Sench Avit de Vialars (Saint-Avit-de-Vialard en francés) es una comuna occitana dins la region istorica de Perigòrd administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion es [ʂɛ̃nʦɒ’vi] [devjɒ’lar] https://web.archive.org/web/20160811170542/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/le-bugue/SAINT-AVIT-DE-VIALARD.htm. Las fòrmas ancianas son Sanctus Avitus de Balares en 1053, (nom del sent) + Vilars en 1143, Chauvit en 1483 (= Sench Avit) Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 303-304. Avitus es lo nom de sèt sents; un dels pus coneguts, nascut a la fin del sègle V, auriá servit dins las armadas d'Alaric II, rei dels Visigòts, vincit e tuat per Clodovèu a Volhèc; Avitus seriá estat convertit al catolicisme per la reina Clotilda, puèi seriá vengut ermita près de Sench Avit Senhor (tradicion perigòrda ?); quò's aquel Sench Avit qu'es logicament lo patron de las glèisas de Perigòrd que pòrtan son nom Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 582, a St-Abithttps://nominis.cef.fr/contenus/saint/6271/Saint-Avit.html. Vilar ven del latin villare, derivat de villa, donc una bòria, un escart, un vilatjòt (al plural, segon lo site de las comunas de Dordonha, sense explicacion clara per Chantal Tanet e Tristan Hordé) Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 715. La fòrma de 1053 laissa pensar a una autra explicacion.
Istòria
Administracion
Demografia
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas emb la comuna
Veire tanben Comunas de Dordonha
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Dordonha Categoria:Comuna de Perigòrd