Карл Маркс (; Трир, 5 мај 1818 - Лондон, 14 март 1883) — германски филозоф, политички економист, историчар, социолог, политички теоретичар, новинар и комунистички револуционер. Еден е од најистакнатите претставници на Меѓународното здружение на работниците (попознато како Прва интернационала) и е втемелувач на марксизмот. За најважно негово дело се смета обемната четири-томна расправа „Капиталот“.
Роден во Трир, Германија во граѓанско семејство, кое во периодот на неговото раѓање од јудаизам преминува во христијанство. Неговиот татко бил адвокат, човек восхитен од идеалите на Француската револуција, со длабоки либерални чувства, во чиј дух го воспитувал и својот син. Маркс студирал право и филозофија на универзитетите во Бон, Берлин и Јена. Тој се оженил со Џени фон Вестфален во 1843 година. Поради своите политички публикации, Маркс останал без државјанство и со децении живеел во егзил со својата сопруга и децата во Лондон, каде продолжил да ја развива својата мисла во соработка со германскиот мислител Фридрих Енгелс и да ги објавува своите списи, истражувајќи во читалната на Британскиот музеј. Негови најпознати дела се памфлетот од 1848 година, Комунистичкиот манифест и четири-томниот Das Каpitаl. Неговата политичка и филозофска мисла има огромно влијание врз интелектуалната, економската и политичката историја на 20 век. Во 1999 година, Маркс е прогласен за мислител на милениумот, во 2005 година за светски најголем филозоф и во 2013 година за светски најдобар научник.
Критичките теории на Маркс за општеството, економијата и политиката - колективно сфатени како марксизам - тврдат дека човечките општества се развиваат преку класна борба. Во капитализмот, ова се манифестира во конфликт помеѓу владејачките класи (познати како буржоазија) кои ги контролираат средствата за производство и работничките класи (познати како пролетаријат) што ги создаваат овие средства со продажба на нивната работна сила за возврат за плати. Применувајќи критички пристап познат како историски материјализам, Маркс предвиде дека, како и претходните социо-економски системи, капитализмот произведува внатрешни тензии што ќе доведат до физичко и вредносно уништување на неговиот капитал (конфликт меѓу раширувањето на производството и оплодувањето на вредноста) и негова замена со нов систем познат како комунизам преку победоносна класна борба извојувана од работничката класа. Но, истовремено Маркс предупреди на причини со спротивно дејство „зошто ова паѓање не е поголемо или побрзо ... влијанија со спротивни дејства, кои го попречуваат и укинуваат дејството на општиот закон и нему му даваат карактер само на тенденција, поради што паѓањето на општата профитна норма ние го означивме како тенденциско паѓање.“
За Маркс, класните антагонизми под капитализмот, делумно поради неговата нестабилност и природа склона кон економски кризи, би резултирале со развој на класната свест на работничката класа, водејќи до нејзино освојување на политичката власт и на крајот воспоставување на бескласно, комунистичко општество составено од слободно здружени производители. Маркс активно се залагал за негово спроведување, тврдејќи дека работничката класа треба да спроведе организирана револуционерна акција за соборување на капитализмот и да донесе социјално-економска еманципација.
Маркс е опишан како една од највлијателните личности во историјата на човекот, а неговото дело е и пофалено и критикувано. Неговата работа во економијата постави основа за поголем дел од тековното разбирање на трудот и неговиот однос со капиталот и последователната економска мисла. Многу интелектуалци, работнички синдикати, уметници и политички партии ширум светот се под влијание на работата на Маркс, при што многумина ги модифицираа или адаптираа неговите идеи. Обично Маркс е наведен како еден од главните архитекти на модерната општествена наука.
