Џејмс Маршал „Џими“ Хендрикс (27 ноември 1942 година, Сиетл, САД – 18 септември 1970 година, Лондон,Британија) — американски гитарист, композитор и пејач на рок и блуз музика, кој извршил огромно влијание врз развојот на рок-музиката. Денес, кај рок критичарите постои консензус дека тој е најголемиот гитарист во историјата на рок-музиката и еден од највлијателните музичари на неговото време во различни жанрови.
Хендрикс ќе остане забележан и како еден од најголемите иноватори во свирењето на електричната гитара. Така, тој претпочитал употреба на засилувачи со високо ниво на гласност и висока честота со што помогнал во распространувањето на претходно неприфатената техника на ехото од гитарскиот засилувач. Исто така, Хендрикс е заслужен за широката употреба на вах-вах педалата во рок-музиката, која често ја користел во неговите соло изведби, особено со силно истегнување на жиците, сложено свирење гитара и употреба на легато. Како продуцент, Хендрикс ги поставил и темелите за користење на студиото за снимање како можност за проширување на неговите музички идеи. Бил меѓу првите кои експериментирале со стереофонични ефекти со промена на фази за снимање рок-музика.
На Хендрикс влијаеле блуз изведувачи, како што се Би Би Кинг, Мади Вотерс (Muddy Waters), Хаулин Вулф (Howlin' Wolf), Алберт Кинг и Елмор Џејмс,Blues CD, MCA, sleeve notes by Jeff Hannusch, p. 2.A Film About Jimi Hendrix deluxe ed. DVD, Warner Bros. sp. feat: From The Ukelele to the Strat, Faye Pridgeon Interview. ритам и блуз и соул гитаристите Куртис Мејфилд и Стив Кропер, како и џез гитаристот Вес Монтгомери. Додека свирел и снимал со неговиот бенд од 1 март 1964 година до пролетта во 1965 година, Хендрикс (кој тогаш бил познат како „Морис Џејмс“) почнал да се облекува и да пушта мустаќи како Литл Ричард.White, Charles (2003), pp. 125-132. The Life and Times of Little Richard: The Authorised Biography. Omnibus Press.White (2003), pp. 249-51. Во 1966 година, Хендрикс изјавил: „Сакам со мојата гитара да го правам истото што го прави Литл Ричард со неговиот глас.“White (2003), p. 228.
Детство и младост
Џими Хендрикс е роден на 27 ноември 1942 година, во 10 часот и 15 минути, во Сиетл, државата Вашингтон, САД, како прво од петте деца на Џејмс Ал Хендрикс (James 'Al' Hendrix)Harry Shapiro and Caesar Glebbeek, Jimi Hendrix: Electric Gypsy, St. Martin's Press, 1990, стр. 8–9. (10 јуни 1919, Ванкувер, Британска Колумбија – 17 април 2002 година, Рентон, Вашингтон) и Лусил Џетер (Lucille Jeter) (12 октомври 1925 година, Сиетл, Вашингтон – 2 февруари 1958 година, Рентон, Вашингтон).Steven Roby, Black Gold: The Lost Archives of Jimi Hendrix, Billboard Books, 2002. Вистинското име му е Џони Ален Хендрикс (Johnny Allen Hendrix), а на четиригодишна возраст му го промениле името во Џејмс Маршал Хендрикс (James Marshall Hendrix). Имено, кога се родил Хендрикс, татко му бил војник на американската армија, стациониран во Форт Сил, Оклахома, пред да го испратат во Франција за време на Втората светска војна. Неговиот татко добил отпуст од Армијата на САД на 1 септември 1945 година и тогаш си го вратил својот најстар син и законски го преименувал во Џејмс Маршал Хендрикс во сеќавање на неговиот покоен брат, Леон Маршал Хендрикс.James A. Hendrix, My Son Jimi, AlJas Enterprises, 1999.BC Archives, Vital Event Index. Уште од раѓање меѓу пријателите и роднините бил познат како "Buster" (другар).James A. Hendrix, My Son Jimi, AlJas Enterprises, 1999, стр. 50. Хендрикс имал двајца браќа, Леон и Џозеф, и две сестри, Кети и Памела. Џозеф е роден со физички проблеми и кога наполнил три години го оставиле во сиропиталиште. Неговите две сестри, исто така, биле оставени во сиропиталиште додека биле уште мали. Кети е родена слепа, а Памела имала помали физички проблеми.
