Луси — робинка од округот Мејкон, Алабама, која станала една од првите субјекти на експериментална гинеколошка хирургија извршена од лекарот Џ. Марион Симс во средината на 19 век. Откако развила везиковагинална фистула по трауматско породување, таа била лекувана заедно со две други робинки, Анарха и Бетси. Овие жени се признати за нивниот придонес во модерната гинекологија.
Ран живот и позадина Денес, постојат ограничени информации за датумот на раѓање и семејната позадина на Луси поради недостаток на документирани записи за поробени лица. Иако Луси била првата пациентка во експерименталните операции на Сим за фистула, овие процедури се одвивале во Монтгомери, Алабама, каде што Симс се преселил околу 1845 година.
Луси е опишана како адолесцентка во автобиографијата на Сим, што ги навело многу историчари да проценат дека во тоа време имала приближно седумнаесет до осумнаесет години. Откако добила фистула по породувањето, Симс првично ја сметал за неизлечива. Како што нејзината состојба се влошувала, таа била донесена кај Симс од нејзиниот робовладетел, Том Цимерман. Историчарите забележуваат дека поробените жени честопати биле подложени на медицински третман од економски причини, вклучително и нивната способност за породување.
Експериментални операции Луси била меѓу првите пациенти третирани за време на развојот на хируршките техники на Сим, иако изворите се разликуваат во врска со редоследот на неговите првични операции.
Симс ја опишал состојбата на Луси во своите дела, а таа останала под негова грижа во болница зад неговиот дом. Откако прегледал бела жена со слична повреда, наводно од несреќа при јавање коњ, Симс почнал да се занимава со хируршки пристап за лекување на везиковагинални фистули, што довело до експериментални процедури врз Луси.
Симс извршил операција на Луси во присуство на други лекари. Ја поставил Луси во положба колено-гради и користел свиткана калајна лажица за да ја подобри видливоста на фистулата, метод што придонел за развој на вагиналниот спекулум. Луси била подложена на повеќе операции и доживеала сериозни компликации по првата процедура, кога сунѓер бил оставен во нејзиниот мочен меур, предизвикувајќи сепса. Овие процедури биле извршени пред широката употреба на анестезија, иако историчарите испитувале како расата и ропството влијаеле врз медицинскиот третман и перцепцијата на болката во 19 век. Овие експериментални процедури придонеле за основањето на современите хируршки третмани за везиковагинални фистули, а истовремено покренале и тековни етички загрижености за согласноста и медицинската експлоатација.
Наследство и признание Искуствата на Луси, заедно со оние на други поробени жени како што се Анарха и Бетси, станале поттик за современите преиспитувања на потеклото на гинекологијата. Научниците, вклучувајќи ги Деидре Купер Овенс и Рејчел Дадли, испитале како нивните придонеси биле историски занемарени во медицинските наративи.
Во последниве години, Луси е препознаена не само како пациентка на Џ. Марион Симс, туку и како клучна фигура чиј третман илустрира како се развило раното гинеколошко знаење.
Иако хируршките техники на Сим придонеле за напредок во третманот на везиковагиналните фистули, улогата на Луси во овие случувања добива сè поголемо внимание и во академската и во јавната историја. Таа и другите жени се нарекуваат „Мајки на гинекологијата“ во современите дискусии и се препознаени преку спомен-обележја и континуирано проучување.
Наводи
Категорија:Родени во непозната година Категорија:Историја на човековите права