Vilafranca de Perigòrd https://web.archive.org/web/20160810221307/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/villefranche-du-perigord/VILLEFRANCHE-DU-PERIGORD.htmChantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 428-429 (Villefranche-du-Périgord en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre del territòri
Toponimia La prononciacion es [βilɒ’frɑ̃nkɒ] [deperi’gɔr]. Lo lòc èra abitat abans la fondacion de la bastida : una glèisa Beata Maria de Viel-Sieurac es atestada en 1260 (meteis nom que Sieurac). Las atestacions de la vila novèla son Bastidae Villae Franchae en 1287, Villam Ffrancam in Petragorico, en 1289, Villefranche-de-Périgord al sègle XVII e Villefranche-de-Belvès al sègle XIX (nom oficial de 1801 a 1893)Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 723http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=40206.
Los noms de tipe Vila franca an lo sens d'aglomeracions novèlas, fondadas per un senhor laïc o eclesiastic (comunautats religiosas...) e privilegiadas ambe de franquesas d'una partida dels drechs feudals per tal d'atirar d'abitants Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 303. Dins la practica, i a pas de diferéncia neta ambe una bastida, çò qu'es Vilafranca. Lo determinant es la comunautat istorica.
Saint-Étienne-des-Landes (nom francés) es atestat en 1365 : Parochia (parròquia) Sancti Stephani. Stephanos es lo primièr martir del cristianisme, mòrt en 35 http://nominis.cef.fr/contenus/saint/315/Saint-%C9tienne.html, e son nom es adaptat en latin, Stephanus, e d'aquí venon las fòrmas occitanas, Estève (pichon nom usual) e Estèfe (fòrma mièja-sabenta d'origina eclesiastica e que se tròba mai que mai dins los noms de glèisas e per extension de vilatges). Landas, ajustat après, ven del gallés landa , « terrenh descobèrt » Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2003, p. 195.
Istòria Vilafranca es una bastida que fondèt Anfós de Peitieus en 1260. La vila se desvolopèt après a l'epòca anglesa; la bastida foguèt presa alternativament pels participants a la Guèrra de Cent Ans, puèi los protestants e los catolics cerquèron a la conta-rotlar pendent las guèrras de religion al sègle XVI . A la fin del sègle XVIII, la mapa de Cassini fai veire que Vilafranca èra un caireforc de rotas https://www.geoportail.gouv.fr/carte, allòc que ara lo caireforc principal s'es desplaçat cap a l'oèst (D660 Brageirac-Caors, D710 Peireguers-Fumèl, D60 cap a Daglan e Sarlat, gara). La comuna e la vila declinan dempuèi la segonda mitat del sègle XIX e i a benlèu un rapòrt. Vilafranca annexèt Saint-Étienne-des-Landes (nom francés) en 1960.
Administracion
Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Vilafranca de Perigòrd; es ara del canton de Val Dordonha.
Demografia
Demografia Saint-Étienne-des-Landes
Lo n° es estat cambiat per rasons practicas.
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas emb la comuna
Veire tanben Comunas de Dordonha
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Dordonha Categoria:Comuna de Perigòrd