Blues Breakers with Eric Clapton (òg kjend som The Beano Album) er eit blues/bluesrockalbum av John Mayall & the Bluesbreakers frå 1966 med Eric Clapton i bandet. Det var det andre albumet gjeve ut av John Mayall etter konsertalbumet John Mayall Plays John Mayall. Clapton slutta i bandet for å skipe Cream etter denne innspelinga, men spelte med Mayall att i 1971 på dobbelplata Back to the Roots.

Albumet vert òg kalla The Beano Album fordi Clapton på plateomslaget les The Beano, ein britisk barneteikneserie. Clapton sa i sjølvbiografien sin at han las The Beano på omslaget fordi han ønskte å vere «lite samarbeidsvillig» under fotograferinga. Fotografen var Derek Wedgbury og staden var nær Old Kent Road.

Bakgrunn Opphavleg hadde John Mayall tenkt at det andre albumet hans òg skulle vere eit konsertopptak for å fange gitarsoloane til Eric Clapton. Ein konsert vart teken opp på Flamingo Club, med Jack Bruce (som Clapton kort tid seinare spelte med i Cream) på bass. Kvaliteten på konsertopptaka var derimot dårleg og derfor ikkje nytta.

Innspeling Då dei skrinla konsertopptaka av albumet, gjekk John Mayall & the Bluesbreakers i Decca Studios i West Hampstead i London i mars 1966. Gitaren som Eric Clapton brukte under innspelinga var ein sunburst 1960 Gibson Les Paul Standard. Denne gitaren (som vart stolen i 1966 og aldri funnen att) vert òg kalla «Blues Breaker» eller «Beano» Les Paul og ei etterlikning vart produsert av Gibson i 2012. Kritikarar reknar gitartonen og spelinga til Clapton på dette albumet som særs viktig for den kunstnariske og kommersielle utviklinga av gitarspel innan rocken.

Bandet på dette albumet omfattar Mayall på piano, Hammondorgel, munnspel og det meste av vokalen; bassisten John McVie; trommeslagaren Hughie Flint og Clapton. I tillegg vart det sidan lagt på blåsarar med Alan Skidmore, Johnny Almond og Derek Healey (feilskrive på omslaget som den dåverande britiske forsvarsministeren Dennis Healey).

Songar Albumet består av bluesstandardar av kjende artistar som Otis Rush, Freddie King og Robert Johnson, i tillegg til eit par originale songar skrivne av Mayall og Clapton. Dei fleste songane var eit utstillingsmonter for gitarspelinga til Clapton. Sjølv om han song på fleire av Yardbirds-innspelingane, var «Ramblin' on My Mind» første gongen Clapton song solovokal, noko han hadde vore motvillig til.

Ettermæle

I 2003 vart albumet rangert på 195. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene. Albumet er òg oppført i Robert Dimery-boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die.^ Robert Dimery; Michael Lydon (23. mars 2010). 1001 Albums You Must Hear Before You Die: Revised and Updated Edition. Universe. .

Bortsett frå å vere eit av dei mest innverknadsrike bluesalbuma gjennom historia, var det òg starten på den no legendariske kombinasjonen av ein Gibson Les Paul-gitar gjennom ein Marshall Bluesbreaker-forsterkar med overdrive.

Innhald

Originalalbumet

1998-utgåva på Deram Denne utgåva inneheld alle songane i både mono og stereo: 1–12 som over i mono, 13–24 som 1–12 over i stereo.

2001-utgåva på Deram Denne utgåva ineheld to bonusspor frå ein singel: «Lonely Years» (Mayall) – 3:21 Singel frå august 1966. «Bernard Jenkins» (Clapton) – 3:48 B-sida til «Lonely Years».

40-årsjubileumsutgåvaa (Decca) (2006)

Plate ein 1–12 Originalalbumet i Mono 13–24 Originalalbumet i stereo

Plate to

1–3: BBC Saturday Club-innspeling 4–7: kom ut som singlar (A- og B-sider) 8–10: BBC Saturday Club-innspeling 11: ikkje gjeven ut før (stereo mix) 12–13: BBC Saturday Club-innspeling 14: konsertopptak frå Looking Back 15–19: konsertopptak frå Primal Solos

Medverkande John Mayall – solovokal, piano, Hammond B3-orgel, munnspel Eric Clapton – sologitar, solovokal på «Ramblin' on My Mind» John McVie – bassgitar Hughie Flint – trommer

Andre medverkande Geoff Krivit – gitar (plate to spor 8–10, ikkje med på originalalbumet) Jack Bruce – bass (plate to spor 14–19, ikkje med på originalalbumet) Alan Skidmore – tenorsaksofon Johnny Almond – barytonsaksofon Derek Healey – trompet

Produksjon Gus Dudgeon – lydteknikar Mike Vernon – produsent

Salslister År Liste Plassering22. juli 1966UK Album Chart6

Salstrofé

Kjelder Denne artikkelen bygger på «Blues Breakers with Eric Clapton» frå , den 12. juni 2018.

Bakgrunnsstoff Alle kjende versjonar av John Mayall With Eric Clapton – Blues Breakers, discogs.com

Kategori:John Mayall & the Bluesbreakers-album Kategori:Deram Records-album Kategori:Album produserte av Mike Vernon Kategori:Musikkalbum frå 1966 Kategori:Decca Records-album Kategori:London Records-album Kategori:Eric Clapton-album 195