Милион потписи за укинување на дискриминаторските закони (персиски : ), позната и како „Промена за еднаквост“, ― кампања на жените во Иран за собирање милион потписи во поддршка на промена на дискриминаторските закони против жените во нивната земја, започната во август 2006 година. Кампањата била позната и како „Кампања за милион потписи“ (КЗЕМП). Активистките на движењето биле напаѓани и затворани од страна на иранската влада, а кампањата морала да ја продолжи својата двегодишна цел за да го собере целиот број потписи. Кампањата добила широко меѓународно признание. Истакнати новинарски организации, организации за човекови права и продемократија, доделиле важни награди и на организацијата и на некои од нејзините членови.

Историја Иранските активисти за права на жените во Иран ја започнале кампањата како продолжение на мирен протест со истата цел во 2006 година на плоштадот „Хафт-е Тир“ во Техеран. Кампањата службено била започната на 28 август 2006 година, на семинар насловен како „Влијанието на законите врз животите на жените“ (персиски: , ).

Адвокатката и застапничка за женски права, Насрин Сотудех, била една од првите што се приклучила на движењето, кое било познато и како Кампања за милион потписи (КЗЕМП). Подоцна, таа ги бранела другите членови на КЗЕМП, вклучувајќи ги Нушин Ахмади Хорасани, Хадиџе Могадам, Рахеле Асгаризадех, Насим Хосрави, Амир Јагуб-Али и Нахид Џафари.

Активистите на движењето биле нападнати и затворани од страна на владата, а кампањата морала да ја продолжи својата првична двегодишна цел за да го собере целиот број потписи.Iran's Women's Rights Activists Are Being Smeared , Nayereh Tohidi, Women's eNews, 17 септември 2008; пристапено на 3 јуни 2026.victory on marriage legislation, Borzou Daragahi, Los Angeles Times, 3 септември 2008; пристапено на 3 јуни 2026.

Цели и стратегија Освен собирањето милион потписи за поддршка на реформата на законот, кампањата, како што е наведено, има за цел да ги постигне и следниве цели:

Промоција на соработка и кооперација за општествени промени Идентификација на потребите и приоритетите на жените Засилување на женските гласови Зголемување на знаењето, промовирање на демократско дејствување Плаќање членарина Моќта на броевите Моќ во различноста

Кампањата има за цел да обезбеди еднакви права во бракот и наследството, крај на полигамијата и построги казни за убиства од чест и други облици на насилство."Battle of the blogs" by Asieh Amini, објавено 11 септември 2008

Организаторите на кампањата сметаат дека нејзините барања се во согласност со исламските начела и се во согласност со меѓународните обврски на Иран. Како потписник на Меѓународниот пакт за граѓански и политички права, Иран се обврзува да ги елиминира сите облици на дискриминација и треба да преземе конкретни мерки за реформирање на законите што ја промовираат дискриминацијата. Овие барања во никој случај не се спротивни на темелите на исламот и веќе некое време се дискутираат меѓу исламските правници и изучувачи. Организаторите се надевале дека петицијата со милион потписи ќе им покаже на носителите на одлуки и на пошироката јавност дека желбата за промена на дискриминаторските закони против жените не е ограничена само на мал сегмент од општеството, туку е широко распространета меѓу различните делови од иранското население.

Слични кампањи за собирање потписи биле одржани и во други земји. Поточно, жените во Мароко, одржале кампања „Милион потписи“ за правата на жените во 1992 година.Zakia Salime, Between Feminism and Islam: Human Rights and Sharia Law in Morocco (Minneapolis, MN: University of Minnesota Press, 2011): 32-34. Кампањата „Милион потписи “ била започната исклучиво од ирански жени во Иран, без никаква поддршка од странски земји. Сепак, таа била активна во собирањето потписи и од ирански граѓани кои живеат во Иран и од оние кои се жители на други земји.

