мини|десно|Мажјак во Зоо Скопје. Сребрен фазан () — вид фазан кој живее во шумовитите планини на Индокина и источна и јужна Кина, но и на Хаваите и разни места во САД како внесено животно. Мажјакот е црно-бел, додека пак женката е претежно кафеава. Двата пола имаат месесто црвено лице и црвени нозе, со што овој вид се разликува од сивоногниот непалски фазан (L. leucomelanos).McGowan, P. J. K. (1994). Silver Pheasant (Lophura nycthemera). стр. 533 in: del Hoyo, J, A. Elliott, & J. Sargatal (1994). Handbook of the Birds of the World. Vol. 2. New World Vultures to Guineafowl. Lynx Edictions. ISBN 84-87334-15-6 Често се одгледува во птичарството и начелно е добро застапен во дивина, со исклучок на некои подвидови (особено whiteheadi од Хајнан, engelbachi од јужен Лаос и annamensis од јужен Виетнам), кои се ретки и загрозени.

Оваа птица може да се види во Зоолошката градина во Скопје.

Таксономија Како и другите фазани, сребрениот фазан бил ставен во родот фазани, кога Карл Линеј го опишал во неговото обележје на 10-то издание на „Систем на природата“ во 1758 година. Оттогаш, тоа - или барем некои од подвидовите поврзани со него - биле ставени или во EuplocamusHume, A. O., & C. H. T. Marshall (1879-1881). Game Birds of India, Burmah and Ceylon. или во Gennceus.Finn, F. (1915). Indian Sporting Birds. Денес сите поголеми власти го ставаат сребрениот фазан во кокошкофазани.Clements, J. F. (2007). The Clements Checklist of the Birds of the World. 6. издание Christopher Helm. Dickinson, E. C. Eds. (2003). The Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World. 3. издание. Christopher Helm.

Сребрениот фазан е тесно поврзан со калиџкиот фазан и се знае дека двајцата се хибридизираат.MacKinnon, J., & K. Phillipps (2000). A Field Guide to the Birds of China. Oxford University Press. Поставувањето на таксоната L. n. lineata и L. n. crawfurdi е предмет на спор, при што некои ги третираат како подвидови на калиџкиот фазан,McGowan, P. J. K. (1994). Kalij Pheasant (Lophura leucomelanos). pp. 533 in: del Hoyo, J, A. Elliott, & J. Sargatal (1994). Handbook of the Birds of the World. Vol. 2. New World Vultures to Guineafowl. Lynx Edictions. а други како подвидови на сребрениот фазан.McGowan, P. J. K., A. L. Panchen (1994). Plumage variation and geographical distribution in the Kalij and Silver Pheasants. Bulletin of the British Ornithologists' Club. 114: 113-123. Тие имаат сивкасти нозе како кај калиџкиот фазан, но нивниот пердув е поблизок до оној на некои подвидови на сребрениот фазан. Дополнително, како сребрен фазан, L. n. lineata и L. n. crawfurdi се наоѓаат источно од реката Иравади, голема зоогеографска граница, додека сите други подвидови на калиџкиот фазан се наоѓаат западно од реката (L. n. oatesi, подвид на калиџкиот фазан, понекогаш се пријавува дека се јавува источно од таа река, но ова е неточноRobson, C. (2000). A Field Guide to the Birds of South-East Asia. New Holland Publishers. ). Врз основа на митохондријана ДНК, неодамна било потврдено дека L. n. lineata и L. n. crawfurdi треба да се сметаат како подвид на калиџкиот фазан.Moulin, S., E. Randi, C. Tabarroni, & A. Hennache (2003). Mitochondrial DNA diversification among the subspecies of the silver and kalij pheasants, Lophura nycthemera and L. leucomelanos, Phasianidae. Ibis 145: E1-E11

Со овие два подвида на калиџкиот фазан, сребрениот фазан има 15 подвидови. Сепак, додека некои подвидови се релативно особени, неколку други (барем L. n. Rufipes, L. n. Occidentalis, L. n. Ripponi, L. n. Jonesi, L. n. Beaulieui, L. n. Nycthemera, и L. n. fokiensis) најверојатно се дел од клина, што ако биде потврдено, би резултирало во помлади синоними на номинираниот подвид. Неколку други таксони, на пример L. n. andersoni, сега сите важни органи ги сметаат за неважечки.

