mini|Royal Gold Cup, 23,23.6 cm høgt, 17,8 cm tjukk i sitt breieste punkt; vekt 1,935 kg, British Museum. Saint Agnes dukkar opp for venene sine i eit syn. Royal Gold Cup eller St. Agnes-koppen er eit drikkekar i massivt gull som er dekt med emalje og perlar. Karet blei laga for den franske kongefamilien på slutten av 1300-talet, og har seinare tilhøyrt fleire engelske monarkar før det var nesten 300 år i Spania. Det har vore ved British Museum sidan 1892, der det normalt er stilt ut i Room 40. Det er blitt skildra som «den einaste overlevande kongelege storslåttheita frå internasjonal gotikk».Lightbown, 78 Ifølgje Thomas Hoving, ein tidlegare leiar for Metropolitan Museum of Art i New York, er dette «den mest spektakulære» av alle fyrstejuvelane og gullgjenstandane som har overlevd av store kongelege skattar.Hoving, 61, calling it the "Saint Agnes Cup"; in French it is always the Coupe de Saint Agnes, as in Neil Stratford.
Skildring Drikkekaret er laga av massivt gull, og er 23,6 cm høgt med en diameter på 17,8 cm på det breiaste."British Museum collection database" Det veg 1,935 kg.Dalton, 1; Steane, 135 Det har eit lokk ein kan løfta opp, men den triangulære stativet som det ein gong stod på er no tapt. Stetten av koppen er blitt forlenga to gonger ved tillegg av sylindriske band, og var opphavleg mykje kortare.There are illustrations of the original shape in Dalton's Figure 1 (drawing), and Cherry, p. 24 (edited photo, also in Henderson, 138). However, Neil Stratford, 263, raises the possibility that there was originally a longer stem. Den opphavlege dekorerte knoppen på toppen av lokket er gått tapt, og eit band dekorert med 36 perlar er fjerna frå den ytre kanten av lokket; det er ei gullstripe med ujamne kantar der det var festa. Det var truleg likt bandet som er att rundt foten av koppen.Dalton, 1, and Lightbown, 81–82. Neil Stratford, 263, adds that the hexagonal top of the cover is modern. See Provenance section for the missing parts.
Gulloverflata er dekorert med scener i basse-taille emalje med gjennomsiktige fargar som reflekterer lys frå gullet under; mange område av gull både under smalt og i bakgrunnen har gravert og pointille-dekorasjon sett inn i gullet. Særleg har dekorasjonen store område av gjennomskinneleg raudt, som har overlevd i utmerka stand. Denne fargen, kjend som rouge clair, var den vanskelegaste å oppnå teknisk, og var svært verdsett for dette og den sterke fargen når han blei utført med suksess."British Museum Investigation" Scenar frå livet til heilage Agnes går rundt toppen av lokket og den skjulte undersida av hovudkroppen. Symbola til dei fire evangelistane går rundt foten av koppen, og det er emaljemedaljongar i sentrum av innsida til både koppen og lokket. Den nedre delen av dei to nyare banda på koppen inneheld tudorroser i emalje på ein damaskert pointillé-bakgrunn; desse blei truleg lagt til han under Henrik VIII. Det øvre bandet har ei gravert innskrift fylt med svart emalje, med ein bord av laurbær i grønt for å skilja slutten av innskrifta frå byrjinga.Dalton, 1–4; "British Museum collection database"
Karet kom til British Museum i eit spesiallaga heksagonalt skrin av lêr på ei treramme, med jernlås og handtak. Dette vart laga på same tid eller like etter karet, og har innsknren og stempla bladdekorasjon og ei innskrift i svart bokstavar: YHE.SUS.O.MARYA.O.MARYA YHE SUS.Wood and leather case British Museum collection database, accessed January 11, 2023. Registration number: 1892,0501.2
