мини|194x194пкс| Пиротски килим со украс Рашиќева плоча. Пиротски килим () — традиционален текстилен занаетчиски производ во областа на Пирот, југоисточна Србија. Пиротскиот килим често се нарекува еден од националните симболи на Србија.

Изработката на пиротскиот килим е вештина за правење килими на вертикален разбој. Вештината се користи во производството на волнени килими, украсени со разни геометриски, растителни и фигурални украси. Денешната автентична таписерија се развила под влијание на ориенталното и бугарското ткаење килими. Изработка на килими во Пирот е вклучено на списокот Нематеријално културно наследство на Србија. Пиротските килими се сметаат како дел од традицијата на ткаење килими во источна Србија, заедно со теписите од Чипровци во западна Бугарија. Пример за обрасците од последните периоди е Моделот на Рачиќ (), што се заснова на килим донесен од српскиот генерал Михаило Рашиќ.

Пиротските килими со околу 122 украси и 96 различни типови се заштитени со географска ознака во 2002 година. Тие се едни од најважните традиционални ракотворби во Србија. Кон крајот на 19 век и сè до Втората светска војна, пиротските килими честопати се користеле како ознаки на српскиот кралски имот. Оваа традиција била возобновена во 2011 година кога пиротските килими биле повторно воведени за државните церемонии во Србија.

Преглед мини|333x333пкс| Изложба во Етнографски музеј во Белград Ткаењето тепих во Пирот потекнува од средниот век.Pirotski Ćilim - Lepota Trajanja Едно од првите спомнувања на пиротскиот килим во пишаните извори датира од 1565 година, кога било речено дека чамците Чајкаши на Дунав и Драва биле покриени со пиротски килими.

Пирот некогаш бил најважниот центар за правење килими на Балканот. Пирот се наоѓа на историскиот главен автопат што ја поврзува Средна Европа со Цариград. Пирот на турски јазик бил познат и како Şarköy. Пиротските килими и чипровските килими влијаеле на развојот на едни со други. Меѓу познатите ткајачи биле Цана Цупонина и Мара Колева (1860-1916).

Денес многу класични примери на пиротски килими можат да се најдат низ Бугарија, Србија, Турција, Балканскиот Полуостров и во многу други меѓународни колекции. Една од главните квалитети се ефектите во бојата постигнати преку избор и распоред на боите. На почетокот на 19от век, растителните бои биле заменети со анилински бои.

Од турското име за Пирот - Шаркој произлегува традиционалното трговско име на килимите како шаркојски килими. Потекнувајќи од хомонимот на денешната турска населба Шаркој во Тракија, која немала воспоставено традиција за правење килими, на шаркиските килими честопати им се припишува лажно потекло од Турција. Исто така во индустријата за продажба на килими, се етикетирани како ориентални или со турско потекло за полесно да се продаваат на непознати клиенти, бидејќи претпочитаат килим со претпоставено ориентално потекло. Всушност, шаркиските килими се основани од 17 век во регионот на планините на Западен Балкан или Стара Планина во градовите Пирот, Берковица, Лом, Чипровци и Самоков. Подоцна тие се произведувале и во Књажевац и Цариброд.

Културни организации мини|300x300пкс| Пиротски килими видени пред кралот Александар Први на Југославија и кралицата Марија на инаугурацијата на Споменикот на благодарноста на Франција во Белград (1930).

Здружение „Грлица“ „Здружение за зачувување и развој на Пиротскиот килим, основано 1995 година „Задруга Пиротски килими“, основана 1902 година „Дамско срце“

Колекции

Српски

Етнографскиот музеј (Белград) има изложена мала колекција теписи. Музејот на применета уметност има вредна колекција од околу. 120 теписи од Пирот, кои датираат од крајот на 18-ти до средината на 20-от век.

Меѓународен

Британски музеј (2 килими, заклучно со 2013 година)

Орнаменти Пиротските килими со околу 122 украси и 96 различни типови се заштитени со географска ознака во 2002 година.

Галерија

Забележителни луѓе

Даринка Петковиќ (1868–1932), сестра на трговецот Коста Петковиќ

Наводи

Извори

Питер Баусбек, 1983 година: Келим. antike orientalische Flachgewebe . Клинкхард и Биерман, Минхен.ISBN 3-7814-0206-1 Марина Цветковиќ, 2008 година: Игра шарених нити : Колекција пиротских h̄илима Етнографског музеја у Београду (Претставата на разнобојни нишки - колекција на Килимите на Пирот во Етнографскиот музеј во Белград) . Етнографски музеј и Београду, Белград.ISBN 8678910399 Аластер Хал и Хосе Лучик-Виховска, 1993: Килим - целосен водич: Историја, образец, техника, идентификација . Темза и Хандсон, Лондон.ISBN 0-8118-0359-7 Јани Петсопулос, 1980: Дер Келим . Престел Верлаг, Минхен.ISBN 3-7913-0474-7 Добрила Стојановиќ, 1987: Пиротски ћилими (Пиротски ćилими) . Музејске зборрке VIII, Музеј на применета уметност (Музеј применје уметности), Белград. 86-7415-068-3 (не се користи)

Категорија:Национални симболи на Србија Категорија:Пирот Категорија:Југословенски кралски семејства Категорија:Српски кралски семејства Категорија:Српска култура Категорија:Национални симболи на Бугарија Категорија:Бугарска култура Категорија:Теписи