Животопис
Детство и рано образование: 1818–1836 лево|мини|Родната куќа на Маркс во Трир Маркс е роден на 5 мај 1818 година од Хајнрих Маркс (1777–1838) и Хенриет Пресбург (1788–1863). Роден е на Брукенгасе 664 во Трир, град тогаш дел од провинцијата Долна Рајна во Кралството Прусија. Маркс бил етнички Евреин. Неговиот дедо бил холандски рабин, додека неговата татковска линија ги снабдувала рабините на Триер уште од 1723 година, улога што ја презел неговиот дедо Мајер Халеви Маркс. Неговиот татко, како дете познат како Хершел, бил првиот во лозата што добил секуларно образование. Тој станал адвокат со удобен приход на виша средна класа; покрај неговите приходи како адвокат, семејството поседувало голем број лозја на Мосел. Пред раѓањето на неговиот син, и по аболицијата на еврејската еманципација во Рајнска област, Хершел се преобратил од јудаизам во државната Евангелистичка црква на Прусија, преземајќи го германскиот име Хајнрих наместо еврејското Хершел.
Во голема мера нерелигиозен, Хајнрих бил човек на просветителството, заинтересиран за идеите на филозофите Имануел Кант и Волтер. Како класичен либерал, тој учествувал во агитација за устав и реформи во Прусија, во тоа време апсолутна монархија. Во 1815 година, Хајнрих Маркс започнал да работи како адвокат и во 1819 година го преселил своето семејство на имот од десет соби во близина на Порта-Нигра. Неговата сопруга, Хенриет Пресбург, беше холандска Еврејка од просперитетно деловно семејство кое подоцна ја основало компанијата Филипс Електроникс. Нејзината сестра Софи Пресбург (1797–1854) се омажила со Лион Филипс (1794–1866) и била баба на Герард и Антон Филипс и прабаба на Фриц Филипс. Лион Филипс бил богат холандски производител на тутун и индустријалец, кај кого Карл и Џени Маркс подоцна често доаѓале да се потпираат за заеми додека биле прогонети во Лондон.
Малку е познато за детството на Маркс. Третото од девет деца, тој станал најстариот син кога неговиот брат Мориц починал во 1819 година. Маркс и неговите преживеани браќа и сестри, Софи, Херман, Хенриет, Луис, Емили и Каролина, биле крстени во Лутеранската црква во август 1824 година, а нивната мајка во ноември 1825 година. Маркс приватно се школувал од неговиот татко сè до 1830 година, кога бил запишан во средното училиште во Трир, чиј директор Хуго Витенбах бил пријател на неговиот татко. Вработувајќи многу либерални хуманисти како учители, Витенбах ја разгневил локалната конзервативна влада. Подоцна, полицијата извршила рација во училиштето во 1832 година и открила дека меѓу учениците се дистрибуира литература за поддршка на политички либерализам. Сметајќи ја дистрибуцијата на таков материјал за акт на заведување, властите вовеле реформи и замениле неколку вработени за време на школувањето на Маркс.
Во октомври 1835 година на 17-годишна возраст, Маркс отпатувал до Универзитетот во Бон, сакајќи да студира филозофија и литература, но неговиот татко инсистирал на право како попрактична професија. Поради состојба наведена како „слаби гради“, Маркс бил ослободен од воената обвркса кога наполнил 18 години. Додека бил на Универзитетот во Бон, Маркс се приклучил на Поетскиот клуб, група во која се наоѓале политички радикали кои биле под надзор на полицијата. Маркс, исто така, се придружил на клубот за пиење Трир Таверн (германски: Landsmannschaft der Treveraner), во еден момент служејќи како клупски претседател. Покрај тоа, Маркс бил вклучен во одредени расправии, од кои некои станале сериозни: во август 1836 година учествувал во двобој со член на универзитетскиот корпус Борусија. Иако неговите оценки во првиот семестар биле добри, тие наскоро се влошиле, што го навело неговиот татко да го премести на посериозниот Универзитет во Берлин.
