AnsòstMichel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=869&titre=ansost (Ansost en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion qu'ei [ann'sòs] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : Sanzaner d-Assost au sègle XII, Ansest en 1300, De Ansost en 1300, de Ansosto, en latin, en 1379, Ansost en 1429, Ansost (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).
Rohlfs, segon las epòcas, que horneish : 1) nom aquitan, a arreligar dab Ansó (Aragon), 2) format suu gentilici Antius.
Segon Dauzat, Ansòst que vien deu nom latin d'òmi Ansius o Antius, dab lo sufixe aquitan -ossumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 16 a Ance.
Negre que causeish Antius, dab lo sufixe preceltic aquitan -ost qui sembla distincte de -ossum. R. Aymard que pensa, meilèu que lo cognomen Antius, lo radicau pòt estar Anso, derivat de Sanche (la darrèra idèa qu'ei ua invencion d'Aymard).
Miquèu Grosclaude que considèra lo sufixe -ost ei preceltic e aquitan e s'intègra dens ua seria dab variantas vocalicas -ast, -est, -ust plan espandida en Bigòrra; qu'ei probablament diferent de -os(sum). Lo radicau qu'ei un nom d'òmi Anso, d'origina « basco-aquitana », qui sembla se trobar dens Ansó (Aragon), Antsoain (Navarra) o Ansa (Varetons).
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion qu'èra de abitants e la densitat qu'èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben Comunas deths Hauts Pirenèus
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Bigòrra Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus Categoria:Comuna de Gasconha