thumb|upright=1.2|Klytaimnestra prøver å vekka dei sovande erinnyene. Frå ein gresk vase (kratér) frå 380–370 f.Kr.
Erinyer (gresk Ἐρῑνύες, fleirtal av Ἐρῑνύς; 'dei mørke' eller 'dei sinte')Ἐρινύς i: Liddell, Henry George; Scott, Robert: A Greek–English Lexicon hos Perseus Project.Harper, Douglas: «Erinys» i: Online Etymology Dictionary.Av usikker etymologi; samband med verbet ὀρίνειν, orinein, «å løfte, røre, vekke, opphisse» og substantivet ἔρις, eris, «strid», «ufred» er blitt føreslått; R. S. P. Beekes har foreslått eit førgresk opphav, jf. Etymological Dictionary of Greek, Brill, 2009, s. 458–459. var kvinnelege ktoniske hemngudinner i gresk mytologi. Dei blei tidvis omtalte som «underjordiske gudinner» (χθόνιαι θεαί). Ein formelpregea eid i Iliaden påkalla dei som «dei som under jorda straffar den som har svore falskt».Homer: Iliaden, sang 3, 278ff; sang 19, 260ff
Theogonien til Hesiod fortel at erimnyene oppstod frå bloddropane som fall på jorda (Gaia) då titanen Kronos kastrerte faren sin Uranos.Graves, Robert (1960): The Greek Myths. I andre myter oppstod dei frå Nyx (Natta), eller frå samkvem mellom lufta og jorda (Eter og Gaia).Aiskhylos: Eumenides 321Lykofron, 432Vergil: Æneiden, 6.250Ovid: Metamorfoser, 4.453Graves, Robert (1960): The Greek Myths, s. 33–34. Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Erinyer» frå , den 3. november 2018.
Kategori:Greske gudinner