Кампањата е опишана како начин да бидат искористени „фигуративните ѕидови“ на приватноста во Иран.Majd, Hooman, The Ayatollah Begs to Differ : The Paradox of Modern Iran, by Hooman Majd, Doubleday, 2008, стр. 188 Политичките демонстрации може да добијат малку публицитет, а учесниците може да бидат претепани и уапсени - како што се случи на демонстрациите на 12 јуни 2006 година. Сепак, барателите на потписи „се расфрлаат по еден или по двајца, во мали градови и села, одејќи во продавници, салони за убавина, училишта и канцеларии или стојат на автобуски станици објаснувајќи „лице в лице“ како иранското толкување на шеријатскиот закон е наспроти половина од населението. Тие бараат од мажите и жените да ја потпишат нивната петиција.“Lipstick revolution: Iran's women are taking on the mullahs, by Katherine Butler, 26 февруари 2009

Прогонство Неколку учеснички на мирниот собир на бранителите на женските права на 12 јуни 2006 година на плоштадот „Хафте Тир“, кој завршил со полициско насилство и бруталност и апсење на 70 лица, биле судени и осудени. Меѓу нив се Деларам Али, Фариба Давуди Мохаџер, Нушин Ахмади Хорасани, Парвин Ардалан, Шахла Ентесари, Сусан Тахмасеби, Азадех Форгани, Бахаре Хедајат и Бахаре Алави; Марјам Зија, Насим Солтан Беиги и Алиех Егдам Дуст не ги добиле своите казни во исто време. Во едно интервју, истакнатата адвокатка и добитничка на Нобелова награда за мир Ширин Ебади ги нарекла обвиненијата против жените неосновани. Казните вклучувале затворски казни, некои од нив условни, како и различен број камшикувања. Нахид Сијамдуст, пишувајќи во The New York Times, ја нарекол кампањата „скршена“.

Според професорката Најере Тохиди од Калифорнискиот државен универзитет, жените кои собирале потписи за кампањата биле напаѓани и уапсени, што го забавило нејзиниот напредок, предизвикувајќи потреба од продолжување на нејзината двегодишна цел. На пример, во март 2007 година, 33 жени биле уапсени, главно пред судницата во Техеран каде што се собрале за мирно да протестираат против судењето на пет жени - Фариба Давуди Мохаџер, Шахла Ентесари, Нушин Ахмади Хорасани, Парвин Ардалан и Сусан Тахмасеби - кои биле обвинети за „пропаганда против системот“, „дејствување против националната безбедност“ и „учество во нелегални демонстрации“ во врска со демонстрациите од 12 јуни 2006 година. Покрај четири од жените на кои им било судено, меѓу уапсените биле и Шади Садр и Махбубе Абасголизаде, кои биле притворени повеќе од две недели пред да бидат ослободени со кауција.

На 4 ноември 2007 година, Ронак Сафазаде била уапсена, еден ден откако собрала потписи на прославата по повод Денот на децата за кампањата „Милион потписи“.

На 12 јуни 2008 година, Насрин Сотудех и осум други жени биле уапсени од безбедносните сили додека се подготвувале да присуствуваат на конференција по повод националниот ден на солидарност на иранските жени.

По победата над законот за брак во септември 2008 година, судот осудил на затвор четири жени водачи вклучени во кампањата „Милион потписи“, за придонес кон забранети семрежни страници. Тие биле идентификувани како Марјам Хосеинхах, Нахид Кешаварз, Џелвех Џавахери и Парвин Ардалан.

Во октомври 2008 година, Еша Момени, дипломирана студентка на Факултетот за комуникации, медиуми и уметности при Калифорнискиот државен универзитет, интервјуирала активисти во Техеран за филм како дел од нејзините студии во Калифорнија. Таа била уапсена, првично за прекршок при возење, а истакнатиот ирански адвокат Мохамед Али Дадках ги цитирал претставниците на Исламскиот револуционерен суд како велат дека нејзиното притворање е поврзано со вмешаност во кампањата „Милион потписи“. Момени била ослободена со кауција во ноември 2008 година по 28 дена во затворот Евин, но не ѝ било дозволено да го напушти Иран. Во мај 2009 година, таа сè уште била таму.

