Стефан Колчев Салгнџиев (1847, Стара Загора – 1911, Пловдив) бил бугарски просветен деец, учител, публицист и општественик од времето на Бугарското национално преродбеништво. Особено значајна е неговата дејност во Солун и Сер во периодот на црковно-училишните борби од 1860-тите и 1870-тите години.
Образование Салгнџиев бил роден во Стара Загора во 1847 година. Се школувал во Цариград, а потоа две години студирал во Халкиското богословско училиште. По образованието се посветил на просветната работа и во 1860-тите започнал да дејствува во османлиските европски провинции.
Дејност во Солун Во 1868 година Салгнџиев бил испратен во Солун, каде што станал учител и бил поставен за уредник на бугарскиот оддел на вилаетскиот весник „Селянин“. Во оваа функција преведувал и подготвувал текстови на бугарски јазик за официјалното вилаетско гласило.
Неговото ангажирање во весникот било поврзано и со пошироките напори за развој на бугарското просветно и црковно дело во Солун. Според неговите сопствени податоци, за неговото назначување посредувале видни претставници на бугарското црковно движење во Цариград, меѓу кои Стојан Чомаков и Петко Славејков.
Во Солун Салгнџиев се вклучил во борбата околу создавањето и организацијата на бугарските црковно-училишни институции. Подоцна оставил значајни сведоштва за развојот на бугарската заедница во градот, како и за нејзините односи со грчките црковни и просветни кругови.
Дејност во Сер По Солун, особено важен дел од неговата работа бил неговиот престој во Сер. Во 1872 година, по воспоставувањето на Бугарската егзархија, Салгнџиев бил испратен таму како учител. Васил К'нчов подоцна запишал дека тој дошол во Сер по барање на тамошните Бугари и отворил училиште во кое на почетокот се собрале околу 20 деца од градот и неколку деца од околните села.
Неговата просветна работа во Сер била проследена со силни спротивставувања од страна на грчките црковни и општествени кругови. Токму овие настани подоцна станале една од главните теми на неговите мемоари.
Категорија:Бугарски просветни дејци