Хегелијанизам и рано новинарство: 1836–1843 Поминувајќи ги летото и есента 1836 година во Трир, Маркс станал посериозен во врска со студиите и неговиот живот. Тој се верил со Џени фон Вестфален, образована бароница од пруската владејачка класа која го познавала Маркс уште од детството. Бидејќи таа ја прекинала свршувачката со еден млад аристократ за да биде со Маркс, нивната врска била општествено контроверзна поради разликите меѓу нивното религиозно и класно потекло, но Маркс се спријатил со нејзиниот татко Лудвиг фон Вестфален (либерален аристократ) и подоцна му ја посветил својата докторска теза. Седум години по свршувачката, на 19 јуни 1843 година, тие се венчале во протестантска црква во Кројцнах.
Во октомври 1836 година, Маркс пристигнал во Берлин, запишувајќи се на правен факултет и изнајмил соба во Мителштрасе. За време на првиот семестар, Маркс присуствувал на предавањата на Едуард Ганс (кој ја претставувал прогресивното Хегелијанско становиште, образложено на рационалниот развој во историјата, потенцирајќи ги особено неговите слободарски аспекти и важноста на социјалното прашање) и на Карл фон Савињи (кој го претставувал Историската школа на правото). Иако студирал право, тој бил фасциниран од филозофијата и барал начин да ги комбинира двете, верувајќи дека „без филозофија ништо не може да се постигне“. Маркс се заинтересирал за неодамна починатиот германски филозоф Георг Вилхелм Фридрих Хегел, за чии идеи тогаш се дебатирало меѓу европските филозофски кругови. За време на едно закрепнување во Штралау, тој се приклучил на Докторскиот клуб (Doktorklub), студентска група која ги дискутирала Хегеловите идеи и преку нив се инволвирал во група на радикални мислители познати како Младо-хегелијанци во 1837 година. Тие собирале околу Лудвиг Фојербах и Бруно Бауер, со тоа што Маркс развил особено блиско пријателство со Адолф Рутенберг. Како Маркс, и Младо-хегелијанци биле критички настроени кон метафизичките претпоставки на Хегел, но го присвоиле неговиот дијалектички метод за да го критикуваат воспоставеното општество, политика и религија од левичарска перспектива. Таткото на Маркс починал во мај 1838 година, што резултирало со намален приход за семејството. Маркс бил емотивно близок со својот татко и му го вреднувал сеќавањето по неговата смрт.
До 1837 година, Маркс пишувал фиктивна и нефиктивна литература, откако завршил краток роман насловен „Шкорпија и Феликс“, драма насловена „Оуланем“, како и голем број љубовни песни посветени на Џени фон Вестфален, иако ниту едно од ова рано творештво не било објавено за време на неговиот живот. Маркс наскоро ја напуштил книжевноста за други занимања, вклучително и проучување на англискиот и италијанскиот јазик, историја на уметност и превод на латински класици. Тој започнал соработка со Бруно Бауер за уредување на Хегеловата „Филозофија на религијата“ во 1840 година. Маркс се ангажирал во пишување на својата докторска теза насловена „Разликата помеѓу Демокритовата и Епикурејската филозофија на природата“, што ја завршил во 1841 година. Била опишана како „смел и оригинален труд во кој Маркс тргнал да покаже дека теологијата мора да попушти пред супериорната мудрост на филозофијата.“ Есејот бил контроверзен, особено меѓу конзервативните професори на Универзитетот во Берлин. Наместо тоа, Маркс решил својата теза да ја достави до либералниот универзитет во Јена, чиј факултет му го доделил докторантот во април 1841 година. Бидејќи Маркс и Бауер биле двајцата атеисти, во март 1841 година тие започнале да планираат издавање на списание насловено Archiv des Atheismus (Атеистички Архиви), но до тоа никогаш не дошло. Во јули, Маркс и Бауер отпатувале во Бон од Берлин. Таму ја скандализирале својата класа, опивајќи се, смеејќи се во црква и галопирајќи низ улиците на магариња.