десно|мини|153x153пкс|Староримски епитаф од Горна Мизија (201-300). Епитаф (епитаф „погребна проповед“ од „горе“ и „гроб“) — краток текст во чест на покојникот. Строго кажано, епитафот се однесува на текст впишан на споменик или плоча, но може да се користи и во преносна смисла. Некои епитафи ги одредувале самите лица пред смртта, додека други биле избрани од одговорните за погребот. Епитафот може да биде напишан во проза или во стих; поетите се познати по составувањето на своите епитафи пред смртта, како што е Вилијам Шекспир.Photograph of William Shakespear's grave, 3 June 2007
Епитафот на Кирил Пејчиновиќ е најраниот познат авторски пример на пишување стихови на народен говор во развојот на македонскиот јазик. Епитафот гласи:
Теарце му негово рождение Пречиста и Хилендар пострижение Лешок му е негоо воспитание Под плочава негоо почивание От негово свое отшествие До Христово второ пришествие Молит вас бракя негои любимия Хотящия прочитати сия Да речете Богза доброе дело
Наводи
Категорија:Натписи Категорија:Грцизми