Тункиншкиот национален парк( ) се наоѓа во јужниот дел на централен Сибир, опфаќајќи планински регион во средината што се поврзува преку долината на Бајкалското езеро југозападно до границата со Монголија . На север и запад, долината се граничи со работ на Сајанските планини. На исток се наоѓа пониската Хамар-Дабан планина. Со површина од 1.183,662 хектари, паркот го опфаќа целиот Тункиншки реон во Република Бурјатија. Тоа е околу 200 километри југозападно од градот Иркутск.
Топографија Географијата на Тункишкиот регион вклучува драматични предели (Туншки Алпи) на пукнатини и леднички долини и планини, топли извори, планински ливади, водопади и многу сродни живеалишта. Паркот се наоѓа таму каде што се среќаваат тајгата, степите, алпските шуми и езерските екосистеми. Тункиншки, и долината Тунка, се наоѓа помеѓу Бајкалското езеро и Ховсголското езеро. Височините на планините се движат од 668 м до 3 172 м. Централната долина на Иркутск е рамнина со плодна земја која е погодна за земјоделство. Во долината има неколку мали населби, претежно населени со домородни сибирски народи.
Клима Паркот има континентална клима ( Кепенова класификација климата Dwc субполарна клима: снежните клима со суви и ладни зими и пријатни лета). Просечните годишни врнежи се 595 mm (најголеми количини се летните врнежи).
Фауна Како биолошки разновиден и изолиран парк, Тункиншки е дом на бројни животни: идентификувани се над 305 ’рбетници, од кои 62 се одликуваат како ретки или загрозени. Загрозените видови вклучуваат снежен леопард (со потврдено присуство во северниот дел на паркот) и азиско диво куче (исто така присутно во северниот дел). Истражувачите на паркот идентификувале 54 видови цицачи (од кои некои се сибирски срна, лакомец, лос и степски твор), 18 видови риби (најчесто липлан, крап, клен и жолтоперка), 207 видови гнездени птици и уште 30 птици преселници, 4 видови водоземци и 5 видови влекачи.
Флора Екорегијата вклучува иглолисни шуми на падините на Сајанските планини (честопати наречени шуми тајги) кои се класифицирани како умерени зимзелени шумски биоми. Ова се шуми од преодните зони кои содржат видови од сибирската тајга и монголската степа, пред се бор, кедар и ариш. Долните подрачја се одликуваат со шумско-степска вегетација. Поголемите височини вклучуваат тундра и алпски ливади. Регистрирани се повеќе од 900 васкуларни растенија, а 43 загрозени растителни видови се наведени во Руската Црвена книга.
Туризам Малиот спа-центар Аршан се наоѓа во подножјето на Сајанските планини и е познат по своите карбонатни минерални извори. Градот има развиена инфраструктура, вклучувајќи хотели, плажи и кафулиња. Подрачјето е познато по кајак, планинарење и качување по карпи. лево|мини|800x800пкс| Бдидарма Датсан, близу Аршан.
Користена литература
Категорија:Бурјатија Категорија:Национални паркови во Русија Категорија:МСЗП-Категорија II