На 17 декември 1951 година, кога Хендрикс имал девет години, неговите родители се развеле и оттогаш, Хендрикс само повремено се гледал со мајка му, која се разболела од цироза на црниот дроб, и починала на 2 февруари 1958 годинаH. Shapiro and C. Glebbeek, Jimi Hendrix: Electric Gypsy, W. Heinemann Ltd., 1983. Хендрикс живеел во сиромашно и нестабилно семејство, заедно со татко му и со тетка му Долорес, а некое време поминал и кај баба му во Ванкувер, Канада, додека неговиот брат Леон привремено бил згрижен во сиропиталиште.Charles R. Cross, Room Full Of Mirrors: A Biography Of Jimi Hendrix, Hyperion Books, 2005, стр. 33–41. Хендрикс бил срамежливо и чувствително момче, значително погоден од сиромаштијата и раздвојувањето на семејството.Mary Willix, Jimi Hendrix, Voices from home, Creative Forces, 1995, стр. 167. На четиринаесетгодишна возраст ја добил првата акустична гитара, купена настаро за 5 долари од познаник на татко му. Гитарата ги заменила метлата на која имитирал дека свири и укулелето што го нашол татко му додека расчистувал нечија гаража.Jerry Hopkins, The Jimi Hendrix Experience, 1983, стр. 36–37.J. A. Hendrix, 1999, My Son Jimi, стр. 113.H. Shapiro and C. Glebbeek, Jimi Hendrix: Electric Gypsy, W. Heinemann Ltd., 1983, стр. 28–29. Хендрикс научил да свири со тоа што вежбал неколку часа на ден, гледал како други свират, добивал совети од поискусни гитаристи, и со тоа што слушал плочи. Во средината на 1959 година, неговиот татко му подарил електрична гитара од марката Супро озарк 1650Ѕ (Supro Ozark). Според неговите другари од бендот во Сиетл, најголемиот дел од неговите акробатски сценски движења, вклучувајќи го и свирењето со заби и зад грб, ги научил од друг млад музичар, Рали Снајпс – „Мачо“ (Raleigh "Butch" Snipes), гитарист на локалниот бенд Шарпс (The Sharps). Самиот Хендрикс повремено го изведувал и заштитниот знак на Чак Бери - „одење како патка“(duck walk).Mary Willix, Jimi Hendrix. Voices From Home, Creative Forces, 1995, стр. 57, 63, 95, 137.
Првата свирка на Хендрикс била со неименуван бенд во подрумот на една синагога, храмот De Hirsch во Сиетл. По дивото свирење и истакнување, бил отпуштен на паузата. Во 1958 година, Хендрикс станал член на групата Велветонс (Velvetones), заедно со саксофонистот Лутер Раб (Luther Rabb), пијанистот Роберт Грин (Robert Green) и други, свирејќи секој петок на забавите што се приредувале во рамките на проектот за домување „Yesler Terrace Neighborhood House“. Во Сиетл, Хендрикс учел во Garfield High School, но во 1959 година го напуштил училиштето, по што некое време се занимавал со ситен криминал. Во текот на 1960 година, Хендрикс свирел со групите Томкетс (Tomcats) и Рокинг кингс (Rocking Kings), кои имале редовни платени свирки во „Washington Hall“ и во „Birdland“.Luke Crampton, Dafydd Rees and Wellesley Marsh, Music Icons: Hendrix, Taschen, 2009, стр. 24.
Во Армијата Хендрикс двапати имал проблеми со законот поради тоа што се возел во украдени автомобили. Му било дадено да бира помеѓу тоа да помине две години во затвор или да се приклучи во Армијата. Хендрикс го одбрал второто и стапил во војска на 31 мај 1961 година, во Форт Орд (Fort Ord), Калифорнија. По завршувањето на основната обука, бил назначен во 101 воздушнодесантна дивизија (101 Airborne Paratroopers Division) и стациониран во Форт Кембел (Fort Campbell), Кентаки како дел од елитниот одред „Screaming Eagles“. Неговите команданти и соборци го сметале за лош војник: спиел додека бил на должност, не ги почитувал правилата, постојано морало некој да го надгледува и не покажал никаква вештина како стрелец. Поради ова, по само една година служба, неговите команданти поднеле барање тој да биде ослободен од армијата и тој добил медицинско ослободување на 2 јули 1962 година. Во рекреативниот центар на базата, Хендрикс го запознал војникот Били Кокс (Billy Cox) и во ноември 1961 година ја формирале групата Кинг кажуалс (King Kasuals), која најпрвин свирела во „Pink Poodle Club“, во Кларксвил, Тенеси, а подоцна во „Club del Morocco“, во Нешвил.
