CuqueronMichel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 193-194 qu'ei un vilatge bearnés deu bacin de Lac e tanhent de la vila de Monenh. Qu'ei ua comuna deu departament deus Pirenèus Atlantics dens la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion qu'ei [kyke'run]. Las fòrmas ancianas que son Cucuror au sègle XIIau, Cucuroo en 1345, Cuquroo en 1385, Quoquron en 1434, Cocuroo en 1456, Cocurour en 1655, Cuquerour en 1657, Coucuron en 1675, Cucuron (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .
Segon Dauzat, lo nom que vien d'ua arradic preindoeuropèa *kuk-, « sèrra arredondida », dab lo sufixe -onem Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 198, a Cocumont.
Segon Miquèu Grosclaude, i a pas de dobte sus l'origina preindoeuropèa de l'arradic *kuk, « mont arredondit, cap », presenta dens toponimes nombrós. Aquera arradic qu'ei sovent alongada en -ur o -ul (kukurata en asturian, kukuru en sarde, kukulu, « hautin, turon, cap » en basco). Ací, la fòrma primitiva Cucuron qu'a un alongament en -ur, mès la finau qu'ei pas lo sufixe latin -onem, mès ua romanizacion de la fòrma « basco-aquitana » kukulu .
Istòria
Administracion
Demografia
Lòcs e monuments Personalitats ligadas dab la comuna Véder tanben Comunas deus Pirenèus Atlantics
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Bearn Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics Categoria:Comuna deu Bacin de Lac