Opphav mini|300x300pk|Kroninga av Karl VI av Frankrike i 1380. Det finst ingen faste bevis på kva tid og under kva omstende koppen blei skapt. Han er klart dokumentert for fyrste gong i ei inventarliste frå 1391 av verdsakar som tilhøyrde Karl VI av Frankrike (herska 1380-1422). Det er to kopiar av denne i Bibliothèque nationale de France.Dalton, 8–9. The inventories are BnF Mss Fr 21445 (f.1b) and 21446 (f.45b) Ho nemner:Ein hanap (stor kalk) av gull, heile lokket godt og rikt emaljert på utsida med livet til Madame sankt Agnes; og foten garnert med ornamentband med 26 perler, og krona rundt lokket med 36 perler; og toppknoppen til det nemnde lokkket (er) garnert med fire safirar, tre spinell-rubinar og femten perler. Og det veg 9 mark og 3 unser gull. og hanapen kviler på ei stong av gull i form av ein tripod, og midt på tripoden er representert Vår frue i ei sol på ein bakgrunn i klart raudt, og dei tre føtene til tripoden er danna av tre venga dragar. Den nemnde hanapen og lokket blei gjeve til kongen av monseigneur duc de Berry på reisa hans til Touraine i år 91.Translation from Dalton, 8–9. Crucially, the number of pearls around the foot agrees with the current number. A "marc" is approximately 249 grams, so allowing for the changes to the cup, the weight given is consistent. The stand weighed 3 marcs and 5 ounces. See also Jenny Stratford, 320 venstre|mini|314x314pk|John av Lancaster, 1. hertug av Bedford, på kne, var den fyrste engelske eigaren av koppen. Detaljer frå ein miniatyr av Bedford-meisteren. Hertug Jean av Berry (1340-1416) var onkel til Karl VI og ein mektig figur i kongeriket, og den mest berømte og ekstravagante samlaren og kunsttingaren i si samtid. Han er best kjend for å ha bestilt Les Très Riches Heures du Duc de Berry, det berømte illuminert manuskriptet i internasjonal gotisk stil, og bestilte òg relikvariet til den heilage tornen, som no er i British Museum.Cherry, 39–43 Den unge kong Karl var blitt tvinga til å fjerna onkelen frå guvernørskap etter at den grådige oppførselen hans hadde ført til uro, og møtet deira i 1391 markerte ei forsoning etter ei tid med dålege tilhøve mellom dei.Dalton, 9 Rike gåver var vanlege i Valois-hoffet, og ved dette høvet hadde Berry eim særskild grunn til å vera generøs.The subject of Buettner's article; Cherry, 47, gives alarming statistics
Koppen er med på ei anna liste over eigedelane til Karl VI i 1400.Jenny Stratford, 320 Deretter er han ikkje registrert før han dukkar opp som eigenluten til ein annan kongeleg onkel og samlar, John av Lancaster, 1. hertug av Bedford (1389-1435), ein son av Henrik IV, som ei kort tid var regent av både Frankrike og England for bror sin Henrik VI då denne var barn. Korleis han fekk koppen er ikkje kjent, men han hadde fått mange gåver av Karl VI, og hadde både lånt kongen pengar og kjøpt ting frå han som biblioteket i Palais du Louvre,Dalton, 10; Jenny Stratford 60–61, on the cup between 1400 and entering Bedford's possession, and generally on Bedford's property. i den ubehagelege perioden då Karl hadde gjort fred med englendarane og gjort Henrik V til arving. Etter at bror hans Henrik V døydde, hadde Bedford vanskeleg for å stoppe den franske motstanden som oppstod, og som blei oppmuntra av Jeanne d'Arc. Han døydde i Normandie i 1435, og etterlét seg Henrik VI som sin arving.Jenny Stratford's book is on Bedford's inventories, and includes a brief biography (Chapter 1) and chapter 5 on him as a "Patron and Collector"; Dalton, 10
Koppen er kort skildra som den fyrste gjenstanden på ein liste over verdisaker som blei mottekne frå Bedford sitt eige utforma for kardinal Henry Beaufort, som var minister under Henrik VI. Her er ikkje stativet nemnt, nokre av juvelane manglar, og motivet er feilidentifisert som livet til heilage Susanna og ikkje heilage Agnes. Av ein eller annan grunn er ikkje koppen med på ei kongeleg eignelutliste frå 1441;Jenny Stratford, 319–325; Dalton, 8. It is the only surviving piece of metalwork from the list (J. Stratford, 319) Jenny Stratford har føreslått at dette var fordi Beaufort framleis hadde han på dette punktet.Jenny Stratford, 48 Ei anna mogleg forklaring er at koppen var blitt sett i pant, slik han var i 1449 og igjen i 1451, begge gonger for å finansiera dei stadig meir mislukka forsøka frå England for å halda på franske territorium.Dalton, 8
