Христијаните историски имале мала заедница во Авганистан. Во моментов нема сигурни проценки за вкупниот број на христијанско население. Исламската Република Авганистан не признава ниту еден авганистански државјанин како христијанин, освен многу иселеници (иако, Рула Гани, Првата дама на земјата од 2014 година, е маронист христијанин од Либан. ) На авганистанските граѓани законски не им е дозволено да преминуваат во христијанство. Иако не постојат експлицитни закони со кои се забранува преобраќање, многу власти и поголемиот дел од општеството сметаат дека неговата толеранција е спротивна на практиката на исламот. Во Авганистан има само една законски призната христијанска црковна зграда, католичката капела во Италијанската амбасада која работи од 30-тите години на минатиот век.
Сегашен статус Уставот на Авганистан дозволува практикување на други религии освен исламот, сè додека е во правната рамка на исламските закони и не ја загрозува исламската религија. Сепак, муслиманите кои ја менуваат верата во христијанство се предмет на општествен и официјален притисок, што може да доведе до конфискација на нивниот имот, затвор или смрт. Неколкумина авганистански христијани биле уапсени затоа што ја практикувале својата вера, веројатно поради влијанието на тврдокорните во спротивност со уставните права. Иако ваквите случаи се ретки, забележано е дека случаите барале меѓународно учество за да бидат ослободени.
Постојат и христијански верски објекти во странските воени бази, како што е Источна православна црква во романската база во Кандахар.Easter service at Kandahar Airfield, Afghanistan, 25 April 2011
И покрај законските ограничувања, многу извори тврдат дека постои тајна подземна црква на авганистански христијани кои живеат во Авганистан.Hussain Andaryas estimates there are 200- 800 Afghan Christians worldwide. He bases that figure on messages sent to his ministry since it began in 1996. Even if some of those messages were not genuine, he said, the number would be more than evened out by Christians living in remote areas without access to computers. However, the Pashtun translation of the bible has a lot of grammatical errors meaning that the number of Pashtuns of Afghanistan who are a Christian would be very, very low, or quite possibly none at all. Convert Case Sparks Surge of Interest in Christianity Among Afghans Државниот оддел на САД изјавил дека проценките за големината на оваа група се движат од 500 до 8000 лица. Проценките за големината на авганистанската христијанска заедница во Авганистан сепак не се сигурни. Поради непријателското правно опкружување авганистанските христијани тајно ја практикуваат својата вера во приватни домови. Комплетната Библија е достапна на Интернет на дари, а Новиот завет е на паштунски. Печатените верзии може да се купат и надвор од земјата.
Постојат голем број авганистански христијани надвор од земјата, вклучително и христијански заедници во Индија, САД, Велика Британија, Канада, Австрија, Финска,Hundreds of asylum seekers in Finland converting from Islam to Christianity. Retrieved August 13, 2017. и Германија.Muslims Converting to Christianity by the Hundreds in Finland. Retrieved August 13, 2017.Christian refugee converts in Germany face violent attacks. Retrieved August 13, 2017.
