Nòstra Dama de Sanilhac (Notre-Dame-de-Sanilhac en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Dempuei lo 1er de genier 2017, es comuna delegada de la comuna novela de Sanilhac, emb Bruelh e Marsanés. Amai n'es lo chapluec.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre dau territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son Seneilhac, en 1199, Senelacum (latinizacion), au segle XII, Senilhacum, au segle XIII, Ecclesia Nova de Senilhac, en 1243, Sanilhac, en 1556, Notre Dame, en 1793Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 251-252. La prononciacion es [nɔːtrɒ’damɒ] [deʂɒni’ʎa]. Sanilhac ven d'un nom gallo-roman, donc d'origina gallesa, Senelius / Senelios (Tanet e Hordé, site de las comunas de Dordonha) o Senilius / Senilios (Dauzat e Rostaing, Delamarre), emb lo sufixe -acumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 642Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 306, latinizacion dau sufixe gallés -āco(n). Nòstra Dama de Sanilhac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mestre Senilios. La gleisa es vodada a Nòstra Dama de las Vertuts; una legenda, que se tròba en autre luòc, explica qu'una pastora descrubiguèt una estatua de la Verge dins un boisson que los motons i demoravan a costat per pàisser; menèron l'estatua dins una gleisa de Periguers, solament l'estatua tornèt a son boisson; decidiguèron donc d'i bastir una gleisa. La gleisa fuguet bastida au mieg dau segle XVII e agrandida au segle XVIII .
Istòria En 1823, Saint-Pierre-ès-Liens (nom francés) fuguet annexat a Nòstra Dama de Salinhac http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=35280.
Administracion
Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Sent Peir de Chinhac; es aura dau canton d'Eila Manoire.
Demografia
Demografia de Saint-Pierre-ès-Liens (nom francés) 1793 : lacuna 1800 : 444 abitants 1806 : 448 abitants 1821 : 436 abitants http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=34204 Luòcs e monuments
Luecs e monuments
Personalitats ligadas emb la comuna
Veire tanben Comunas de Dordonha
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Dordonha Categoria:Comuna de Perigòrd