Откако бил сметан за многу редок вид, царскиот фазан е всушност хибрид што се појавува природно помеѓу сребрениот фазан и виетнамскиот фазан.Hennache, A., P. Rasmussen, V. Lucchini, S. Rimondi, & E. Randi (2003). Hybrid origin of the imperial pheasant Lophura imperialis (Delacour and Jabouille, 1924) demonstrated by morphology, hybrid experiments, and DNA analyses. Biological Journal of the Linnean Society 80(4): 573-600. Подвидови Постојат 15 подвидови на сребрен фазан. По таксономски редослед, тие се следниве:

L. n. occidentalis — западен сребрен фазан (јужна средна Кина и североисточна Бурма) L. n. rufipes — рубинокопски сребрен фазан (на северот на сојузна држава Шан во северна Бурма) L. n. ripponi — Рипонов сребрен фазан (на југот на сојузната држава Шан во северна Бурма) L. n. jonesi – Џонсов фазан (од Бурма до југозападна Кина и среден Тајланд) L. n. omeiensis — сечуански сребрен фазан (на југот на покраината Сечуан во јужна средна Кина) L. n. rongjiangensi — гуејџоуански сребрен фазан (на југоистокот на покраината Гуејџоу во јужна средна Кина) L. n. beaulieui — лаоски сребрен фазан (од јужна средна Кина до северен Лаос и северен Виетнам) L. n. nycthemera — именител (од јужна Кина до северен Виетнам) L. n. whiteheadi — хајнански сребрен фазан (на островот Хајнан во јужна Кина) L. n. fokiensis — фуѓенски сребрен фазан (југоисточна Кина) L. n. berliozi — Берлиозов сребрен фазан (западни падини на Анамските Планини во среден Виетнам) L. n. beli — Белов сребрен фазан (источни падини на Анамските Планини во среден Виетнам) L. n. engelbachi — болавенски сребрен фазан (на Болавенска Висорамнина во јужен Лаос) L. n. lewisi – Луисов сребрен фазан (на планините во југозападна Камбоџа и југоисточен Тајланд) L. n. annamensis — анамски сребрен фазан (планински шуми во јужен Виетнам)

Опис мини|десно|Јајце на сребрениот фазан Ова е релативно голем фазан, при што мажјаците од најголемиот подвид се долги од 120 до 125 см (од кои 75 см отпаѓаат на опашката), додека пак мажјаците од мајмалиот подвид одвај достигнуваат 70 см (од кои 30 см е опашката). По тежина се движат од 1,13 до 2 кг.CRC Handbook of Avian Body Masses by John B. Dunning Jr. (Editor). CRC Press (1992), ISBN 978-0-8493-4258-5. Женките од сите подвидови се забележително помали од мажјаците, со големина од 55 до 90 см (од кои 24-32 см отпаѓаат на опашката). (2011). (2011). Тешки се 1-1,3 кг.

Мажјаците од северните подвидови се најголеми, имаат бел горен дел и опашка (со извесни црни белези), а долните делови и пувката се синкаво црни. Јужните подвидови имаат посиви горни делови и опашка, со многу повеќе црни белези, што ги прави по изгед многу потемни од северните подвидови. Мажјаците го добиваат полнолетното перје во втората година од животот.

Женките се кафеави и имаат пократки опашки од мажјаците. Кај некои подвидови имаат бел долен дел со изразена црна шара, а кај подвидот whiteheadi шарата се издига и во погорните делови.

Поврзано Златен фазан Дијамантски фазан Обичен фазан

Наводи

Надворешни врски

Категорија:Кокошкофазани Категорија:Птици на Кина Категорија:Птици на Бурма Категорија:Птици на Лаос Категорија:Птици на Виетнам Категорија:Птици на Камбоџа Категорија:Птици на Тајланд Категорија:Животински таксони опишани од Карл Линеј Категорија:Животни во Зоолошка градина Скопје