Кристијан Хајнрих фон Пандер ( ; – ) бил руски ембриолог и биолог од балтичко-германско потекло. Тој бил меѓу првите што идентификувале различни герминативни слоеви вклучени во развојот на ембрионот, воспоставувајќи го терминот „бластодерм“. Тој се смета за „татко на ембриологијата“, но работел и на компаративна анатомија, проучувајќи ги скелетите на ‘рбетниците, како и геологијата и фосилите.
Биографија
Пандер е роден во Рига од богати германски родители. Неговиот татко Јохан Мартин бил банкар, оженет со Урсула. Пандер имал три браќа и четири сестри. Тој одел во германска гимназија во Рига и отишол на Универзитетот во Дорпат во 1812 година, каде што бил под влијание на Карл Фридрих Бурдах. Потоа отишол во Берлин во 1814 година, во Гетинген во 1816 година, а во 1817 година ја добил медицинската диплома на Универзитетот во Вирцбург, проучувајќи го развојот на ембриони од пилиња. Од 1818 до 1829 година патувал во европските музеи, испитувајќи примероци, особено животински скелети, заедно со Едуард д'Алтон (1772-1840). Тој поминал неколку години (1827–1842), вршејќи научни истражувања од својот имот во Царникава () на бреговите на реката Гауја во близина на Рига. Во 1820 година работел како асистент по зоологија во Санктпетербуршката академија на науките и учествувал во научна експедиција во Бохара како натуралист. Во 1826 година станал член на Санктпетербуршката академија на науките. Од 1833 година живеел на семејниот имот во Зарникау. Пандер бил издржуван од својот татко до 1842 година, кога починал, оставајќи го без наследство. После ова, Пандер морал да се вработи и бил вработен во рударскиот оддел во Санкт Петербург. Во тоа време тој испитувал фосили, вклучувајќи ги и оние на конодонти што ги пронашол на својот имот.
Пандер се оженил со Амали фон Шерер во 1825 година, и тие имале четири ќерки и три сина.
Биологија Пандер работел под водство на Игнац Делингер и го проучувал ембрионот на пиле и ги открил герминативните слоеви (т.е. три различни региони на ембрионот кои создаваат специфичен органски систем). Неговата дисертација со наслов Historia Metamorphoseos Quam Ovum Incubatum Prioribus Quinque Diebus Subit вклучуваше илустрации направени од Едуард д'Алтон. Поради овие наоди, многумина го сметале за „основач на ембриологијата“. Неговата работа во ембриологијата ја продолжил Карл Ернст фон Бер (1792–1876), кој го проширил концептот на Пандер за герминативни слоеви за да ги вклучи сите 'рбетници. Во 1824 година, тој посочил дека постои континуирана промена на метаморфизмот кај растенијата и животните, што Дарвин би го навел како претходник на неговите сопствени идеи.
Пандер извршил важни студии во областа на палеонтологијата, познат по своите обемни истражувања на фосилите пронајдени во девонските и силурските геолошки слоеви на балтичките региони. Неговото проучување на трилобитите од ова време довело до придавката „пандерски“, првпат употребена од канадскиот палеонтолог, Елкана Билингс. Пандер се смета за првиот научник кој ги опишал примитивните суштества познати како конодонти.
Денес, Пандерското друштво е меѓународно здружение на палеонтолози и стратиграфи со заеднички интерес во проучувањето на конодонтите.
За време на патувањата во Туркестан во 1923 година, тој се заразил со маларија и потоа страдал. Тој починал во Санкт Петербург по операција од камења во бубрезите. Неговиот гроб на Смоленските лутерански гробишта е изгубен.
Епоними Пандер се памети на Пандеровите острови или Крвавите острови
Избрани дела
Beiträge zur Entwickelungsgeschichte des Hühnchens im Eye, (Придонес кон ембриологијата што го вклучува јајцето на пиле), (1817). Beiträge zur Naturkunde aus den Ostseeprovinzen Rußlands, (Придонеси за природната историја на балтичките региони ) Дорпат, (1820). Vergleichende Osteologie (Компаративна остеологија ) седум тома, со Едуард Џозеф д'Алтон, Бон : Вебер, (1821-1828). Beiträge zur geognosie des russischen reiches, (Придонес за геологијата на Руската империја), 1830 година. Monographie der Fossilen Fische des silurischen Systems der Russisch-Baltischen Gouvernements (Монографија на фосилни риби од силурискиот слој на балтичките региони), Санкт Петербург, (1856). Ueber die Placodermen des devonischen Systems, (За плакодермите на Девонскиот систем), 1857 година. Über die ctenodopterinen des devonischen systems, 1858 година Über die saurodipterinen, dendrodonten, glyptolepiden und cheirolepiden des devonischen systems, 1860.
Слично
Список на балтички германски научници
Наводи
Категорија:Редовни членови на Петербуршката академија на науките Категорија:Добитници на Демидовата награда Категорија:Починати во 1865 година Категорија:Родени во 1794 година Категорија:Статии со hCards