Метида (привремена ознака: 9 Метида) — еден од поголемите астероиди од главниот Астероиден Појас. Тој е составен од силикати и металите никел и железо, кое можеби се должи на остаток од голем астероид кој бил уништен од антички судир. Се проценува дека Метида содржи нешто помалку од половина процент од вкупната маса на Астероидниот појас.

Метида поминал во рок од 0,034 ае од Веста на 19 август 2004 година.

Откривање и именување лево|мини| Првите 10 астероиди против Земјината Месечина. 9 Метида е втор од десно. Метида бил откриен од Ендрју Греам на 25 април 1848 година, во опсерваторијата Маркри во Ирска; тоа било неговото единствено откритие за астероид.Graham, A.; New Planet, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, Vol. 8, No. 6 (dated 14 April 1848!), p. 146 (signed 29 April 1848; the discovery was first announced on 27 April) Тој, исто така, бил единствениот астероид кој бил откриен како резултат на набљудувања до 7 октомври 2008 година, кога, 160 години подоцна, Дејв Мекдоналд од опсерваторијата J65 го открил (281507) 2008 TM 9 . Неговото име доаѓа од митолошката Метида ќерка на Тетија и Океан .Graham, A.; Metis, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, Vol. 8, No. 7 (dated 12 May 1848), pp. 147–150 Името Тетис исто така било разгледано и отфрлено.

Одлики мини|3Д-модел базиран на светлинска крива Насоката на ротација на Метида засега е непозната, поради двосмислени податоци. Анализата на светлинската крива покажува дека полот покажува или кон еклиптичките координати (β, λ) = (23°, 181°) или (9°, 359°) со неизвесност од 10°.J. Torppa et al., Shapes and rotational properties of thirty asteroids from photometric data , Icarus Vol. 164, p. 346 (2003). Еквивалентни екваторски координати се (α, δ) = (12,7 h, 21°) или (23,7 h, 8°). Ова дава осен наклон од 72° или 76°, соодветно. 

Сликите на вселенскиот телескоп Хабл A. D. Storrs et al., A closer look at main-belt asteroids 1: WF/PC images, Icarus Vol. 173, p. 409 (2005). и анализите на светлински криви се согласуваат дека Метида има неправилна издолжена форма со еден зашилен и еден широк крај. Набљудувањата на радарот сугерираат присуство на значителна рамна површина,D. L. Mitchell et al., Radar Observations of Asteroids 7 Iris, 9 Metis, 12 Victoria, 216 Kleopatra, and 654 Zelinda, Icarus Vol. 118, p. 105 (1995). во согласност со моделот на обликот од светлински кривини.

Површинскиот состав на Метида е проценет како 30-40% оливин кој носи метал и 60-70% Ни - Фе метал.

Податоците за светлинската крива на Метида довеле до претпоставка дека тој може да има сателит. Сепак, последователните набљудувања не успеале да го потврдат тоа.research at IMCCE (in French)"other" reports of asteroid companions Подоцнежните пребарувања со вселенскиот телескоп Хабл во 1993 година не пронашле сателити.

Семејни односи Метида некогаш се сметал за член на семејство на астероиди познато како семејство Метида,J. G. Williams, Asteroid Families – An Initial Search, Icarus Vol. 96, p. 251 (1992). но поновите пребарувања за истакнати семејства не препознале ниту една таква група.

Сепак, спектроскопската анализа откриле силни спектрални сличности помеѓу Метида и 113 Амалтеја, и се сугерира дека овие астероиди може да се остатоци од многу старо (најмалку ~ 1 Ga) динамично семејство чии помали членови биле изматени во прав од судири или вознемирени од близината. Наводното родителско тело се проценува дека било од 300 до 600 km во пречник (големина на Веста ). Метида би бил релативно недопрениот остаток од јадрото (иако помал од 16 Психа). Случајно, и Метида и Амалтеја имаат имењаци меѓу внатрешните месечини на Јупитер .

Прикривања Во 1984 година, прикривање на ѕвезда произвело седум акорди кои Кристенсен ги користела за да изведе елипсоиден профил од 210×170 км. На 6 август 1989 година, Метида прикрила ѕвезда со светлинска величина 8,7 произведувајќи пет акорди што укажуваат на пречник од 173,5 км. Набљудувањата на едно прикривање на 11 февруари 2006 година, произвеле само два акорда што укажуваат на минимален пречник од 156 км. Сите три од овие прикривања одговараат на елипсоидот 222×182×130 км предложен од Баер.P. Vernazza et al. (2021) VLT/SPHERE imaging survey of the largest main-belt asteroids: Final results and synthesis. Astronomy & Astrophysics 54, A56

Наводи

Надворешни врски

модел на форма изведен од светлинската крива „Известување за откривањето на Метис“, MNRAS 8 (1848) 146 Ирска астрономска историја: опсерваторија на замокот Маркри и откривањето на астероидот Метис JPL Ephemeris (се прикажува Елонг од Сонце и V маг за 2011 година) Глобус од 9 Метис

Категорија:Астрономски тела откриени во 1848 година Категорија:Астероиди наречени по ликови од старогрчката митологија Категорија:Флорски астероиди