мини|Хиеронимус Мегисер (1613) Хиеронимус Мегисер (; ; Штутгарт, околу 1554/1555 — Линц, 1618 или 1619) бил германски филолог, историчар, полиглот, преведувач и хуманист од доцната ренесанса. Тој бил еден од најистакнатите европски лингвисти на своето време и автор на бројни дела од областа на историјата, географијата, генеалогијата и јазикознанието. Особено е познат по своите трудови за словенските јазици и народи, како и по составувањето повеќејазични речници.
Биографија Мегисер студирал на универзитетите во Тибинген и Лајпциг, каде што се здобил со широко образование во класичните јазици, филозофијата и историјата. Во текот на својот живот престојувал во повеќе германски и австриски градови, а извесно време работел и како воспитувач и советник на благороднички семејства. Подоцна бил назначен за официјален историчар на покраината Карниола (денешна централна Словенија), каде што се занимавал со проучување на нејзината историја и култура.
Како полиглот, Мегисер владеел голем број европски јазици и покажувал особен интерес за словенските јазици. Во 1592 година го објавил делото Dictionarium quatuor linguarum („Речник на четири јазици“), во кое биле опфатени германскиот, латинскиот, италијанскиот и словенечкиот јазик. Ова дело се смета за еден од најзначајните рани печатени речници што го вклучуваат словенечкиот јазик и претставува важен извор за неговата историја.
мини|лево|Македонски превод на првиот стих од Псалм 22 во делото Specimen Quinquaginta Linguarum („Примерок на педесет јазици“), 1603 година. За македонската историја и славистика особено значење има неговото дело Thesaurus Polyglottus („Повеќејазично богатство“), објавено во Франкфурт во 1603 година. Во рамките на ова дело, Мегисер објавил и посебен прилог насловен Specimen Quinquaginta Diversarum Atque Inter Se Differentium Linguarum, во кој собрал Оче наш и други библиски текстови (вклучувајќи и превод на почетокот од 22. псалм) на педесет различни јазици и дијалекти. Меѓу нив се наоѓа и македонскиот јазик (означен како Macedonice), со реченицата „Boge, Boge moi, vienimi, viesniu ostavime“ (Псалм 22:1: „Боже мој, Боже мој, почуј ме; зошто ме остави?“). Овие записи претставуваат едни од најраните печатени примери на македонски народен говор и се значаен извор за проучувањето на историскиот развој на македонскиот јазик.
Освен лексикографски дела, Мегисер објавил историски хроники, генеалошки студии и преводи од класични автори. Неговите трудови се одликуваат со широк хуманистички пристап и настојување да ги спореди јазиците и културите на Европа. Иако неговите лингвистички класификации не секогаш се во согласност со современите научни сознанија, неговите записи претставуваат драгоцено сведоштво за јазичната и етнографската состојба на крајот од XVI и почетокот на XVII век.
Хиеронимус Мегисер се смета за еден од пионерите на европската компаративна лексикографија и за значајна фигура во историјата на славистиката. Неговите дела и денес претставуваат важен извор за историската лингвистика, историјата на печатарството и проучувањето на словенските јазици.
Категорија:Јазичари