Историја
Апостол Тома и раното христијанство десно|мини| Според традицијата, индопартискиот крал Гондофар бил преобратен од апостол Тома, кој продолжил кон јужна Индија, а можеби и до Малезија или Кина. Според Делата на апостолите, во Библијата на Педесетница биле присутни етнички Евреи и преобратеници во јудаизмот од Партското Царство (во кои имало делови од западен Авганистан "Legendary horsemen and battlefield tacticians, willing to travel vast distances and strike at a moment's notice, the Parthians took advantage of the collapsing Seleucid Empire to carve out an empire during the late 3rd century BC to the 1st century AD that, at its peak, covered a vast region — from the Caspian Sea in the north to Syria in the west, the Persian Gulf in the south and the western half of present-day Afghanistan to the east —making it second only to the Roman Empire in size and economic might." ). Според записот на Евсевиј, апостолите Тома и Вартоломеј биле распоредени во Партското Царство.A. E. Medlycott, India and The Apostle Thomas, pp.18–71; M. R. James, Apocryphal New Testament, pp.364–436; A. E. Medlycott, India and The Apostle Thomas, pp.1–17, 213–97; Eusebius, History, chapter 4:30; J. N. Farquhar, The Apostle Thomas in North India, chapter 4:30; V. A. Smith, Early History of India, p.235; L. W. Brown, The Indian Christians of St. Thomas, p.49-59
Легендата заснована врз апокрифното евангелие според Тома и други антички документи укажува на тоа дека Свети Тома проповедал во Бактрија, кој денес се наоѓа во северен Авганистан. Сириско дело од почетокот на третиот век познато како Дела на Тома ја поврзува службата на апостолот со двајца кралеви, едниот на север, а другиот на југ. Според Делата, Тома најпрво не сакал да ја прифати оваа мисија, но Господ му се појавил во ноќна визија и го принудил да го придружува индискиот трговец Абанес (или Хабан) до неговото родно место во северозападна Индија. Таму, Тома се нашол во служба на кралот на Индо-Партското Царство (Јужен Авганистан, Пакистан и Северна Индија), Гондофар. Службата на Апостолот резултирала со многу преобразувања низ целото кралство, вклучувајќи ги кралот и неговиот брат.
Бардесан, пишувајќи околу 196 година, зборува за христијаните низ Медеја, Партија и Бактрија и, според Тертулијан (околу 160–230), во Персиското Царство веќе постоеле голем број епископии до 220 година. До времето на основањето на Второто Персиско Царство (226 г. н.е.), имало епископи на Источната црква во северозападна Индија, Авганистан и Балучистан, со свештеници.
Црквата на истокот Во 409 година, Црквата на Истокот (понекогаш наречена и Несторијанска црква) добила државно признание од кралот Издигерд I (владеел 399–409), за персиското Сасанидско Царство, кое владеело со денешен Авганистан од 224 до 579 година.
Во 424 година, епископот Африд од Сакастан, област што го опфаќала јужен Авганистан, вклучувајќи ги Заранџ и Кандахар,Sakastan присуствувал на Синодот Дадиешу. Овој синод бил еден од најважните собори на Источната црква и утврдил дека нема да има жалба на нивните дисциплински или теолошки проблеми до која било друга моќ, особено не до кој било црковен совет во Римското Царство.
Годината 424 година го означува и воспоставувањето епископ во Херат. Во 6 век, Херат бил престол на Апостолската црква на Исток од Митрополитска столица а од 9 век Херат бил и престолнина на сирискиот православен митрополит. Значењето на христијанската заедница во Херат може да се види во тоа што до денес постои област надвор од градот со име Инџил, арапски збор за Евангелие. Христијанската заедница била присутна во Херат најмалку до 1310 година. мини|Текудер, кој бил христијанин преобратен во ислам,A history of the crusades, By Steven Runciman, pg. 397 прима амбасадор. Апостолската црква на Истокот основала бискупи во девет градови во Авганистан вклучувајќи ги Херат (424–1310), Фарах (544–1057), Заранџ (544), Бушањ (585), Бадгис (585) Кандахар и Балк. Исто така, има урнатини на еден несторијански манастир од 6-7 век на кратко растојание од Пањ, Таџикистан на северниот брег на Аму Дарја, многу близу до границата со Авганистан, во близина на Кундуз. Комплексот бил откриен и идентификуван од советските археолози во 1967 година. Се состои од десетици мали простории врежани во карпеста формација.
