот Стенфорд. Мексија паднала од карпа, кршејќи ребра и повредувајќи ја раката. Иако експедицијата била прекината, за време на патувањето биле собрани 500 ботанички примероци, меѓу кои и неколку новооткриени видови. Првиот вид што го добил нејзиното име, Mimosa mexiae, бил пронајден токму на оваа експедиција и ѝ бил посветен од Џозеф Нелсон Роуз. Подоцна, и други видови што ги открила биле именувани во нејзина чест, меѓу нив и цветното растение Zexmenia mexiae од семејството маргаритки, денес познато како Lasianthaea macrocephala. Таа го собрала примерокот од типот Meksiathus во декември 1926 година, јужно од Пуерто Ваљарта.

Во 1928 година била ангажирана да собира растенија во Националниот парк Маунт Мекинли во Алјаска, од каде што биле собрани 6100 примероци. Следната година отишла во Јужна Америка и патувала со кану по реката Амазон, поминувајќи 4.800 километри за две и пол години, завршувајќи на нејзиниот извор во Андите. Оваа експедиција резултирала со 65.000 примероци. На таа експедиција поминала три месеци живеејќи со Арагуаруните, домородна група во Амазон. За време на ова патување накратко била придружувана од ботаничарката Мери Агнес Чејс. Додека била во Еквадор, Мексија работела во Бирото за растителна индустрија и истражување, под Министерството за земјоделство. Нејзината работа се фокусирала на восочната палма и специфични билки што се врзуваат за почвата.

Во лична преписка од 1980 година, ботаничарот Џон Томас Хауел ја нарекува Мексија „близок пријател на Алис Иствуд“. Тој раскажува дека „Во 1933 година, таа нè придружуваше мене и госпоѓица Иствуд на првата експедиција за собирање на Иствуд и Хауел... во отворен Форд Модел Т, кој помина низ делови од Невада, Јута, Аризона и Калифорнија... и собра над 1300 колекционери... Госпоѓа Мексија ми беше драга, добра пријателка“.

Сите нејзини истражувачки и колекционерски патувања се финансирале од продажба на примероците на институции и приватни колекционери.

Документацијата за нејзините експедиции редовно се појавувала во Галебот, билтенот на Пацифичкото друштво „Одубон“, од 1926 до 1935 година. Неколку дополнителни натписи биле објавени во Мадроно, списанието на Калифорниското ботаничко друштво.

Мексија била активна членка на бројни научни здруженија, меѓу кои Калифорниското ботаничко друштво, во кое се зачленила во 1915 година, Сиера клубот, Асоцијацијата Аудубон на Пацификот, Географското друштво во Лима и Калифорниската академија на науките. Таа била и почесна членка на мексиканскиот Департаменто Форестал, де Каза и Песка.

Поради своите интересни раскажувања за патувањата и умешноста во фотографирањето, често гостувала како предавач во различни научни организации во областа на заливот на Сан Франциско, при што нејзините фотографии служеле како визуелна поддршка на предавањата.

Нејзините ботанички примероци биле зачувани во Калифорниската академија на науките, каде што се наоѓала главната колекција, како и во Академијата за природни науки во Филаделфија, Музејот за природна историја „Филд“, Греј хербариумот, Ботаничката градина во Њујорк, Институтот Смитсонијан, Универзитетот во Калифорнија во Беркли и Националниот арборетум на САД, но и во повеќе музеи и ботанички градини низ Европа. Нејзините лични документи биле сочувани во Калифорниската академија на науките и во библиотеката Банкрофт при Универзитетот во Калифорнија во Беркли.

Дела

Ботанички патеки во Старо Мексико (1929) Листи на растенија, Бразил, Мексико и Јужна Америка . (1930) Бразилски папрати собрани од Инес Мексија . Со Едвин Бингам Коупланд. Уредник на „Јунивит прес“ (1932) Три илјади милји низ Амазон (1933) Патот на г-ѓа Инес Мексијас во Еквадор, 1934–1935 (1936) Кампување на екваторот (1937)

Библиографија

Bonta, Marcia (1991), Women in the Field: America's Pioneering Women Naturalists, Texas A&M University Press,

Надворешни врски

Колекција Мексиа, 1918–1966, која ја чуваат Универзитетскиот архив и архивите на Џепсон Хербарија, Универзитет во Калифорнија, Беркли Водич за трудовите на Инес Мексиа во библиотеката Банкрофт Works by or about Ynes Mexia Палатата на сеќавањата Епизода 107: Корени и гранки и семиња донесени од ветерот Archived Транскрипт од усна историја на Н. Флој Брејселин за Инес Мексија, 1965 и 1967 година, преку библиотеката Банкрофт

Наводи

Категорија:Апсолвенти на Калифорнискиот универзитет (Беркли) Категорија:Починати во 1938 година Категорија:Родени во 1870 година Категорија:Статии со hCards Категорија:Ботаничари со авторски кратенки