thumb|350px|Преглед на етапите; темните линии го претставуваат растојанието на поединечните етапи, додека црните испрекините линии го претставуваат растојанието поминато во трансфери помеѓу етапите.

Џиро д’Италија 2012 започнала на 5 мај, а етапата 11 се случила на 16 мај. Изданието во 2012 започнало со поединечен хронометар - каде секој член на главната група од 198 возачи се натпреварувале против часовникот – во Хернинг, Данска со додатни две етапи одржани во оваа земја пред денот за одмор на трката. Возачите потоа патувале до Италија, каде трката ќе продолжи со екипен хронометар во Верона, настан каде секоја екипа со нивните членови ќе настапат заедно за борба против часовникот.

Тејлор Фини бил во водство на трката во текот на првите воведни етапи во Данска; поради освоениот поединечен хронометар, Фини ја бранел водечката маичка на следните две етапи, и покрај падот во последните метри на третата етапа, откако бил вклучен во масовниот пад. Фини ја поминал линијата во амбулантно возило, добивајќи медицинска помош пред да ја заврши самата етапа. Самиот инцидент бил започнат од Роберто Ферари, кој преминувајќи од една на друга страна го удрил Марк Кевендиш – победникот на втората етапа - предизвикувајќи Кевендиш да падне, како и остатокот од групата позади. Организаторите на трката го казниле Ферари во етапните резултати, со 30 секунди казна во генералниот пласман и одземање на 25 бода во бодовниот пласман. Ферари не бил свесен за грешката, која ја направил, па затоа подоцна се извинил на Кевендиш и на другите возачи во падот.

Кога трката се вратила во Италија, ја освоил четвртата етапа на екипниот хронометар во Верона. Алекс Расмусен бил на третото место по данските етапи, но тој отпаднал во текот на етапата и затоа Рамунас Навардаускас, станал новиот носител на розовата маичка од Фини, станувајќи првиот возач од Литванија, кој ја носел водечката маичка на Џиро. Навардаускас ја носел маичката наредниот ден, пред Адријано Малори да го преземе водството во трката на крајот на етапата број шест. Малори бил дел од бегството на таа етапа, на која Мигел Анхел Рубијано ја остварил својата соло-победа. Маичката го променила сопственикот повторно следниот ден, откако Малори отпаднал во текот на седмата етапа, па така Рајдер Хесједал бил првиот Канаѓанец, кој успеал да ја облече розовата маичка. Ја носел маичката наредните три дена, пред да ја преземе Хоаким Родригес со победата на етапата 10, на стрмното искачување во Асизи. Родригес ја носел маичката следниот ден, одружувајќи се во генералниот пласман на трката во втората половина на Џиро, каде повеќе биле присутни планинските етапи.

ЛегендаМаичките, кои се појавуваат во табелата на левата страна, покажуваат од кој велосипедист се носени на соодветната етапа, додека оние кои се појавуваат во табелата на десната страна ги покажуваат оние наградени на велосипедистот по етапата.   20px|alt=A pink jersey   Го означува предводникот во генералникот пласман   20px|alt=A blue jersey   Го означува предводникот во планинскиот пласман   20px|alt=A red jersey   Го означува предводникот во бодовниот пласман   20px|alt=A white jersey   Го означува предводникот во пласманот за млад возач   и.в. означува дека возачот, кој поминал низ целта во иста група како оној, кој го добил времето над него и затоа му било доделени истото крајно време.

Етапа 1

5 мај 2012 — Хернинг (Данска), 8,7 км, поединечен хронометар (ITT)

Трката започнала со краток поединечен хронометар, слично како на претходните изданија на Џиро во други земји – почетокот во Хернинг бил десетти пат трката да започне надвор од Италија и секако географски најсеверно – како кога трката започнала со поединечен хронометар од 8,4 км во Амстердам, Холандија во 2010. Самата етапа во Хернинг, 8,7 километри во должина, била релативно рамна, со висинска разлика од 8 метри од почетокот до крајот. И покрај ова, била сметана за техничка поради природата на самата патека, со неколку тесни кривини од деведесет степени и калдрма на неколку делови од патеката пред крајот кај H. P. Hansensvej. Џексон Родригес () бил првиот возач, кој ја започнал трката во Хернинг, постигнувајќи време од 11' 58" на патеката, време кое на крајот во генералниот пласман било единствено добро за последните десет места.

