thumb|200px|Bandièra de l'OMS L’Organizacion Mondiala de la Santat (OMS), (en anglés : World Health Organization (WHO)) es l'institucion especializada de l'ONU per la santat. Depend dirèctament del Conselh Economic e Social de las Nacions Unidas e son sèti se situa a Genèva, en Soïssa, sus la comuna de Pregny-Chambésy.
Segon sa constitucion, l'OMS a per objectiu de menar totes los pòbles del monde al nivèl de santat pus elevat possible, la santat essent definida dins aquel meteis document coma un « estat de complet benèsser fisic, mental e social e consistissent pas solament en una abséncia de malautiá o d'infirmitat ».
Sa directritz generala actuala es la Dra Margaret Chan dempuèi lo 4 de genièr de 2007.
Istòria Creada lo 7 d'abril de 1948, l'O.M.S. foguèt precedida per diferents organismes e acòrds internacionals.
Vèrs 1850, diferentas disposicions foguèron presas per armonizar las mesuras d'unas quaranta alara principalament destinadas a premunir los Estats europèus contra la pèsta. A partir de 1851, de conferéncias sanitàrias internacionalas patisson a s'acabar amb d'acòrds. Pasmens sus la pèsta, lo colerà e la fèbre jauna, de Convencions sanitàrias internacionalas foguèron signadas. En 1907, foguèt creat a París « l'Ofici International d'Igièna Publica » (OIHP), dotat d'un secretariat permanent e d'un « comitat permanent ». Aquel comitat organizèt mai d'una conferéncias, que aquela de 1926 que adoptèt una Convencion Sanitària Internacionala amb pel primièr còp de disposicions relativas a la vairòla e al tifús. A la fin de la Primièra Guèrra Mondiala, los Estats Units d'America refusan que l'OIHP passe jos lo contraròtle de la novèla Societat de las Nacions (SDN). Fins a la Segonda Guèrra Mondiala, dos organismes sanitaris internacionals coexistisson doncas en Euròpa, l'OIHP e l'Organizacion d'Igièna de la Societat de las Nacions alara que de l'autre costat de l'Atlantic, l'Organizacion Sanitària Panamericana constituiguèt un tresen organisme internacional de santathttps://web.archive.org/web/20150924021509/http://www.ge.ch/fao/1996/19960722.asp.
La gripa espanhòla (H1N1) de 1918 1919, que faguèt 50 milions de mòrts (cinc còps mai de victimas que la Primièra Guèrra MondialaPatrick Zylberman, Les épidémies dans l’Histoire, sul site Pandémie grippale del govèrn francés, incita la Societat de las Nacions (SDN) a crear lo « Comitat d'Igièna » de la SDN, considerat coma lo davancièr de l'O.M.S.. Dominat per França e lo Reialme Unit, la vigilància sanitària del Comitat cobrèt, a la fin de las annadas 1920, 70 % del mondePatrick Zylberman, L’épidémie, c’est l’homme autant que le microbe, Medecinenews, 30 avril 2009.
Dins las annadas 1980, l'O.M.S. coneguèt un passatge a voide per causa de marridas causidas e de l'ostilitat de qualques païses (Estats Units d'America, Reialme Unit) opausats a çò que considèran coma una politica carestiosa. De fondacions privadas, coma la Banca Mondiala, s'encargaràn dels enjòcs sanitaris mondials id Patrick Zylberman.
Lion Murard parla pasmens d'una « una sòrta de segonda naissença » de l'O.M.S. Lion Murard, Des épidémies et des hommes, La Martinière, 2008. Cité par Patrick Zylberman, L’epidemia, es l’òme tant coma lo micròbi, Medecinenews a partir de 1995. De fach, l'O.M.S. creèt alara la Division de las Malautiás Transmissiblas (1996), lo Global Outbreak Alert and Response Network (2001) encargat de senhalar a Genèva « totes los eveniments que poirián donar luòc de urgéncias sanitàrias sul plan internacional » e pas pus solament las ocurréncias de las tres patologias quarantenàrias tradicionalas : pèsta, fèbre jauna e colerà, e promulguèt un novèl Reglament sanitari internacional (adoptat en 2005) que descai los govèrns de lor drech de vèto sus los entressenhes epidemiologics id Patrick Zylberman. Segon l'istorian Patrick Zylberman, aquel retorn de l'O.M.S. s'explica fòrça per de novèlas emergéncias epidemicas coma aquela del SIDA, de la tuberculòsi (en 1985-91 a Nòva York), de la pèsta (en Índia en 1994), de l'Ebola (en Zaire en 1996), etc. id Patrick Zylberman. L'O.M.S. lança una alèrta globala lo 12 de març de 2003 concernent los desplaçaments cap a Asia e a Canadà, sens èsser estat abans autorizat pels Estats, per causa de l'epidemia de SRAS, e s'opausa a China sus las estatisticas e lo desvolopament de l'epidemia id Patrick Zylberman.
