мини|десно|A. Дијаграм на автофагија. B. Електронска микрографија на автофагни структури во масно тело на ларва на винска мушичка. C. Флуоресцентно означени автофагозоми во хепатоцити на изгладнет глушец. Автофагија или автофагоцитоза – природен регулиран деструктивен механизам во текот на кој се разградуваат непотребните или нефункционални клеточни компонентиKlionsky, DJ. (2008). Autophagy revisited: A conversation with Christian de Duve. Autophagy, 4 (6): 740–3.. Така автофагијата овозможува правовремено разградување и рециклирање на клеточните компоненти.Mizushima, N; Komatsu, M. 2011. Autophagy: renovation of cells and tissues. Cell, 147 (4): 728–41.
Во макроавтофагијата, целните цитоплазматски конституенти се изолирани од остатокот на клетката во двомембранска везикула, која се нарекува автофагозом.Mizushima, N; Yoshimori, T; Ohsumi, Y. 2011. The Role of Atg Proteins in Autophagosome Formation. Annual Review of Cell and Developmental Biology, 27 (1): 107–132.Xie, Z; Klionsky, DJ. 2007. Autophagosome formation: core machinery and adaptations. Nature cell biology, 9 (10): 1102–9.
Зборот „автофагија“ постоел и често се користел од средината на 19 век. Во сегашната употреба, терминот автофагија прв го користел белгискиот биохемичар Кристијан де Див во 1963 поврзано со неговото откривање на функциите на лизозомот. За истражувања на автофагијата јапонскиот научник Јошинори Осуми во 2016 година ја добил Нобеловата награда за физиологија или медицина.
Наводи
Надворешни врски
Категорија:Клеточни процеси Категорија:Програмирана клеточна смрт Категорија:Имунологија Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