275px|мини|десно|Партенон, еден од главните симболи на класичниот период на антиката, дел од древната грчка култура. Антиката (герм. Antike, antik, од фр. antique, лат. аntiquus = „старински, древен“) во потесна смисла е поим кој го означува периодот на европската политичка и културна историја во кој водечка улога имале Стара Грција, Македонија и Рим. Во поширока смисла, овој поим се однесува на стариот век воопшто, но ова е претежно странска употреба и не е толку застапена во македонскиот јазик.
Антиката го опфаќа периодот од околу 15 векови, од 1000 година п.н.е. до 500. н.е., помеѓу падот на Западното Римско Царство (476) и затворањето на паганските филозофски училишта во источното, Јустинијаново царство.
Антиката како тема во уметноста „Исечок од грчка ваза од VI век која го претставува Еос како го оплакува убиоениот Мемнон“ - песна на полскиот поет Мирон Бјалошевски.Savremena poljska poezija. Beograd: Nolit, 1964, стр. 215. „Грчки кип“ - песна на полската поетеса Вислава Шимборска.Vislava Šimborska, Izabrane pesme. Beograd: Treći trg, 2014, стр. 366-367.
Поврзано Стар век
Категорија:Периоди во археологијата
Категорија:Историски периоди Категорија:Стар век