мини| Во „Елементите на логиката“ (1811), Вилијам Данкан ја комбинирал Локовата теорија на знаење со силогистичка логика. Во филозофијата, гносологијата (позната и како гносеологија или гностологија) буквално значи проучување на гносис, што значи знаење или езотерично знаење. Самото изучување за гносис опфаќа голем број предмети, кои вклучуваат магија, ноетика, гностичка логика и логичен гностицизам, меѓу другите. Гносологијата е користена, особено од Џејмс Хачисон Стерлинг, да му се даде поимот на Јохан Готлиб Фихте за неговата сопствена верзија на трансценденталниот идеализам, „Wissenschaftslehre“, што значи „Доктрина на знаење“.Albert Schwegler, Handbook of the history of philosophy, Edmondston & Co., 1879, p. 259.
Во гносологијата на Емануел Кант, интуицијата зазема истакната положба и била претставема дека се појавува на две нивоа: на сензација и интелектуализација. Овде, таканаречениот „интелектус ектип“ своето знаење за предметите го изведуваат од интуициите на нештата сами по себе без облици на интуиција, додека „интелектуалниот архетип“ ги создава предметите на своето знаење преку чинот на размислување за нив. Емили Меднер извлекла од гносологијата на Кант заедно со кантиовата теорија на знаење за да одговори на „Зофрингиски предавања“ на Карл Јунг, особено за да го критикува начинот на кој се замислува интуицијата како орган на знаење, способен да функционира со валидност и независност.
Поврзано
Епистемологија Гносиологија
Наводи
Категорија:Спознавање