ФК Раднички Сомбор е фудбалски клуб од Сомбор. Клубот е основан во 1912 година и се натпреварува во ПФЛ Сомбор. Навивачите на Раднички од Сомбор се викаат Сомбор Војводи.
Иако моментално минува низ многу тежок период во својот долг фудбалски живот, ФК Раднички и понатаму е убедливо најуспешниот жив фудбалски клуб во општина Сомбор. А за некој да го „мрдне“ од таа позиција „најуспешен во општина Сомбор“, треба да помине повеќе од половина век! Во фудбалскиот период од 1945 до 2020 година (75 години), дури 65 пати Раднички бил најуспешно пласиран фудбалски клуб во општина Сомбор (шест пати втор, четири пати трет)!
На вечната табела на Втората сојузна фудбалска лига на Југославија 1947 - 1992 година, Сомборски Раднички го зазема 62 место со 263 бода од 284 одиграни натпревари (100 победи, 63 нерешени и 121 пораз).http://www.rsssf.com/tablesj/joeg2alltime.html#yug/
Името на клубот низ историјата
1912 - Сомборски работници „Гимнастичко здружение - работници“ 1921 – Работнички спортски сојуз Војводина Сомбор 1926 - Сомборски работници „Гимнастичко здружение - работници“ 1941 -ЗМТЕ 1945 - ФД Раднички Сомбор 1946 - ФД Полет Сомбор 1951 - ФК Раднички Сомбор
Историја
1911 - 1941 година Фудбалската историја на сомборски Раднички започнува во 1911 година кога и по 25 години постоење на Сомборскиот спортски сојуз (ССУ), неговите правила не се променети, особено во делот што зборува за прием на нови членови. Ова било гаранција дека главно оние од богатите семејства ќе можат да спортуваат во ССУ. Желни за спорт, а незадоволни од тоа што вратите на ССУ им биле затворени, младите работници, занаетчии и калфи започнале во летото 1911 година со собири, а една година подоцна, на 26 мај 1912 г. и официјално е основано Здружението за гимнастика на работниците во Сомбор, накратко наречено Раднички. Основан е од: Штремп Шаму, каменорезец, Јосип Бошњак, печатарски работник, Михајло Шнајдер, помошник на кројач, Карло Видаковиќ, бербер работник, Михајло Шнајдер, тапациристот, Јулије Милер, столар, Михајло Сенејдер, автомобил, работник, Ѓорѓе Коњовиќ и др.Душан Колунџија — Век у 100 утакмица
Според запишаните сеќавања на Нандор Хеленбергер, еден од првите членови на ова здружение, Министерството за внатрешни работи ги одобрило правилата и работата на здружението на 27 или 28 декември 1912 година. Така, во таа година започнала законската и официјално одобрена работа на Здружението за гимнастика на работниците во Сомбор (A Zombori munkas testedzö egyesület - ZMTE).Стеван Васиљевић и Људевит Велицки - „Фудбалски клуб Раднички Сомбор 1912-1982“ (1982)
На иницијатива на фудбалериТЕ кои во текот на 1917 1918 год. и 1919 година се собрале на тркачката патека кај Голгота и играле фудбал под името Раднички со повремени „диви“ фудбалски тимови. Се собирале не само љубителите на фудбалот, туку и спортисти, куглари и борачи. Најпрвин бил формиран фудбалскиот тим на „Раднички“, потоа спортисти, борачи, куглари,... Кон крајот на 1920 г. година, по долги подготовки и напори се конституира раководството на „Сомборскиот работнички спортски сојуз“. Новите основни правила биле усвоени на 15 јануари 1921 година, потпишан од д-р Павле Блажевац и Карло Цвиршиќ, претседател на Здружението и испратен до Министерството за внатрешни работи на Кралството Срби, Хрвати и Словенци на увид и одобрување. После два месеци Министерството под бр. 3043, од 14 март 1921 година ги одобрил Правилата и работата на друштвото. Според овие Правила, здружението добило нова „титула“, која во целост гласела: „Војводина Сомбор Раденичко спорт Удружење“. Во Правилата стоело дека бојата на здружението е црвена и бела. Во член 2 од Правилникот се велело: „Целта на здружението е ширење и развој на сите општествени спортови“.