Па така, водството на Родригес било краткотрајно, кога Марко Бандиера (), возачот на Јонас Аен Јоргенсен и возачот на Бернхард Ајзел, сите го презеле водството со нивното доаѓање на целта и Роберт Хантер од , кој го постигнал првото време под 11 минути, со резултат 10' 54". Времето на Хантер останало во текот на следната група возачи и неговиот колега Рамунас Навардаускас бил оној кој го презел водството; Навардаускас постигнал шест секунди подобро време, и бил доволно добар да се одржи пред остатокот од групата следните два часа. Времето на Навардаускас било ставено во опасност во неколку наврати; возачот на Џеси Сарџент бил побрз на почетокот на етапата - четири секунди пред Навардаускас на средната мерна точка – но на крајот бил побавен за две секунди од литванскиот возач. Малку подоцна, Брет Ланкастер отишол уште поблиску до времето на Навардаускас за новосоздадената екипа ; тој бил побрз на средната мерна точка како Сарџент, но на крај заостанал една секунда зад времето на Навардаускас, откако се сретнал со неговиот колега Андреј Зејц () во последниот дел на етапата.

thumb|left|Алекс Расмусен () бил највисоко пласиран дански возач на воведната етапа, завршувајќи трет зад Тејлор Фини и Герајнт Томас.

На крајот, престојот на Навардаускас на чело на водството бил завршено од страна на возачот на Мануеле Боаро, кој завршил во првите десет на поединечните хронометри на обете трки Тирено-Адријатико и Тур де Романди, поставувајќи го најбрзото време на средината од трката и на крајот завршил со време од 10' 41". Герајнт Томас бил следниот во редот за и бил шест секунди зад времето на Боаро, но на крајот обајцата биле послаби од возачот на Тејлор Фини, светскиот првак во хронометар под 23 години во 2010. Томас ја имал предноста на средната мерна точка од една секунда, но импресивната втора половина на патеката му донела предност на Фини од девет секунди. Така Фини, кој подоцна изјавил дека било сон да ја освои маичката, станувајќи само третиот Американец, кој ја облекол водечката maglia rosa по Ендру Хемпстен во 1988 и Кристијан Ванде Велде во 2008. Фини и Томас биле безбедни од понатамошни предизвици, а подоцна Алекс Расмусен () и возачот на Густав Ларсон влегле во првите пет, постигнувајќи времиња од 10' 39" и 10' 48" соодветно. Понатаму, возачот на Роман Кројцигер го постигнал најдоброто време од кандидатите за генерален пласман, со време од 11' 02" доволно за 28. место во етапните резултати. Иван Басо () и Хоаким Родригес () поставиле времиња во рамките на десет секунди зад Кројцигер во нивната неомилена дисциплина; иако и двајцата добиле 20-секундна предност пред двоецот од Дамијано Кунего и Микеле Скарпони.

Резултат од етапа 1 и генерален пласман по етапа 1 ВозачЕкипаВреме 1 20px|Pink jersey 20px|Red jersey 20px|White jersey 2 + 9" 3 + 13" 4 + 15" 5 + 22" 6 + 22" 7 + 23" 8 + 24" 9 + 26" 10 + 27"

Етапа 2

6 мај 2012 — Хернинг (Данска) до Хернинг (Данска), 206 км

thumb|Бегството на денот во Холстебро; Мигел Анхел Рубијано пред Алфредо Балони и Оливје Кесен.

Три возачи – возачот на Алфредо Балони, Оливје Кесен од и возачот на Мигел Анхел Рубијано – се одвоиле од главната група уште на почетокот на етапата; квартетот успеал да ја зголеми предноста на максимални тринаесет минути, по измината една четвртина од етапата. Сите возачи имале отприлика исти времиња од првата етапа, па и останале на врвот на главната група, обидувајќи се да извлечат предност од бегството низ данските патишта долж брегот. биле исто така на чело на групата, бидејќи сакале да го заштитат нивниот главен спринтер Метју Гос. Во бегството, Балони се закитил себеси со првата maglia azzurra на трката, бидејќи успеал да стигне прв на единственото категоризирано искачување во Остербјерг, пред Рубијано и Кесен.