Per causa del decès subit de son director general, Lee Jong-wook, lo 22 de mai de 2006, l'interim del govèrn foguèt assumit per Anders Nordström, fins a l'eleccion de sa successora, la Dra Margaret Chan, lo 8 de novembre de 2006.
Composicion L'OMS s'articula en dos tipes d'estructuras :
Lo sèti de Genèva thumb|250px|Sèti de l'Organizacion Mondiala de la Santat.
L'OMS es dirigida per 193 Estats membresdempuèi l'adesion de Montenegro, lo 29 d'agost de 2006, los sols Estats pas membres de l'OMS son Liechtenstein e lo Sant Sèti, reünits a l'Assemblada Mondiala de la Santat. Aquela assemblada, compausada de delegats representant los Estats membres, a per foncions principalas d'aprovar lo budgèt programa de l'OMS per l'exercici bianal venent e d'estatuir sus las grandas orientacions politicas de l'Organizacion. Aquela assemblada vòta a la majoritat dels dos tèrces de convencions internacionalas sus la santat.
Los reglaments son votats per l'Assemblada Mondiala de la Santat a la majoritat simpla e dintran en vigor per totes los Estats Membres levat quand aqueles refusan o fan de resèrvas dins los relambis prescriches dins la notificacion.
Lo Conselh Executiu es l'organ encargat d'administrar l'OMS. Sos 34 membres son elegits intuitu personae per tres ans per l'Assemblada e lo Conselh se reünisson al mens dos còps l'an. Sas foncions principalas son d'aplicar las decisions e las directivas de l'Assemblada Mondiala de la Santat e de li indicar orientacions.
Lo Secretariat es dirigit pel Director General, nomenat pels Estats membres per un periòde de cinc ans, sus proposicion del Conselh Executiu. Lo personal del Secretariat de l'OMS se compausa de professionals de la santat, d'autres especialistas o expèrts e d'un personal administratiu trabalhant al Sèti de Genèva, dins los sièis burèls regionals e dins los païses.
En 2005, lo total dels efectius èra de 3996 agents que 1549 administrators. Lo Budgèt biannal de l’OMS foguèt de 3,3 miliards de dolars per las annadas 2006-2007font : Ministèri Francés dels Afars Estrangièrs..
Los burèus regionals thumb|Las zònas regionalas de l'OMS. An per ròtle de tenir compte dels problèmas sanitaris singulars dins d'unas regions del monde. Region Sèti País e regions concernits Sigla Asia del Sud-Èst Nòva Delhi Índia Bangladèsh, Botan, Birmania, Corèa del Nòrd, Índia, Indonesia, Maldivas, Nepal, Sri Lanka, Tailàndia, Timòr Èst SEARO Mediterranèa orientala Egipte Afganistan, Arabia Saudita, Bahrayn, Jiboti, Egipte, Emirats Arabis Units, Iraq, Iran, Jordania, Kowait, Liban, Libia, Marròc, Oman, Paquistan, Palestina, Qatar, Somalia, Sodan, Siria, Tunisia, Iemèn EMRO Pacific occidental Manila Filipinas Austràlia, Brunei, Cambòtja, China, Illas Cook, Corèa del Sud, Fiji, Guam, Hong Kong, Japon, Kiribati, Laos, Macau, Malàisia, Illas Mariannas del Nòrd, Illas Marshall, Micronesia, Mongolia, Nauru, Niue, Nòva Caledònia, Nòva Zelanda, Palaos, Papoa-Nòva Guinèa, Illas Pitcairn, Filipinas, Polinesia Francesa, Salomon, Samoa, Samoa americanas, Singapor, Tokelau, Tònga, Tuvalu, Vanuatu, Vietnam, Wallis e Futuna WPRO Americas Washington Estats Units d'America Antilhas neerlandesa, Anguila, Antigua e Barbuda, Argentina, Aruba, Bahamas, Barbados, Belize, Bermudas, Bolívia, Brasil, Illas Caïmans, Canadà, Chile, Colómbia, Còsta Rica, Cuba, Dominica, Republica Dominicana, Eqüator, Estats Units d'America, Grenade, Guadalope, Guaiana, Guyana, Haití, Honduras, Jamaica, Martinica, Mexic, Montserrat, Nicaragua, Panamà, Paraguai, Però, Puerto Rico, Sant Cristòl e Nevis, Santa Lúcia, Sant Vicenç e las Grenadinas, Salvador, Surinam, Trinitat e Tobago, illas Turcas e Caïcas, Uruguai, Illas Verges AMRO o PAHO (Pan American Health Organisation), en francé s OPS (Organisation panaméricaine de la Santé) Africa