Признание и награди

Награда „Олоф Палме“ 2007 Новинарката и активистка Парвин Ардалан требала да биде во Стокхолм на 6 март 2008 година. Таа требала да ја прими наградата „Олоф Палме“ за 2007 година, како признание за нејзината водечка улога во кампањата „Милион потписи“ за еднаквост на жените во Иран. Сепак, на 3 март, службениците за безбедност на аеродромот ја извадиле од летот што требал да полета од Меѓународниот аеродром во Техеран, ѝ го одзеле пасошот и ѝ врачиле покана да се појави на суд.Protest Travel Ban on Iranian Women's Rights Activist, Human Rights First

Репортери без граници/Дојче Веле Во 2008 година, наградата на Репортери без граници и Дојче веле била доделена на семрежната страница на кампањата (која е наречена „Промена за еднаквост“).(на персиски) Deutsche Welle

Награда „Симон де Бовоар“ Во јануари 2009 година, кампањата била наградена со наградата „Симон де Бовоар“ за слобода на жените () како признание за нејзиното значајно влијание врз иранското општество.One Million Signature Campaign Honored with Simone de Beauvoir Award, Change for Equality, петок 9 јануари 2009, (на персиски, 20 дај 1387 ХГ, ).• , Feminist School, четврток 22 јануари 2008, (на персиски, Feminist School, 2 бахман 1387 ХГ, ).• Ms Simin Behbahani, на персиски, Feminist School, 1 бахман 1387 ХГ.

Награда „Ана Политковскаја“ Во 2009 година, „Милион потписи“ ја добиле наградата „Ана Политковскаја“.

Глобална награда за правата на жените Фондацијата за феминистичко мнозинство ја одликувала Кампањата „Милион потписи“ како добитник на Глобалната награда за правата на жените за 2009 година.About the Global Women's Rights Award Оваа награда ѝ била доделена на Кампањата, „како посебно признание за нивната револуционерна работа за барање крај на дискриминаторските закони во Иран против жените“.Global Women's Rights Awards 2009 Recipients

Кампања за собирање милион потписи на иранските жени за еднаквост: Внатрешна приказна Во 2009 година, Женското партнерство за учење (ЖПУ)Women's Learning Partnership: For Rights, Development, and Peace ја објавиле книгата „Иранската кампања за милион потписи за еднаквост: Внатрешна приказна“, напишана од Нушин Ахмади Хорасани, една од основачките членови на кампањата. „Иранската кампања за милион потписи за еднаквост: Внатрешната приказна“ ги подробиле историјата, стратегиите и вредностите што собрале разновидна група ирански жени, мажи и активисти за права за добро познатата кампања за еднаквост на жените. Тоа е вредна студија на случај за нов модел за движења на месно ниво во 21 век, применлив не само во општества управувани од автократски влади или под влијание на радикален фундаментализам, туку и во поотворени и толерантни општества кои сè уште не постигнале целосна еднаквост за жените.

Законодавство Во 2008 година, конзервативната иранска влада предложила данок на предбрачни договори над одреден износ, за да биде намален финансискиот товар врз мажите. Многу водачи на кампањата „Потписи“ активно работеле против тоа. Во септември 2008 година, законот за данокот бил вратен во законодавниот совет, наведувајќи го проблематичното мешање на владата во приватните договори; сепак, неговото главно противење произлегло од перцепираната промоција на полигамијата во законот на владата.Iranian Parliament Delays Vote on Bill That Upset Judiciary, Women's Activists, Thomas Erdbrink, Washington Post, 3 септември 2008; пристапено на 3 јуни 2026. Предложените одредби за полигамија и данок отсуствувале од законот што бил усвоен на 9 септември 2008 година.

Поврзано

Иранки Иранско женско движење Интелектуални движења во Иран Човекови права во Иран Женски лрава во Иран

Наводи

Извори

Update: A million Signatures for Women, 13 февруари 2007 година, Нобелова иницијатива за жени „Иран: Акцијата за потписи е насочена кон родовата дискриминација“, 28 август 2006 година, Радио Слободна Европа/Радио Либерти Најерех Тохиди, „Иранското движење за права на жените и кампањата за собирање милион потписи“, Пајванд, 16 декември 2006 година. Маура Џ. Кејси, „Challenging the Mullahs, One Signature at a Time“, The New York Times, 7 февруари 2007 година.

Надворешни врски

Промена за еднаквост (Ta'ghir barā-ye Barā'bari ), Службена семрежна страница за кампања, (англиски), (персиски) .