мини|250п|Хемичари во лабораторија Научник — личност која преку систематски активности се стекнува знаења. Во поограничена смисла, научник може да се однесува на поединец кој користи научни методи. Личноста може да биде стручна во едно или повеќе полиња од науката. Во оваа статија е за потесната смисла на зборот научник. Научникот спроведува изртражувања за поподробно разбирање на природата, вклучувајќи физички, математички и општествении подрачја.
Филозофијата е далечна активност која начелно не се смета за наука. Филозофите целат да обезбедат сеопфатни сфаќања од нематеријални аспекти од реалноста и искуствата што не можат физички да бидат измерени.
Научниците се разликуваат од инженерите, оние кои осмислуваат, градат и одржуваат уреди за одредена ситуација, но сепак ниту еден инженер не може да се стекне со титулата без сериозно изучување на науката и научниотт метод. Кога научник има за цел да изготви алатка за практична примена, станува збор за применета наука. Применет научник не мора да нешто со практична употреба, но сепак да спроведува истражувања со цел на развој на нови технологии и практични методи. Кога научникот опфаќа во својата работа не опипливи аспекти од реалноста станува збор за природна филозофија.
Опис
Науката и технологијата постојано го надградувале човеквото постоење преку технолошкиот процес. Како занимање денес, професијата научник е широко признаена. За Научницисе сметаат и теоретичарите кои претежно развиваат нови модели за да ги објаснат постоечките податоци и за предвидување на нови резултати, и експериментатори, кои претежно се занимаваат со тестирање на модели каде се изведуваат мерења, поделбата меѓу овие активности не е јасно разграничена, па така многу научници ги изведуваат и двете задачи.
Правото и математиката честопати се групирани со науките. Некои од најголемите физичари исто така биле креативни математичари и адвокати. Постои поврзаност меѓу најголемите теоретичари и схоластичари без посебна разграниченост. Гледани како личности, нивниот интерес, изучување и професионални активности, постои мала разлика меѓу применетите математички и теоретски физичари.
Научниците можат да бидат мотивирани на неколку начини. Многу имаат желба да разберат зошто светот е таков, каков што го гледаме и како настанал. Тие покажуваат силна љубопитност за реалноста. Други мотиватори се нивните следбеници и престиж, или желбата да се применат научни знаења од корист за човечковото здравје, нациите, светот, природата или индустријата (академски научник и индустриски научник). Научниците се стремат да бидат помалку мотивирани од директни финансиски награди за нивната работа и од други кариери. Како резултат, научните истражувачи честопати прифаќаат помали просечни плати споредбено со многу други професии кои бараат сличен обем на обука и квалификации.
Демографија
Бројот на наичниците е многу различен од држава до држава. На пример, има само 3 целовремени научници по 10.000 работници во Пакистан додека овој број во Велика Британија и САД изнесува 79.Richard van Noorden (2015) India by the numbers. Nature 521: 142-143 (14 May 2015). Бројот на научници (на 10.000 работници) за одредени држави е:
Нигерија: 1 Индонезија: 1 Малезија: 2 Тајланд: 2 Бангладеш: 2 Пакистан: 3 Индија: 4 Кенија: 6 Чиле: 7 Бразил: 14 Египет: 14 Обединети Арапски Емирати: 15 Саудиска Арабија: 15 Јапонија: 18 Кина: 18 Јужна Африка: 20 Нов Зеланд: 35 Шпанија: 54 Русија: 58 Франција: 68 Австралија 69 Германија: 70 Италија: 70 Канада 73 Велика Британија: 79 САД: 79
Историски развој и потекло на поимот
До доцните години од деветнаесеттиот и раниот дваесетти век, научниците биле нарекувани „природни филозофи“ или „луѓе од науката“..Nineteenth-Century Attitudes: Men of Science. http://www.rpi.edu/~rosss2/book.htmlFriedrich Ueberweg, History of Philosophy: From Thales to the Present Time. C. Scribner's sons v.1, 1887Steve Fuller, Kuhn VS. Popper: The Struggle For The Soul Of Science. Columbia University Press 2004. Page 43. ISBN 0-231-13428-2Science by American Association for the Advancement of Science, 1917. v.45 1917 Jan-Jun. Page 274.
Англискиот филозоф и историчар на науката Вилијам Вевел го измислил терминот научник во 1833 и првпат бил објавен во Вевеловиот анонимус 1834 преглед на Мери Сомервиловиот „На поврзаност на физичките науки“ објавен во Квартелен Преглед. To be exact, the person coined the term scientist was referred to in Whewell 1834 only as "some ingenious gentleman." Ross added a comment that this "some ingenious gentleman" was Whewell himself, without giving the reason for the identification. Ross 1962, p.72. Вевеловиот предлог на поимот бил делумно сатиричен,одговор за менување на концептите на самата науката во која природното знаење било зголемоно гледано како посебно од другите форми на знаење.Вевел напишал “зголемената наклонетост од одделување и распуштање”во науките ;додека големата специфичност на поимите размножување-хемичар,математичар,природонаучник-широкиот поим “филозоф” веќе не задоволувал да се групираат заедно оние кои ја трагаат науката,без ограничувања од природниот или експерименталниот филозоф.Членови на Британската Асоцијација за Напредок на Науката се жалеле дека недостатокот на добри односи на последните состаноци,Вевел пријавил во неговиот преглед; алудирајќи до самиот, тој истакува дека "некои неинтелегненти господи попредложиле да,по аналогија на gentleman proposed that, by analogy with artist(уметник), меже да го формираат [зборот] scientist(научник), и додал дека таму не може да има двоумење во слободно правење со овој термин бидејќи имаме зборови како економист,атеист- но ова не било генерално задоволувачки. Научниците се луѓето кои поставуваат прашање за некој феномен и продолжуваат систематички да го одговорат самите прашањето.Тие по природа се љубопитни,креативни и добро организирани. Тие треба да имаат способност за надгледување нешти и видат во него непто со приоритетите на погледот на другите луѓе.