Првото фудбалско првенство по Првата светска војна, било натпреварување на Фудбалската потфедерација Суботица (тогаш фудбалски штабови на Бачка и Банат) во сезоната 1920/21, тоа се случило и со фудбалерите на Војводина. Сомборчани настапиле во II/B класа заедно со СЦ Врбашки, АЦ Бајмочки, Сомборски Т.К и Сокол на Милетиќ. Последната натпреварувачка сезона Војводина од Сомбор ја одиграла во сезоната 1922/23, кога во конкуренција на шест клубовиВрбашки СЦ, Соко (Стари Бечеј), КАФК (Кула), Слога (Паланка) и Сомборско ГД го зазеле петтото место на табелата, со еден освоен бод. Следувало пауза во натпреварувачкиот настап на клубот, а не и неговата работа во следните седум години. Враќањето на клубот на натпреварувачкиот „погон“ следел во сезоната 1930/31 во II / C класа - Дунавски групи но под ново / старо име Раднички до 1940 година. Во летото 1940 година, фудбалерите на сомборски Раднички се натпреварувале во втората класа на Фудбалската потфедерација Суботица (СНП), а заедно со другите фудбалски клубови од Сомбор и околината летото го напуштилет СНП. од 1940 година се приклучиле на новоформираната Сомборска парохија Основана 9. септембра 1940. године у просторијама "Градске касине".. Во рамките на новоформираната „Прохија Сомбор“, клубот се натпреварувал со уште два клуба од „Дунав“ на Моностор и „Електра“ на Гаковац ( СК Крњајски ( Крњаја ) и Риџички СК ( Риѓица ) се откажале на почетокот на првенството) одиграле два натпревари во есенската сезона Дунав 0:3, победа против Електра 3:0). Поради почетокот на Втората светска војна, пролетниот дел не се ни одиграл.Небојша Јаковљевић - "Фудбалска такмичења јужних Словена 1873-1941" (SaTCIP, 2018.)
1941 - 1944 година мини|300x300пкс| ЗМТЕ Сомбор, 1943 година. И покрај тешките воени услови за време на окупацијата, Раднички продолжил со својата спортска работа, како и со другите спортски клубови во Сомбор, но под новото, унгаризирано име ZMTE или популарно Munkaš (унгарски) што значи Работник. Дотогаш, комплетната црвена опрема била забранета од окупаторските власти, па носеле црвени дресови, бели шорцеви и зелени чорапи. Тренирале на теренот кај цигланата на Апатински пат или на старото игралиште на Славија, кое го изнајмиле. За разлика од предвоениот период кога фудбалскиот тим на Раднички се состоел главно од работничка младина, претежно од унгарска националност, за време на окупацијата фудбалскиот тим на ЗМТЕ бил составен главно од Срби, главно средношколци и некои студенти, кои поради нивната националност, необезбеденото постоење и непознавањето на унгарскиот јазик морале да го прекинат школувањето.
Во првата окупациска лига, покрај ЗМТЕ, се нашле и: Сомборовите МАВ (денешен ЖАК), Бајмочки АК, Мункаш ТЕ (Баја), Милетиќко Спортско друштво (Светозар Милетиќ) и СУ Апатин.
На почетокот на 1944 г. Натпреварот бил реорганизиран во 1945 година, па Мункаш играл со клубови од Баја, Кишкереш, Хоргош, Калоча, Келебија, Бајмок, Шолтвадкерт и некои други места, но натпреварите биле прекинати поради војната.
За време на војната, тренери на тимот биле: Тони Сабо, Бранко Одобашиќ и најдолго Ивица Цар.
1945 - 2018 година Во новоослободениот Сомбор носител на целокупниот спортски живот било Сомборското работничко спортско друштво. Околу него во почетокот на 1945 година, почнале да собираат бројни спортски ентузијасти: фудбалери, куглари, спортисти, борачи, пливачи, ватерполисти, тенисери и рибари, како спортски политички активисти. Другите предвоени спортски здруженија не ја обновиле својата работа.
Таа пролет се одржале првите јавни фудбалски натпревари во Сомбор. Еден од незаборавните натпревари бил натпреварот помеѓу белградски Раднички и сомборски Раднички. Било точно два дена пред веста за победата над фашизмот, на 7 мај 1945 година. Домашниот тим победил со 4:1 (3:1).
Во текот на летото и есента 1945 г. Започнале првите квалификациски фудбалски натпревари за влез во новоформираната Војводинска фудбалска лига Право на учество во Војводинската фудбалска лига добиле екипите кои постигнале најдобар успех во локалните натпреварувања. Сомборски „Раднички“ во Војводинската лига влегол од Сомборската област. Стартот на Раднички во првата година од натпреварувањето во Првата војводинска лига бил скромен, се играло по двоен бодовен систем. Од десет натпревари „Раднички“ освоил само три, а загубил седум.