Почетоците на музичката кариера Откако бил отпуштен од армијата, Хендрикс и Били Кокс се преселиле близу Кларксвил, во државата Тенеси и почнале да заработуваат за живот, настапувајќи со својата група, претежно по евтини локали. Во овој период, Хендрикс почнал да свири со заби. Всушност, Хендрикс веќе отпорано го имал видено Буч Снајпс како свири со заби во Сиетл, а тогаш и Алфонсо „ Бејби Бу“ Јанг, другиот гитарист во групата, го правел истиот трик.Charles R. Cross, Room Full Of Mirrors: A Biography Of Jimi Hendrix, Hyperion Books, 2005, стр. 97. Подoцна, самиот Хендрикс изјавил: „... идејата да го правам тоа ми дојде во еден град во Тенеси. Таму на југот мора да свириш со забите, ако не, ќе пукаат во тебе. Има трага од скршени заби на целата сцена...“.Melody Maker, January 3, 1969. По некое време, групата се преселила на улицата Џеферсон - срцето на традиционалната заедница на црнциte во Нешвил и седиште на шареноликата ритам и блуз сцена. Откако се доселиле во Нешвил, членовите на групата дознале дека веќе постои друга група со името The Casuals, па затоа го промениле своето име во King Kasuals. Во текот на 1962 година, придружувајќи им се на поранешните членови на Боб Фишер & Барневилс (Bob Fisher & the Barnevilles), Хендрикс патувал низ Америка како поддршка на настапите на Марвелетс (Marvelettes) и на Кертис Мејфилд (Curtis Mayfield & The Impressions). Потоа, тој се преселил во Ванкувер, Канада каде што станал член на групата Боби Тејлор & Ванкуверс (Bobbie Taylor & the Vancouvers), приредувајќи редовни настапи во клубот „Dante's Inferno“.Luke Crampton, Dafydd Rees and Wellesley Marsh, Music Icons: Hendrix, Taschen, 2009, стр. 26.
На почетокот на 1963 година, Хендрикс повторно се вратил на Југот. Потпомогнат од промоторот Џорџ Одел ("Gorgeous" George Odell), Хендрикс добил редовна работа како придружен музичар, свирејќи на турнеите на Сем Кук (Sam Cooke), Џеки Вилсон (Jackie Wilson) и други познати ритам ен блуз музичари. Во декември 1963 година, Хендрикс дебитирал на две сингл-плочи на Лони Јангблад (Lonnie Youngblood), снимени во Филаделфија. Чувствувајќи дека уметнички ја надраснал околината и незадоволен што мора да ги следи правилата на водачите на групите, Хендрикс решил да си ја проба среќата во Њујорк, каде што се сместил во хотелот Тереза во Харлем.Keith Shadwick, Jimi Hendrix, Musician, Backbeat Books, 2003, стр. 50. Таму ја запознал Литофејн Приџен (позната како „Феј“), која подоцна му станала девојка.Joe Boyd, A Film About Jimi Hendrix, Warner Brothers, 1973 Во февруари 1964 година, Хендрикс освоил прво место на аматерскиот натпревар во тетарот Аполо. Еден месец подоцна, Хендрикс се запознал со Ајсли брадерс (Isley Brothers) со кои ја снимил песната „Testify“, како и неколку други песни. Потоа, Хендрикс свирел како придружен музичар на нивната турнеја, но ги напуштил кога пристигнале во Нешвил.Keith Shadwick, Jimi Hendrix, Musician, Backbeat Books, 2003, стр. 54.John McDermott, Eddie Kramer, and Billy Cox, Ultimate Hendrix, Backbeat Books, 2009, стр. 11. Во текот на истата година, тој снимил и две сингл-плочи со Дон Ковеј & Гудтајмерс (Don Covay & the Goodtimers), а исто така, бил член на придружните групи на Сем Кук и на Литл Ричард (Little Richard).