Ruth Sando Fahnbulleh Perry () var ein liberisk politikar. Ho tente som mellombels leiar for Statsrådet i Liberia frå 3. september 1996 til 2. august 1997, etter den første liberiske borgarkrigen. Etter 11 internasjonale forsøk mellom 1990 og 1995 på å få slutt på borgarkrigen i Liberia, såg det endeleg ut til at forsøka lukkast. Det mellombelse statsrådet bestod av ein sivil leiar, i tillegg til representantar frå krigførande fraksjonar: Charles Taylor; leiaren for United Liberation Movement of Liberia for Democracy-K, Alhaji Kromah; leiaren for Liberia Peace Council, George Boley; og to andre sivile.
Perry var kjend som den første kvinnelege presidenten i Liberia og i det moderne Afrika generelt. Liberia har òg den særstillinga at landet valde Ellen Johnson Sirleaf som den første demokratisk valde kvinnelege leiaren i Afrika i moderne tid.Skard, Torild (2014) "Ruth Perry" in Women of Power – Half a century of female presidents and prime ministers worldwide, Bristol: Policy Press, Bakgrunn Perry vart fødd 16. juli 1939 i eit landleg område i Grand Cape Mount County i Liberia, som dotter av Marjon og AlHaji Semila Fahnbulleh. Ho var muslim og av vai-etnisk opphav. Som barn deltok Perry i Sande-samfunnet, ei tradisjonell skule og eit hemmeleg kvinnesamfunn, samstundes som ho gjekk på vanleg skule. Seinare meldte foreldra henne inn på ein romersk-katolsk jenteskule i Monrovia, driven av misjonerande nonner. Perry vart uteksaminert frå lærarskulen ved University of Liberia. Ho arbeidde som barneskulelærar i Grand Cape Mount County.Brennan, Carol (2006). Contemporary Black Biography. .
Ho gifta seg med McDonald Perry, ein dommar og lovgjevar, og saman fekk dei sju barn. Etter at barna var vaksne, arbeidde Perry ved Monrovia-kontoret til Chase Manhattan Bank i 1971, og underviste som eldre ved ein Sande-skule. Politisk karriere Då ektemannen hennar var engasjert i politikken, deltok Ruth Perry i valkampen og prøvde å få kvinner til å røyste på han. Etter at ektemannen døydde, bad partiet ho om å stille til val som senator for heimedistriktet deira. I 1985 vann Perry ein plass i det liberiske senatet som kandidat for Unity Party. Etter presidentvalet til Samuel Doe valde representantar frå Unity Party og andre offisielle opposisjonspolitikarar å boikotte senatet i protest, fordi dei meinte Doe-regjeringa var illegitim. Perry deltok ikkje i boikotten og vart den einaste opposisjonsrepresentanten i forsamlinga. «Du kan ikkje løyse problema ved å halde deg borte», sa ho. Ho tente fram til 1989. Etter dette starta Perry ei detaljverksemd og vart aktiv i sivile organisasjonar som Women Initiative in Liberia, Women in Action for Goodwill og Association of Social Services, som arbeidde for å få slutt på den aukande liberiske borgarkrigen.Jensen, Jane S. (2008) Women political leaders: breaking the highest glass ceiling, New York, NY: Palgrave Macmillan, pp. 67–8. . Mellombels statsoverhovud: 1996–97 Den 17. august 1996, etter 17 år med konflikt og sju år med krig, forhandla representantar for Economic Community of West African States (ECOWAS) fram ei våpenkvile mellom dei krigførande fraksjonane i Liberia, og kunngjorde at Perry skulle erstatte Wilton Sankawulo som leiar for Statsrådet i ei mellombels regjering. Det vart meldt at alle dei fire krigsherrane i den liberiske konflikten hadde gått med på fredsavtalen med Perry som mellombels leiar, etter at ho hadde vendt tilbake frå eit kort eksil på Staten Island i New York. Seinare liv og død Etter at ho gjekk av, pendla Perry mellom Liberia og USA. I 2004 var ho African President-in-Residence ved African Presidential Archives and Research Center ved Boston University.BU | APARC | About the Center Perry døydde 8. januar 2017, 77 år gammal.
Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ruth Perry» frå , den 22. januar 2026.
Kategori:Liberiske politikarar Kategori:Første kvinnelege stats- og regjeringsleiarar