Историјата на христијанството се однесува на христијанската религија и христијанската црква, чии почетоци започнуваат од мисионерството на Исус Христос и неговите дванаесет апостоли сè до ден-денес. Христијанството е аврамска религија. Таа се разликува значително од другите религии по тврдењето дека Исус Христос е Син Божји. Огромен дел од христијанските верници веруваат во Светото Тројство, кое се состои од три одделни лица: Отецот, Синот и Светиот Дух. Инаку, постојат и разлики помеѓу различните христијански вери во однос на Светото Тројство и човечката природа на Исус. Овие разлики продолжуваат и ден-денес.
Во многу христијански вероисповеди, црквата се разбира како теолошка институција која била основана од Исус за спас на човештвото. Ова разбирање се споделува помеѓу Католичката и Православната црква. Во католичката традиција, Католичката црква го претставува Телото на ХристосКатихизис од Римокатоличката цркваPius XII Mystici corporis Christi, додека Протестанската смета дека Телото на Христос го сочинува целиот христијански народ. Според други, црквата претставува место за собир на верниците на едно место и нивно обединување.
Историјата на христијанството започнува во I век во Ерусалим. Како државна религија за првпат била воведена во Ерменија во 301 или 314 година, во Етиопија во 325 година, Грузија во 337 година, Римско Царство во 380. Во текот на својата историја, христијанството се раширило скоро по целиот свет и денес, таа е најголемата религија со најмногу верници на светот. Во својата историја, дошло и до различни религиозни спорови и тие довеле до создавање на различни гледања на христијанството. Денес, најголеми христијански цркви се Римокатоличка црква и Православната црква.
Животот на Исус
thumb|160px|Исус Христос,"The figure (…) is an allegory of Christ as the shepherd" Andre Grabard, "Christian iconography, a study of its origins", ISBN 0-691-01830-8 3 век.
Многу научници денес се согласни дека Исус е роден од еврејката Марија во 6 п.н.е. или 4 п.н.е. во градот Витлеем и дека живеел во Назарет, а на кратко во Египет. Многу научници исто така се согласуваат и дека Исус своето мисионерство го започнал на околу триесет години, кое го вклучува и ангажирањето на апостолите, кои го прифаќаат како чудотворец, исцелител и Син Божји. Тој бил распнат на крст во 33 година во времето на Понтиј Пилат<ref>Р. Е. Браун,Death of the Messiah: From Gethsemane to the Grave(Њујорк: Doubleday, Doubleday, 1994) стр. 1240–1241; С.Џ.Д. Кохен From the Maccabees to the Mishnah, Westminster Press, 1987, стр. 78, 93, 105, 108; М. Грант,Jesus, An Historian's View of the Gospels(Њујорк: Scribner на 1977) п. 34-35, 78, 166, 200; П.Фредриксен,Jesus of Nazareth, King of the Jews(Алфред А. Кнуф, 1999) п. 6-7, 105-110, 232-234, 266; Джон стр. Meier,A маргинал юдеина(Doubleday, 1991) об. 1 п. 68, 146, 199, 278, 386, и об. 2 стр. 726; Г. Вермс,Jesus the Jew (Филаделфија: Fortress Press 1973), стр. 37.; П.Л. Маер,In the Fullness of Time(Крегел, 1991) п. 1, 99, 121, 171; Н.Т. Рајт,The Meaning of Jesus: Two Visions (HarperCollins, 1998) стр. 32, 83, 100-102, 222; Е.П. Сендерс,The Meaning of Jesus(Penguin Books, 1993); Џ.А.Х. Моран Круз и П.Гербердинг ,Medieval Worlds: An Introduction to European History( (Houghton Mifflin Company 2004), стр. 44-45; Џ.Д. Кросан,The Historical Jesus: The Life of a Mediterranean Jewish Peasant (HarperCollins, 1991) стр. XI-XIII; Л.Т. ЏонсонThe Real Jesus(Сан Франциско: Harper San Francisco, 1996), стр. 123; Рудолф Бултман, Jesus (Берлин: Deutsche Bibliothek, 1926), П. 159. Животот на Исус Христос е под знак прашање во академските дебати.</ref> и по неговото распнување,on death by crucifixion, see L. T. Johnson, The Real Jesus (San Francisco: Harper San Francisco, 1996); John P. Meier, "The Circle of the Twelve: Did It Exist during Jesus' Public Ministry?", in Journal of Biblical Literature 116 (1997) pp. 664–665R. E. Brown, Death of the Messiah vol. 2 (Garden City, N. Y.: Doubleday, 1994) pp. 1240–1241; J. A. T. Robinson, The Human Face of God (Philadelphia: Westminster, 1973) p. 131 and also J. Kremer, Die Osterevangelien-Geschichten um Geschichte (Stuttgart: Katholisches Bibelwerk, 1977) pp. 49–50; B. Ehrman, From Jesus to Constantine: A History of Early Christianity, lecture 4, "Oral and Written Traditions About Jesus" (The Teaching Company, 2003); M. J. Borg and N. T. Wright, The Meaning of Jesus (San Francisco: Harper Collins, 1999), p. 12; G. Habermas, The Historical Jesus, (College Press, 1996) p. 128 тој бил погребан во гроб.Според Библијата, телото на Исус било погребено од страна на Јосиф Ариматеј