Предноста во еден момент – со преостанати 90 километри - било намалена за половина од претходното; темпото на на чело на групата дозволило да падне предноста на само 5 минути. Како другите екипи доаѓале напред во главната група, особено и , предноста на триото напред, продолжила да опаѓа. Било неизбежно триото напред да биде достигнато и се разбира, на само 40 километри од целта, главната група ги помина членовите на бегството. Сепак, целината на групата била краткотрајна со напаѓањето на колегата на Кесен, Ларс Бак, данскиот возач давајќи им причина на домашните навивачи да навиваат; му било допуштено простор од главна група и успеал да направи разлика од околу 45 секунди на 30 километри пред целта. Останал надвор од групата уште некое време, пред да биде фатен на околу 17 километри до крајот; и го направиле поголемиот дел од работата за да се достигне, откако другите екипи тоа не ги интересирало.

Возачите останале заедно до влегувањето во Хернинг на последниот циклус од 12,5 километри во и околу градот, додека воопшто немало напади од страна на некои велосипедисти и така ограничувајќи ги шансите некој да победи на етапата без масовен спринт. Кругот не поминал без драма, па така водачот во трката Тејлор Фини () доживеал несреќа на третина од кругот. Откако се вратил на нозе, Фини увидел дека му паднал неговиот ланец и изгубил над 30 секунди обидувајќи се да го отстрани проблемот, но со помош од неговите колеги, вклучувајќи ги Данило Вис и Алесандро Балан, успеал да се врати до главната група до крајот. Напред во групата, започнале да го создаваат нивниот воз за Тајлер Фарар, додека се надевале да го доведат Андреја Гвардини, победник на шестата етапа на Тур де Лангкави порано во сезоната, на место за спринт. На последното свртување во етапата, возачот на Тео Бос ја изгубил контролата – поткачувајќи го тркалото на неговиот колега Марк Реншо – и удрил во Александер Кристоф (), и предизвикал верижен пад, што довело голем број од кандидатите за етапна победа да отпаднат; возот на сè уште бил на чело на групата, но Герајнт Томас го довел Марк Кевендиш до линијата на целта за актуелниот светски првак да ја постигне 31. етапна Гранд Тур победа, пред Гос и возачот на Жофре Суп. Фини ја задржал розовата маичка по завршувањето на етапата со главната група, додека Кевендиш го преземал водството во бодовниот пласман од Фини.

Резултат од етапа 2 ВозачЕкипаВреме 1 2 и.в. 3 и.в. 4 и.в. 5 и.в. 6 и.в. 7 и.в. 8 и.в. 9 и.в. 10 и.в.Генерален пласман по етапа 2 ВозачЕкипаВреме 1 20px|Pink jersey 20px|White jersey 2 + 9" 3 + 13" 4 + 15" 5 + 22" 6 + 22" 7 + 23" 8 + 24" 9 + 26" 10 + 27"

Етапа 3

7 мај 2012 — Хорсенс (Данска) до Хорсенс (Данска), 190 км

thumb|Возачот на Ларс Бак повторно нападнал, втор ден по ред, во текот на третата етапа - следејќи го крајот на бегството - но не успеал да постигне поголема предност пред групата и бил достигнат пред крајот.

Третата етапа на трката била посветена на белгискиот велосипедист Ваутер Вејлант – победник на третата етапа во 2010 во Миделбург, Холандија – кој загинал откако доживеал пад при спустот од Пасо дел Боко во текот на третата етапа на трката во 2011 и подоцна им подлегнал на повредите добиени во падот. Кратката церемонија, вклучувајќи и една минута тишина била одржана од членовите на екипата – поранешната екипа на Вејлант – и била одржана пред етапата во Хорсенс. Покрај Вејлант, градоначалникот на Хорсенс, Јан Тројборг, исто така бил споменат на церемонијата. Тројборг, кој бил клучната фигура да се донесе Џиро во Данска, умрел на 6 мај по добиениот срцев удар во текот на аматерската велосипедска трка во Јитланд.