Вевел го предложил зборот повторно повеќе сериозно во неговата 1840 . In the 1847 second edition, moved to volume 2 page 560. "The Philosophy of the Inductive Sciences:
Тој исто го предложил терминот physicist во исто време, како спротивност на Францускиот збор physicien.Ниеден термин не добил широко прифаќање декади подоцна; scientist(научник) станал заеднички термин во доцниот 19 век во САД и околу почетокот на 20 век во Велика Британија.Tamara Preaud, Derek E. Ostergard, The Sèvres Porcelain Manufactory. Yale University Press 1997. 416 pages. ISBN 0-300-07338-0 Page 36. Во дваесеттиот век,модерното движење на науката е специјален бренд од информации за светот,вежбани од далечна група и следени преку специјален метод,бил на место.
Социјалната улога од (научници)"scientists", и нивните предци пред појавата на модерните научни дисциплини,еволуирале постепено по време.Научниците од различни сфери(и пред нив филозофи, математичари, натурални историчари,натурални теоретичари,инженери,и други кои придонесувале за развиток на науката) имаат пошироко место во општеството, и социјалните норми, етички вредности,и епистемолошки доблести поврзани со научници-и очекувано од нив-да се сенат со време.Според многу различни историски фигури може да се идентификуваат како рани научници,зависи од кои елементи од модерната наука се земени за есенцијални.
Некои историчари покажуваат на 17 век како период кога науката е препознатлива модерна форма развиена(што е популарно кажано Научна Револуција ).Се дп 19 век социоекономските промени се појавиле за научниците да се издигнат како главна професија.On the historical development of the character of scientists and the predecessors, see: Steven Shapin (2008). The Scientific Life: A Moral History of a Late Modern Vocation. Chicago: Chicago University Press. ISBN 0-226-75024-8
Античка и средновековна наука
Историја на науката во Класична Антика,Знаење за природата во Класична Антика е изведувана од многу научници. Грција придонела науката-вклучувајќи работа на геометрија и математичка астрономија,рани профили од биологија обработени и каталози од растенија и животни,и теории од знаење и учење-биле продуцирани од филозофи и физичари, исто и практиционисти од различни занаети. Овие улоги,и нивните поврзаности со научните знаења,раширени низ Римското Царство и,со Црквата на Римското Царство (313-476),станале блиско поврзани со религиозни институции во многу Европски држави.Астрологија и астрономија станале важна сфера од знаења,и нивната улога од астроном/астролог прераснала со поддршка од политичко и релогиозно покровителство.За време на средновековниот универзитетски систем,знаењето се делело на тривиум—филозофија,вклучувајќи натурална филозофија—иквадривум—математика, вклучувајќи астрономија. Хенс,средновековни аналогии од научниците кои често или филозофи или математичари.Знаења од растенија и животни и широки од област од физичари.
Наука во средновековен Ислам генерирал некои нови начини од унапредување природни знаења,иако уштево самите врски на постоење социјални улоги како филозоф или математичар. Многу пранаучници од Исламската Злата Ера се сметаат за полиматичари,бидејќи недостаток на нипто што одговара ссо модерните научни дисциплини.Многу од овие рани полиматичари биле религиозни свештеници и теолози: на пример, Алхазен иал-Бируни биле мутакалимин; физичарот Авицена бил хафиз; и физичарот ал-Нафис бил хафиз, мухадит и улема; ботаистот Ото Брунфелс бил теолог и историчар од Протестанството; астрономот и физичарот Никола Коперник бил свештеник. Додека Италјанската ренесанса научниците како Леонардо да Винчи, Микеланџело, Галилео Галилеј и Кардано биле сметани за најпознати полиматичари.
Историчарска наука
За време на ренесансата, Италјанците направиле значителен придонес во науката.Леонардо да Винчи направил значителен пронајдок во палеонтологија и анатомија.Таткото на модерната наука,Einstein (1954, p. 271). "Propositions arrived at by purely logical means are completely empty as regards reality. Because Galileo realised this, and particularly because he drummed it into the scientific world, he is the father of modern physics—indeed, of modern science altogether."Stephen Hawking, Galileo and the Birth of Modern Science , American Heritage's Invention & Technology, Spring 2009, Vol. 24, No. 1, p. 36 Галилео Галилеј,направил клучни подобрувања за топломер и телескоп кои дозвволуваат да надгледуваш и чисто опишуваш сончевиот Систем.Рене Декарт бил не само пионер од аналитичка геометрија туку формурирал теорија од механика и напредни идеи за потеклото од животинско движење и перцепција.Визуелно ги интересирало физичарите Јанг и Хелмолтц, кои исто учеле оптика, слушање и музика. Исак Њутн го продолжил Декартовата математика со внесување калкулус.Тој снабдил со формулација од класичната механика и истраживал светлина и оптика. Жозеф Фурје пронајдол нова гранка на математиката— бесконечност, периодична низа — учел топлина проток иултравиолетово зрачење, и го пронашол ефектот на стаклена градина. Кардано, Блез Паскал Пјер де Фермат, Вон Њуман, Туринг,Кинчин, Марков и Вајнер, сите математичари,направиле главен придонес за науката и веројатноста, вкучувајќи ја идејата позади комјутерот, и некои пронаоѓања од статистичка механика иквантна механика.Многу математички наклонети научници,вклучувакќи го Галилео Галилеј, биле и музичари.