Христијаните веруваат дека по три дена од неговата смрт, Исус и телото воскреснале од мртвите, и дека празната гробница ја сметаат за историски фактM. Grant, Jesus: An Historian's Review of the Gospels (New York: Scribner's 1977) p. 176; P. L. Maier, "The Empty Tomb as History" in Christianity Today (March 1975) p. 5; D. H. Van Daalen, The Real Resurrection (London: Collins, 1972), p. 41; Jakob Kremer, Die Osterevangelien — Geschichten um Geschichte (Stuttgart: Katholisches Bibelwerk, 1977), pp. 49–50; W. Craig, "The Disciples' Inspection of the Empty Tomb (Luke 24, 12.24; John 20, 1–10)", in John and the Synoptics, ed. A. Denaux, Bibliotheca Ephemeridum Theologicarum Lovaniensium 101 (Louvain: University Press, 1992), pp. 614–619; W. Craig, "The Guard at the Tomb", in New Testament Studies 30 (1984) pp. 273–281; w. Craig, "The Historicity of the Empty Tomb of Jesus", in New Testament Studies 31 (1985): 39–67 . Неговите следбеници пишуваат дека тој им се јавил на учениците во Галилеја и Ерусалим, и дека Исус на земјта останал уште четириесет дена пред неговото Воскресение, оставајќи порака дека повторно ќе се врати. Основните податоци од животот и делото на Исус доаѓа од четирите евангелија и делата на апостол Павле.
Рано христијанство
Раното христијанство се однесува на периодот кога започнало распространувањето на новата религија во грчко-римскиот свет и надвор од него во периодот од 1 век до неговото воведувањето како државна религија од страна на Константин I Велики во Римското Царство во 313 година и Првиот вселенски собор во Никеја во 325 година. Раното христијанство може да биде распределено на два периоди: апостолски период, кога апостолите проповедале на различни места, и поаспостолски период кога религијата била распространувана од страна на бискупите на новата црква.
Апостолски период
Апостолскиот период, познати ѝ како примитивен, бил воден од страна на директните следбеници на Исус и неговите апостоли.R. Gerberding and J. H. Moran Cruz, Medieval Worlds (New York: Houghton Mifflin Company, 2004) p. 51 Според Големата комисија, Исус заповедил на учениците да го распространат неговото учење низ целиот свет. Основен извор на информација за тој период се Делата на Апостолите, кои даваат претстава за Педесетница, за Ерусалимската цркваКатоличка енциклопедија: "The baptism of Cornelius is an important event in the history of the Early Church. The gates of the Church, within which thus far only those who were circumcised and observed the Law of Moses had been admitted, were now thrown open to the uncircumcised Gentiles without the obligation of submitting to the Jewish ceremonial laws.", како и за прифаќањето на христијанството на апостол Павле и неговите посланија.For example, see Catholic Encyclopedia: Acts of the Apostles: OBJECTIONS AGAINST THE AUTHENTICITY: "Nevertheless this well-proved truth has been contradicted. Baur, Schwanbeck, De Wette, Davidson, Mayerhoff, Schleiermacher, Bleek, Krenkel, and others have opposed the authenticity of the Acts. An objection is drawn from the discrepancy between Acts ix, 19–28 and Gal., i, 17, 19. In the Epistle to the Galatians, i, 17, 18, Paul declares that, immediately after his conversion, he went away into Arabia, and again returned to Damascus. "Then after three years, I went up to Jerusalem to visit Cephas." In Acts no mention is made of Paul's journey into Arabia; and the journey to Jerusalem is placed immediately after the notice of Paul's preaching in the synagogues. Hilgenfeld, Wendt, Weizäcker, Weiss, and others allege here a contradiction between the writer of the Acts and Paul." Note that the Catholic Encyclopedia considers the authenticity of Acts to be a "well-proved truth" but nonetheless notes that other scholars disagree.