Koppen dukkar fyrst opp i nedteikningane til det nye Tudor-dynastiet under Henrik VIII i 1521. Då hadde lokket mista finialen pynta med fire safirar, tre rubinar og femten perler som Karl VI hadde skrive om, og hadde eit nytt i gull med form av ei lukka eller «keisarleg» krone. Dette passar med ei propagandaidé på denne tida der Henrik fremja England som eit «keisarrike», ei nemning nytta på denne tida om ein stat som ikkje anerkjende noko anna makt som overlegen seg. Det store nasjonalseglet, Great Seal of the Realm, for England hadde allereie nytta ei slik krone sidan 1471.Neil Stratford, 261 Ein hadde truleg funne annan bruk for juvelane i den gamle finalen; ein går ut frå at det nedre banden med tudorrosene blei lagt til under Henrik si styretid, som del av eit program for å leggje tudormerke til eigedelar arva frå tidlegare dynasti, som biletteppe, illuminerte manuskript og bygningar som King's College Chapel i Cambridge.Dalton, 1, 8Anglo, 198-199 Koppen er skildra i eignelutlister frå 1532 og etter at Henrik var død i 1547. Under Elisabeth I blei han nemnd på lister i 1574 og 1596.Dalton 8, Jenny Stratford, 324, 320; the cup appears in all known Tudor inventories of the royal plate. mini|300x300pk|Representantar ved Somerset House Conference i august 1604; spanske til venstre, engelske til høgre. Då Jakob I kom på den engelske trona i 1603, var ein av dei fyrste prioritetane hans å få ein ende på den engelsk-spanske krigen, som hadde gått føre seg sidan 1585. Ein spansk delegasjon kom til Somerset House Conference, som blei avslutta med ein traktat underskriven i 1604. Leiaren for Habsburg-diplomatane var Juan Fernández de Velasco, 5. hertug av Frías og konstabel av Castilla. Den øvre utvidinga av stetten på koppen har ein latinsk innskrift som kan omsetjast til:Denne koppen av massivt gull, ein relikvie frå den heilage skatten i England og eit minnesmerke for freden gjort mellom kongane, konstabel Juan de Velasco, som vende tilbake derfrå etter å ha fullført oppdraget sitt, blei presentert som eit offer til Kristus fredsmakaren.Translation "British Museum collection database". Dalton has the reading "sacred (royal) treasure", p. 5.Gåva på «om lag 70 gjensandar med sølv- og gullgylling» frå Jakob til Juan, der koppen er den som er mest verd å merka seg, er dokumentert på både den engelske og spanske sida.Ungerer, quoted here, has details and references Juan konstabelen skreiv ei utgreiing om oppdraget sitt då han vende heim, og nemner gåva frå Jakob. Konstabelen hadde tidlegare gjeve både Jakob og dronninga forseggjorte koppar, blant andre verdfulle gåver.Dalton, 6. Ungerer describes several surviving bills of exchange; most of the Spanish gifts were bought in the Spanish Netherlands. Pauline Croft skildra gåvene som typiske for kongen: «With his usual over-generosity the king gave the departing envoys around half the large gold vessels from the royal possessions he had inherited from Elizabeth. The Constable himself received a stupendous gift of plate, including possibly the most venerable item in the collection, known as "the Royal Gold Cup of the Kings of France and England.»Croft
I 1610 gav konstabelen koppen til eit kloster i Medina de Pomar, nær Burgos, som skildra i innskrifta.Jenny Stratford, 325, has an extract from the list of gifts. Gåvedokumentet er bevart, og det var eit vilkår for gåva at koppen aldri skulle takast bort frå klosteret. Eit notat i marginen til teksten, i handskrifta til konstabelen, registrerer at han hadde fått løyve frå erkebiskopen i Toledo, Bernardo de Sandoval y Rojas, til at koppen skulle brukast som ciborium, eller haldar for konsekrerte nattverdsoblat. På denne tida hadde kyrkja forbod mot bruken av ilåt som var dekorerte på innsida som ciborium.Dalton, 6 venstre|mini|Foten av koppen