Long Player er det andre albumet til den britiske rockegruppa Faces, utgjeve i februar 1971. Her finst eit konsertopptak av Paul McCartney sin «Maybe I'm Amazed» og «I Feel So Good» frå Fillmore East i New York frå 11. oktober 1970.
Ein singelversjon av «Maybe I'm Amazed» kom ut like før albumet, med ein studioversjon av songen.
Den 28. august 2015 kom albumet ut med nymastra lyd og bonusspor, inkludert to songar som ikkje var gjevne ut før, «Whole Lotta Woman» og den instrumentale «Sham-Mozzal». To konsertopptak til frå Fillmore East vart òg inkludert.
Innhald
Medverkande Rod Stewart - solovokal Ronnie Lane - bass, akustisk gitar, perkusjon, korvokal, solovokal [spor 4 & 7, første vers/harmoni på spor 5] Ronnie Wood - sologitar, slidegitar, akustisk gitar og pedalsteelgitar, korvokal, solovokal [spor 7] Ian McLagan - piano, orgel og klaverinstrument, korvokal Kenney Jones - trommer og perkusjon Bobby Keys - tenorsaksofon på «Had Me a Real Good Time» Harry Beckett - trompet på «Had Me a Real Good Time» Faces - produksjon
Anna informasjon Spor 1 og 2 spelt inn med Rolling Stones Mobile Studio. Lydteknikar: Martin Birch. Spor 3, 4, 6 og 9 spelt inn i Morgan Sound Studios i London. Lydteknikar: Mike Bobak. Spor 5 og 8 konsertopptak i Fillmore East, New York. Lydteknikar: Dave Palmer. Spor 7 spelt inn i Revox spare room unit. Ukjend lydteknikar.
Kjelder Denne artikkelen bygger på «Long Player (album)» frå , den 30. mai 2018. oppgav desse kjeldene:
Kategori:Musikkalbum frå 1971 Kategori:Faces-album Kategori:Warner Bros. Records-album Kategori:Album produserte av Rod Stewart Kategori:Album produserte av Ronnie Lane Kategori:Album produserte av Ronnie Wood Kategori:Album produserte av Ian McLagan Kategori:Album produserte av Kenney Jones Kategori:Album spelte inn i Morgan Sound Studios Kategori:Album spelte inn i heimestudio