Kvantehalleffekten er ein kvantemekanisk versjon av Hall-effekten, som kan observerast i todimensjonale system av elektron utsett for låge temperaturar og sterke magnetfelt, der Hall-leiingsevna σ berre kan ha kvantifiserte verdiar:
der e er elementærladninga og h er Planck-konstanten. I den ordinære kvantehalleffekten , kjent som heiltalig kvantehalleffekt, tar v heiltalsverdiar (v = 1, 2, 3,...). Ein annan kvantehalleffekt, kjent som den fraksjonal kvantehalleffekt, der v kan opptre som brøkar med oddetalsnemnar (v = 2/7, 1/3, 2/5, 3/5,...).
Heiltalig kvantehalleffekt vart føresagt av Ando, Matsumoto og Uemura i 1975.
Den fraksjonelle kvantehalleffekten vart oppdaga i 1982, av Daniel Tsui og Horst Störmer under eksperiment utført på heterostrukturar av galliumarsenid, utvikla av Arthur Gossard.
Effekten vart forklart av Robert B. Laughlin i 1983. Tsui, Störmer og Laughlin fekk Nobelprisen i fysikk i 1998.
Kjelder Denne artikkelen bygger på «Kvante-Hall-effekten» frå , den 10. april 2013. oppgav desse kjeldene: T. Ando, Y. Matsumoto, and Y. Uemura, J. Phys. Soc. Jpn. 39, 279 (1975) K. von Klitzing, G. Dorda, and M. Pepper, Phys. Rev. Lett. 45, 494 (1980) R.B. Laughlin, Phys. Rev. B. 23, 5632 (1981). D.C. Tsui, H.L. Stormer, and A.C. Gossard, Phys. Rev. Lett. 48, 1559 (1982) R.B. Laughlin, Phys. Rev. Lett. 50, 1395 (1983).
Kategori:Faststoffysikk Kategori:Kvanteelektronikk Kategori:Spinntronikk Kategori:Kvantefasar Kategori:Mesoskopisk fysikk