Brazzaville Republica de Còngo Africa del Sud, Argeria, Angòla, Benin, Botswana, Burkina Faso, Burundi, Cameron, Cap Verd, Centreafrica, Chad, Comòras, Republica de Còngo, Republica Democratica de Còngo, Còsta d'Evòri, Eritrèa, Etiopia, Gabon, Gàmbia, Ghana, Guinèa, Guinèa Eqüatoriala, Guinèa Bissau, Kenya, Lesotho, Libèria, Madagascar, Malawi, Mali, Marròc, Mauritània, Maurici, Moçambic, Namibia, Nigèr, Nigèria, Oganda, Rwanda, São Tomé e Príncipe, Senegal, Seichèlas, Sierra Leone, Swaziland, Tanzania, Tògo, Zambia, Zimbabwe AFRO Euròpa Copenaga Danemarc Albania, Alemanha, Andòrra, Armenia, Àustria, Azerbaitjan, Belgica, Bielorussia, Bòsnia e Ercegovina, Bulgaria, Cazacstan, Chequia, Chipre, Croàcia, Danemarc, Eslovaquia, Espanha, Estònia, Finlàndia, França, Georgia, Grècia, Irlanda, Islàndia, Israèl, Itàlia, Letònia, Lituània, Luxemborg, Macedònia del Nòrd, Malta, Moldàvia, Mónegue, Montenegro, Norvègia,Ongria, Païses Basses, Polonha, Portugal, Quirguizstan, Romania, Russia, Sant Marin, Serbia,Soïssa, Suècia, Tatgiquistan, Turcmenistan, Turquia, Ucraïna, Reialme Unit, Ozbequistan EURO
Directors generals Nom País Data del mandat Brock Chisholm Canadà 1948 - 1953 Marcolino Gomes Candau Brasil 1953 - 1973 Halfdan T. Mahler Danemarc 1973 - 1988 Hiroshi Nakajima Japon 1988 - 1998 Gro Harlem Brundtland Norvègia 1998 - 2003 Lee Jong-wook Corèa del Sud 2003 - 2006 Anders Nordström Suècia 2006 Margaret Chan China dempuèi 2007
Finançament
L'OMS es finançada per de contribucions dels Estats membres e d'autres donadors. Aquelas darrièras annadas, l'OMS multipliquèt las collaboracions amb de organizacions non estatalas: es uèi en partenariat amb prèp de 80 gropes ([ONG, industria farmaceutica e fondacions caritativas coma la Fondacion Bill e Melinda Gates e la Fondacion Rockefeller). Uèi, las contribucions a l'OMS venent dels govèrns nacionals e regionals, de las fondacions e ONG, d'autras organizacions de l'ONU, e del sector privat, despassan aquelas de las contribucions evaluadas (degudas) venent dels 193 Estats membreshttp://www.who.int/gb/f/f_pb2006.html Projècte de budgèt programaq 2006 - 2007.
Criticas thumb|Manifestacion per demandar la revision de l'acòrd amb l'AIEA. Lo doctor Michel Fernex (ancian mètge de l’OMS) denóncia l'acòrd entre l'OMS e l'Agencia Internacionala de l'Energia Atomica (AIEA), dintrat en vigor lo 28 de mai de 1959 amb par la resolucion WHA12.40http://fr.wikisource.org/wiki/Accord_entre_l%E2%80%99Agence_Internationale_de_l%E2%80%99%C3%89nergie_Atomique_et_l%E2%80%99Organisation_Mondiale_de_la_Sant%C3%A9. Aquel acòrd, aquel dich, minimiza los riscs de la radioactivitat per la santat publica À propos des congrès officiels (OMS, AIEA…) sur Tchernobyl Un acòrd contra natura empacha l’OMS de complir sa mission. Per la catastròfa de Chornobyl, l'OMS anóncia la chifra de 56 mòrts dirèctes, alara que d'autras evaluacions, que aquela del govèrn ucraïnian, van de a mòrtsMinistèri de la Santat d'Ucraïna, abril de 1995.
En particular, los actes de la conferéncia de 1995 a Genèva e lo rapòrt de la conferéncia de Kiev 2001 sus las consequéncias sanitàrias de la catastròfa de Chornobyl foguèron pas publicats Le monde diplomatique, març de 2008, çò que es ben inabitual. Lo Dr Hiroshi Nakajima, director general de l'OMS de 1988 a 1998, declarèt a la television soïssa qu'aquels documents foguèron censurats per causa de l'acòrd amb l'AIEAEntrevista del Dr Nakajima pel Dr Michel Fernex, enregistrat dins lo filme de Wladimir Tchertkoff, Controvèrsias nuclearas..
Se manifestèt davant lo sèti de l'OMS per demandar la revision de l'acòrd amb l'AIEA. Dempuèi lo 26 d'abril de 2007, una preséncia permanenta de durada indeterminada davant los bastiments de l'OMS a Genèva comencèt Pour l’indépendance de l’OMS - .