Лимско-санџачкиот четнички одред била воена единица на четниците која била формирана во северна Црна Гора и Санџак на крајот на јуни 1942 година, за време на Втората светска војна. Во август 1942 година, командувал Павле Ѓуришиќ и била најголемата и најелитната воена единица на Дража Михаиловиќ во тоа време.

Основање и почетна структура Лимско-санџачкиот четнички одред бил формиран од Павле Ѓуришиќ, врз основа на договорот меѓу Ѓорѓе Лашиќ и италијанскиот генерал Алесандро Пирцио Бироли, потпишан на 24 јули 1942 година по околу два месеци преговори. Договорот го „легализирал“ одредот со италијанските окупаторски сили. Многу побројни и поважни биле четниците кои не биле „легализирани“. Италијанците толерирале групи илегални четници и им дале статус на „национална селска милиција“. Лимско-санџачкиот четнички одред бил мобилна единица составена од четири баталјони, по еден за секој регион во рамките на секторот. По еден баталјон имале Бијело Поље, Беране, Андријевица и Колашин. Според договорот, четата била овластена на 1.500 луѓе кои земале плата, храна, облека и оружје од Италијанците.

Проширување На 12 јули 1942 година, четничкиот штаб се состанал во Зимоњица Кула за да одлучи за распределбата на четничките команди и областите на одговорност, а Црна Гора била поделена на западен и источен сектор. За командант на западниот сектор бил назначен Бајо Станишиќ, додека за командант на источниот сектор Павле Ѓуришиќ, кој одговарал на постојната територија на неговиот одред. На следната конференција одржана наредниот месец, секторот на Ѓуришиќ бил проширен за да ги вклучи Пријепоље, Прибој, Нова Варош и Сјеница.

По ова проширување Лимско-санџачкиот четнички одред бил реорганизиран во четири корпуси:

Ком корпус Лим корпус Корпус Милешева

Планирано било во одредот да биде вклучен и Дечанскиот корпус составен од три бригади (Пеќ, Исток и Дреница), но овој план останал само на хартија. Според четничките документи, Лимско-санџачкиот четнички одред имал 200 офицери и 15.349 луѓе на располагање за воена служба. Тие биле вооружени со 13.116 пушки, 51 лесни митралези, 15 митралези и 5 минофрлачи. Италијанците, исто така, го овластиле Ѓуришиќ да подигне жандармерија во неговиот сектор, која се користела за тероризирање на членовите и поддржувачите на партизаните и на населението воопшто.

Битки Одредот учествувал во Третата непријателска офанзива против партизаните.

Во средината на мај 1943 година, пред официјалниот почеток на Битката на Сутјеска, околу 2.000 луѓе од овој одред, вклучително и Ѓуришиќ, биле заробени од германските сили. Воислав Лукачевиќ го наследил Ѓуришиќ како командант на преостанатите луѓе од одредот.

Наводи

Категорија:Четници