Исус Христос проповедел главно пред еврејскиот народ, повикувајќи ги да тргнат по неговиот пат. Овде пишува и за првите Седумдесет апостоли. Во тој период на многу Евреи им било забрането влез во синагогите. Актите пишуваат за мачењето на Свети Стефан и на апостол Павле. Така, христијанството добило идентитет кој се разликувал од јудаизмот. Изворите за верувањата на апостолите се вклучени во Новиот завет кој е сочинет од четирите евангелија. Најраните христијански списоци се засноваат околу празната гробница на Исус и Воскресението.
Еврејско гледиште thumb|right|200px|Десет Божји заповеди, Споменик во Тексас, САД
Раното христијанство во практика се засновало на јудаизмот. Многу еврејски написи биле вклучени во Стариот завет. Христијанството прифатило и многу еврејски обичаи, како крштевање,Jewish Encyclopedia: Baptism: "According to rabbinical teachings, which dominated even during the existence of the Temple (Pes. viii. 8), Baptism, next to circumcision and sacrifice, was an absolutely necessary condition to be fulfilled by a proselyte to Judaism (Yeb. 46b, 47b; Ker. 9a; 'Ab. Zarah 57a; Shab. 135a; Yer. Kid. iii. 14, 64d). Circumcision, however, was much more important, and, like baptism, was called a "seal" (Schlatter, "Die Kirche Jerusalems," 1898, p. 70). But as circumcision was discarded by Christianity, and the sacrifices had ceased, Baptism remained the sole condition for initiation into religious life. The next ceremony, adopted shortly after the others, was the imposition of hands, which, it is known, was the usage of the Jews at the ordination of a rabbi. Anointing with oil, which at first also accompanied the act of Baptism, and was analogous to the anointment of priests among the Jews, was not a necessary condition.", литургично поклонување вклучувајќи го и користењето на темјанот, олтар, користење на црковна музика, молитви, религиозен календар, исклучиво машко свештенство итн. Обрежувањето било отфрлено од Ерусалимскиот собор од политички причини (за полесно ширење на верата), Првиот вселенски собор. Раните христијани верувале во Јахве како единствениот вистински Бог, Бог на Израел а Исус Христос за Месија. Според Алистер Мекграт, во почетокот многу еврејски христијани кои биле целосно религиозни се разликувале само по прифаќањето на Исус како Месија.McGrath, Alister E., Christianity: An Introduction. Blackwell Publishing (2006). ISBN 1-4051-0899-1. Page 174: "In effect, they [Jewish Christians] seemed to regard Christianity as an affirmation of every aspect of contemporary Judaism, with the addition of one extra belief — that Jesus was the Messiah. Unless males were circumcised, they could not be saved (Acts 15:1)."
Поапостолски период
Од самиот почеток, христијаните станале објект на различни прогони. Тоа започнало со смртта на Свети Стефан и апостол Јаков. Меѓу првите прогони од историјата на христијанството се случила во 64 година во времето на Нерон и големиот пожар во Рим. Овој период се однесува на времето по смртта на апостолите и времето кога епископите се наложиле како водачи на христијанското население. Овој обичај кој започнал во текот на прогонувањата на христијаните продолжува и со неговата легализација и неговото воведување како државна религија во Римското Царство од страна на Константин I Велики. Со ширењето на христијанството дошло до придобивање на нови членови кои биле добро образовани.