Карл Фридрих Вилхелм Валрот (13 март 1792 година во Брајтенштајн – 22 март 1857 година во Нордхаузен) бил германски ботаничар. Скратено, неговото име е Валр. како таксономски орган.
Тој по медицина и ботаника се образувал на Универзитетот во Хале, а потоа студиите ги продолжил во Гетинген, каде што бил ученик на ботаничарот Хајнрих Адолф Шрадер (1767-1836). Својот докторат по медицина го добил во 1822 година на Универзитетот во Гетинген. Во 1822 година, тој бил назначен за окружен лекар во градот Нордхаузен, каде што покрај своите должности како лекар, вршел и ботанички истражувања.
Меѓу неговите дела бил и трактат за криптогамите по потекло од Германија, Flora Cryptogamica Germaniae (1831–33), и студија за биологијата на лишаите, насловена како Naturgeschichte der Flechten (1825 и 1827). Валрот ја издал серијата exsiccata Lichenes florae Germaniae exsiccati. На Валрот му се припишуваат заслугите за воведување на термините „homoiomerous“ и „heteromerous“ за да се објаснат две различни форми на лишаен талус, како и термините „epiphloeodal“, „ hypophloeodal“ и gonidium. Во 1855 година Валрот се пензионирал и починал две години подоцна. По неговата смрт, неговиот обемен хербариумб бил продаден на неколку дела. Голем дел, заедно со некои пишани материјали, отишле во Националниот музеј во Прага.
Исто така
Категорија:Таксон именуван од Карл Фридрих Вилхелм Валрот
Наводи
Категорија:Апсолвенти на Гетингенскиот универзитет Категорија:Починати во 1857 година Категорија:Родени во 1792 година Категорија:Статии со hCards