Во летото 1946 година имало реорганизација на сомборски „Раднички“. Натпреварите за квалификации за влез во Војводинската лига покажале дека за „Раднички“ би било вредно да има посилен тим кој би можел успешно да го претставува сомборскиот фудбал во жестоката конкуренција на војводинските клубови. Затоа, во летото 1946 година се случило спојување на сомборски „Раднички“ и сомборски „ Железничар “ и Клубот добил ново име: Фискултурно Друштво Полет . лево|мини|200x200пкс| ФК Раднички Сомбор - ГНК Динамо Загреб 4: 4, 1953 г. години. Војниќ, Ѓурѓеев, С. Евстахио, Јосиќ, Ј. Еустахио, Ф. Хорват, Поздер, Периќ, Власкалиќ, Симин, Мисањи. Во текот на летото 1951 г. имало нова реорганизација на сомборскиот ФД „Полет“. ЖАК се одвоил од друштвото, кое во 1951 го продолжило фудбалското натпреварување во понизок ранг. На собранието на ФД „Полета“ била донесена одлука името на ФД „Полет“ да се замени со старото име на ФК „Раднички“. Некои други секции се издвоиле од ФК „Раднички“ и создале клубови за себе. Така, борачите основале свој независен клуб наречен Боречки клуб „Раднички“. Се истакнале и кревачите кои формирале свој Клуб за кревање тегови „Раднички“. Но името „Полет“ го задржале пливачите и ватерполистите како самостоен клуб, потоа кугларите, исто така како самостоен кугларски клуб „Полет“. Спортистите се истакнале во 1949 година. Така, „Раднички“ останал чисто фудбалски клуб. Со своето старо име ФК „Раднички“ во 1951 година. Продолжиле да се натпреваруваат во Војводинската фудбалска лига, во која за целиот период од своето постоење настапувал и фудбалскиот тим „Полета“ (трето рангиран на југословенскиот фудбал).
Една година подоцна, во 1952 година, следела реорганизација на југословенскиот фудбал, па фудбалерите на „Раднички“ се нашле во зоната Сомбор, која ќе ја добијат со бод предност (24) пред Бездански спорт. Како шампион на својата зона, „Раднички“ морал да игра квалификациски натпревари со Сента. Во двата меча „Раднички“ победил, во Сента 2:1, а во Сомбор 4:0. Така „Раднички“ станал член на Обединетата Војводинска лига (трет ранг). мини|350x350пкс| Една од најуспешните генерации на ФК Раднички од Сомбор, сезона 1957 - 58 : Бузаџиќ, Поздер, Р. Поповиќ, Мајер, Ристиќ, Утвиќ, (долниот ред :) Мишањи, С. Евстахио, П. Ристиќ, Несторовиќ, Брдаревиќ. Во сезоната 1952/53, „Раднички“ од Сомбор на крајот од силната Обединета Војводинска лига (ЈВЛ) завршил на второто место со три бода помалку од првопласираниот Динамо од Панчево (33). Сомборските „црвено-бели“ и во следната натпреварувачка сезона крајот на првенството го дочекале на второто место, овојпат пет бода помалку од првопласираната Бачка (33). На крајот од третата сезона во ЏВЛ, фудбалерите на Сомбор забележале најлош резултат, со 25 бодови на шестото место (од 12 клуба). Сепак, тоа било доволно клубот да се пласира во новоформираната Втора лига - III ранг (Втор ранг во југословенскиот фудбал играле во три групи), бидејќи таа година била реорганизација на југословенскиот фудбал, па така првите шест екипи од Третата лига се стекнале со право на бодови со кои се борат во Вториот ранг.
Сомборски Раднички во својата дебитантска сезона сигурно е шести во конкуренција на четиринаесет клубови Састав лиге: Борово, Будућност (Ваљево), Динамо (Панчево), Смедерево, Пролетер (Зрењанин), Шумадија (Аранђеловац), БУСК (Београд), Бачка (Бачка Паланка), Шумадија (Београд), Динамо (Винковци), Млади Радник (Пожаревац), Јединство (Стара Пазова), Јединство (Земун). Следната 1959/57 г. на крајот од сезоната клубот бил на четвртото место со седум бода помалку од првопласираниот тим од Борово (37), пет помалку од второпласираниот Пролетер на Зрењанин и еден бод помалку од третопласираниот Пролетер од Осиек.