Седмиот македонски конгрес на македонските друштва во Бугарија со својата работа започнал на 30 јули и заседавал до 5 август 1900 година.
Делегати и работа
На овој когрес присуствувале 91 делегат, а меѓу нив биле и Гоце Делчев и Ѓорче Петров. Седмиот конгрес констатирал дека причините за недоразбирање помеѓу ТМОРО и Врховниот Македонски Комитет (Врховен македонско-одрински комитет) лежат во:
Од една страна бил ВМК, кои се залагал првенстевено за дипломатија, и неговата програма повеќе наликувала како да произлегува од:
Решенија
На седмиот конгрес била покрената расправа со цел за да се дојде до согласие во програмите на двете организации и биле донесени следните начела:
1. Македонското движење по својата природа е масовно.
2. Тоа не е и не може да биде дело на политиканти дипломати.
3. Автономијата на Македонија не треба да се поврзува со таа на кнежевството поради некакви идни комбинации.К. Пандев, стр. 221.
Врз овие начела кои биле прифатени од конгресот дошло до промена на уставо - статутарните акти на ВМК. Со новиот устав организацијата го менува своето име во Врховен Македонско - Одрински Комитет.
Наводи
7