Јапонските јазици се јазично семејство каде спаѓа јапонскиот што се говори на главните острови на Јапонија како и рјукјуанските јазици од островската група Рјукју. Поимот „јапонски јазици“ () го вовел американскиот лингвист Леон Серафим.Shimabukuro, Moriyo. (2007). The Accentual History of the Japanese and Ryukyuan Languages: a Reconstruction, стр. 1. Заедничкиот предок на јазиците се нарекува прајапонски јазик.Miyake, Marc Hideo. (2008). Главен елемент на оваа класификација е првото подвојување во семејството, со што сите јапонски наречја од говорите на рјукјуанскиот. Според Широ Хатори, ова одделување се случило за време на Јаматскиот период (250–710).Heinrich, Patrick. "What leaves a mark should no longer stain: Progressive erasure and reversing language shift activities in the Ryukyu Islands," First International Small Island Cultures Conference at Kagoshima University, Centre for the Pacific Islands, 7–10 февруари 2005; наведувајќи го Широ Хатори. (1954) Генго нендајгаку сунавачи гој токејгаку но хохо ни цујте („За методот на глотохронологија и лексикостатистика“), Генго кенкју (Journal of the Linguistic Society of Japan), Том 26/27.
Академската расправа за потеклото на јапонските јазици има ред неразрешени прашања.Blench, Roger M. (2008). Најјасни врски дава топонимијата во јужна Кореја, која може да е од кајско (карско) потекло, или пак од некои други мошне слабо евидентирани јазици.Christopher I. Beckwith, Empires of the Silk Road: A History of Central Eurasia from the Bronze Age to the Present (Princeton University Press, 2009: ISBN 978-0-691-13589-2), стр. 105
Јазици Јапонските (или јапонско-рјукјуански) јазици се следниве:
јапонски () хачиџоиџимско наречје — о-ви Хачиџоџима и Дајто, вкл. Аогашима главни острови источно наречје — највеќето дијалекти источно од Нагоја западно наречје — највеќето дијалекти западно од Нагоја кјушуански — о-в Кјушу сацугу — јужен Кјушу, околу Сацума; понекогаш се сметаат одвоено од кјушуанскиот рјукјуански () — о-ви Рјукју амамиско-окинавски амамиски () — о-ви Амами окинавски () — преф. Окинава мијачки () — о-ви Мијако јејамски () — о-ви Јејама јонагунски () — о-в Јонагуни
Беквит приложува и топонимски материјал од јужна Кореја како доказ за присуството на древен јапонски јазик во тоа подрачје:Christopher Beckwith, 2007, Koguryo, the Language of Japan's Continental Relatives, стр. 27–28
јајојски јапонски преткарски† рјукјуански
Не е јасно дали „преткарскиот“ има врска со јазикот на подоцнежниот сојуз Гаја (Кара).
Наводи
Miyake, Marc Hideo. (2008). Old Japanese: a Phonetic Reconstruction. London: RoutldegeCurzon. 10-ISBN 0415305756/13-ISBN 9780415305754; OCLC 51163755 Shimabukuro, Moriyo. (2007). The Accentual History of the Japanese and Ryukyuan Languages: a Reconstruction. London: Global Oriental. 10-ISBN 190190363X/13-ISBN 9781901903638; OCLC 149189163
Надворешни врски Јапонското јазично семејство — Ethnologue Семејна лоза на јапонските јазици — LINGUIST
Категорија:Јазични семејства