Sent Meard de Gurçon o Sent Miard de Gurçon, prononciat [ʂɛ̃m’mjaːr] [degyr’ʂũn] https://web.archive.org/web/20160811041624/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/villefranche-de-lonchat/SAINT-MEARD-DE-GURCON.htm (Saint-Méard-de-Gurçon en francés), es una comuna d'Occitània dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre dau territòri
Toponimia La prononciacion es [ʂɛ̃m’mjaːr] [degyr’ʂũn] . Las fòrmas ancianas son Monast. S. Medardi abbatiae, en latin, de 1122, Sanctus Medardus de Abbatia en latin, en 1382, Saint Méard l'abbatial (l'abadia es probablament la d'Usercha, puei que Sent Miard ne'n era un priorat) Chantal Tanet, Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, p. 348, edicions Fanlac, Peireguers, 2000, p. 348.
Sent Meard o puslèu Sent Miard es un agiotoponime : 'quò's un nom de luec que fai referéncia a un nom de sent. Se tracta de Sanctus Medardus (456 - 8 de junh 545), avesque de Noyon en Picardia (França), dont lo nom ven dau germanic Math-hard Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, Paris, reedicion 1984, p. 613.
En occitan, a part la Gasconha occidentala e meridionala que consèrva inalterat lo -d- intervocalic, Medard es una fòrma sabenta. Una de las fòrmas occitanas d'origina populara (per evolucion normala) es Mesard (-d- intervocalic > -z-, grafiat -s-), coma a Sent Mesard, mas pus au nòrd -z- intervocalica dispareis, çò que dona Meard e, per evitament de l'iatus, Merd, Mèrd, Miard, etc. Precisament, la prononciacion, [ʂɛ̃m’mjaːr] [degyr’ʂũn], justifica plenament una grafia Sent Miard, coma a Sant Miard de Presca : Meard, en doas sillabas, pòt pas representar Miard, en una sillaba. En francés, la fòrma populara es normalament Mar(d) (grafiat Mard, Mars, Marc).
Gurçon es lo nom d'una anciana chastelania, dont las atestacions son Gorzom (1105), Gorson (sègle XII), puèi en latin Curzum (1254), Gorsson en 1385https://www.guyenne.fr/Publications/Jurades_Bergerac/les_jurades_de_bergerac_t1.htm?fbclid=IwAR3P5U8PZg2frObhOvQQmjZ36MrtFFB9QxkOH3bigM2Z2y_HUy7qv6JCllw, Gorsonium, Gursonium (sègle XIV). Ven d'un nom de persona latin, Curtius, emb lo sufixe -onemChantal Tanet, Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, p. 84, edicions Fanlac, Peireguers, 2000, p. 84. *Cŭrtione(m) dona *Gorçon, eventualament (evolucion irregulara) Gurçon; lo passatge de C- a G- es pas una fatalitat : veire Courçon (Charanta Maritima, França), que l'origina es la mesma.
Istòria Entre 1790 e 1801, Sent Miard fuguèt un canton (capluec de canton). Las 8 comunas de son canton èran Ponchac (Peiregòrd), Montaseus,
En 1801, Sent Miard perdèt son canton e fuguèt estacat au canton de Vilafrancha de Lopchac. D'autras comunas de son canton fuguèren estacadas au canton de Velinashttp://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=33611. Dempuèi la refòrma cantonala de 2015, Sent Miard es estacat au canton deu País de Montanha e Gurçon, en francés Pays de Montaigne et Gurson, dont lo burèu centralisator es Lo Pòrt de Senta Fe e Ponchac.
Administracion
Demografia
Luecs e monuments Personalitats ligadas emb la comuna Veire tanben Comunas de Dordonha
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Dordonha Categoria:Comuna de Perigòrd