Fjelljo (Stercorarius longicaudus) er ein fugl i jofamilien. Han hekkar sirkumpolart i arktiske strøk der det er tilgang på smågnagarar, og lever elles pelagisk i Atlanteren og i Stillehavet.
Skildring mini|venstre|Fjelljoen har forlenga halefjører som synest best når han flyg. Fjelljo er den minste av joane og blir kring lang. Denne lenga inkluderer dei opp mot lange midtre halefjørene. Hannen veg typisk , medan hoa blir større og veg kring . Vengespennet utgjer typisk cirka .
Hekkedrakta er forholdsvis lys grå og hvit, medan vinterdrakten er mørkare brun. Dei midtre halefjørene er forlenga og blir tapte med vinterdrakten. Fjørdrakten til ungfuglar er brunleg spetta. Vaksne fuglar har mørk hette på hodet. Kjønna er like på utsjånad.
Leveområde og levesett Fjelljo hekkar i fjellet, men kan elles finnast langt til havs. Egga er olivenfarga med flekkar. Det er vanleg at joen legg to egg, og dei blir ruga ut av begge foreldra. Ungane blir også tekne vare på av begge foreldra fram til dei klarer seg på eiga hand – cirka 6 veker etter klekking. Fjelljoen forsvarar reir og ungar utan frykt.
I hekketida et fuglen lemen og andre smågnagarar. Er det dårleg tilgang på smågnagarar lar han gjerne vera å hekka. Elles lever han på fisk og annan mat frå havet. Han kan også gjerne stela mat frå andre fuglar og eta ungane til andre fuglar.
Fjelljoen hekkar i fjellet i heile Noreg, og heilt ned til kysten i Finnmark. Færre enn 100 individ hekkar på Svalbard. Svalbard-bestanden er lista i kategorien sårbar (VU) på den norske raudlista for artar.
Trekktilhøve Fjelljo hekkar i arktiske til høgarktiske område og dei rører seg vekk få hekkeområdet innan sommaren er over. Kunnskap om trekktilhøva er ikkje fullstendige, utanom hekketida blir dei generelt observerte i flokkar til havs, både i Atlanteren og Stillehavet, men langt meir sjeldan nær kystar. Felles for alle populasjonar er at dei typisk trekker ut til havs frå hekkeområdet, over land berre for å ta snarvegar, til dømes når fuglar som hekkar i skandinaviske fjell nokre gongar kan trekke høgt over Dei britiske øyane på veg ut i eller inn frå Atlanteren.
Forskarar har samla inn data som indikerer trekkmønster for populasjonar som hekkar nord for Atlanterhavet. Datainnsamlinga skjedde med hjelp av lysloggar festa på fuglane, og forskarane brukte hekkefuglar på Nordaust-Grønland, Svalbard og i Skandinavia. Tolka data syner at dei undersøkte fjelljoane flaug sørover omtrent midthavs i Nord-Atlanteren, typisk tok dei ein pause for å søkje næring nord i Atlanteren ikkje langt frå Newfoundland og så dreide mot vestkysten av Afrika. Vinteropphaldsområdet synte seg å vere typisk sør for ekvator og vest eller sør for kysten av Angola sørover til Sør-Afrika, delvis òg aust for Kapp det gode håp og nordover mot Madagaskar. Det svarar til næringsrike område i den nordgåande Benguelastraumen langs vestkysten av sørlege Afrika, og inn i Agulhasstraumen frå Det indiske havet. Tilsvarande trekkmønster og vinteropphaldsområde er funne for fjelljo som hekkar i nordaustre Canada. Likeins har ein funne at fjelljo som hekkar i Alaska trekker sørover til havs utanfor kontinentalsokkelen.
Galleri
Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Fjelljo» frå , den 26. januar 2021.
Referansar
Kategori:Jofamilien Kategori:Fuglar i Arktis Kategori:Fuglar i Atlanteren Kategori:Fuglar i Oseania Kategori:Fuglar i Noreg