Ахмед Текудер, исто така познат како Султан Ахмад (владеел 1282–1284) бил султан на Илханатот, монголско царство кое се протегало од источна Турција до Пакистан и опфаќало поголем дел од Авганистан. Текудер е роден како несторијански христијанин но подоцна го прифатил исламот A history of the crusades By Steven Runciman, pg. 397 и го променил своето име во Ахмед Текудер од Никола. Кога Текудер го презел престолот во 1282 година, тој го претворил Илханатот во султанат. Текудар ревносно ја пропагирал својата нова вера и строго барал од неговите потчинети да го сторат истото. Илханатот на крајот го прифатил исламот како државна религија во 1295 година. Црквата на Истокот била скоро целосно искоренета низ Авганистан и Персија за време на владеењето на Тимур (1336–1405).Apostolic Church of the East
Језуити Во 1581 година и 1582 година, Исусовците и шпанскиот Монтесерат и португалецот Бенто де Гоис биле срдечно пречекани од исламскиот цар Акбар, но немали трајно присуство на Језуитите во земјата.
Ерменската апостолска црква Ерменски трговци живееле во Кабул уште во 1667 година кои биле во контакт со језуитите во Могулското Царство (денешна Индија).As cited in: M.J.Seth, Armenians in India,new Delhi-Bombay-Calcutta, Oxford & IHB Publishing Co., 1983, p 207 http://www.angelfire.com/hi/Azgaser/kabul.html Не е јасно дали овие ерменски трговци биле христијани, но нивното присуство сугерира на ерменска заедница во Кабул во 17 век. Кабул бил под црковна јурисдикција на Персо-индиската епархија на Ерменската апостолска црква во Нова Џулфа, Есфахан (денешен Иран), што испраќале ерменски свештеници во заедницата; сепак, ниту еден ерменски свештеник не дошол по 1830 година.
Во 1755 година, језуитскиот мисионер во Лахоре Јозеф Тифенталер објавил дека султанот Ахмад Шах Бахадур однел неколку ерменски производители на оружје од Лахоре во Кабул . Англиканскиот мисионер Волф им проповедал на нивните потомци во Кабул на персиски јазик во 1832 година; според неговата евиденција, заедницата броела околу 23 лица.Travels and Adventures of The Rev. Joseph Wolff, D.D., LL.D., Vicar of Ile Brewers, Near Taunton ; And Late Missionary to the Jews and Muhammadans in Persia, Bokhara, Cashmeer, etc. pg 362 1861 https://archive.org/stream/travelsofwolff00wolfuoft/travelsofwolff00wolfuoft_djvu.txt Во 1839 година, кога лордот Кин марширал кон Кабул, Капеланот, Уважениот Г. Пигот, крстил две од децата во ерменската црква.The Rev. J. N. Allen's account of his visit to the Armenian Church at Cabul in 1842 states: "1842, 1 October.I went into the town and accompanied by Captain Boswell, 2nd Regiment, Bengal N.I. set forth to make inquiries respecting a small community of Armenian Christians, of whom I had heard from my friend the Rev. G. Pigott, who had baptized two of their children when he visited Cabul in 1839, as Chaplain to the Bombay Army under Lord Keane. After some inquirey, we discovered them in a street in the Bala Hissar, leading from Jellalabad Gate; their buildings were on the North side of the street. We went up an alley and turned into a small court on the left, surrounded by buildings and filled with the implements of their trade. A little door led from this court into their church, a small dark building, but procuring lights, I found it was carpeted and kept clean, apparently with great care.", as cited on http://www.angelfire.com/hi/Azgaser/kabul.html И во 1842 г., Ален, капеланот на силата на генералот Вилијам Нот, крстил уште тројца.
Единственото пријавено крштевање на етнички Авганистанец во Ерменската црква, се вели дека е разбојник, кој влегол во црквата преку покривот и паднал трипати обидувајќи се да замине со вредните сребрени садови складирани таму. Кога го откриле, тој молел за милост и подоцна побарал да се крсти. Ерменската црковна зграда во близина на Бала Хисар била уништена за време на Втората англо-авганистанска војна од британските трупи; заедницата добила обесштетување од британската канцеларија за надворешни работи и комонвелт за нивната загуба, но црквата никогаш не била обновена.