Arnaut de Vilanòva (1238 - 1311) foguèt un mètge, alquimista, teologian e astrològ famós del sègle XIII. Es considerat coma lo pus egrègi mètge del seu sègle.
Lo luòc de sa naissença es pas conegut segurament, mas de recercas recentasenciclopèdia .cat lo fan nàisser a Villanueva de Xiloca en Aragon. Estudièt la quimia, la medecina, la fisica, e tanben la filosofia aràbia. Foguèt mètge a la cort d'Aragon, successivament d'En Pèire III, Anfós III, e Jaume II. Residiguèt a Valéncia entre 1286 al 1289. Ensenhèt mantuna annada a l'escòla de medecina de Montpelhièr fins a 1299. Durant aquel periòde, publiquèt divèrses tractats de teologia en latin influenciats per Joaquim de Fiore e l'ideologia dels beguins, en particular per la reforma de la Glèisa. Foguèt puèi enviat per Jaume II coma ambaissador a París, ont s'i faguèt una reputacion considerabla; pasmens sas idèas sus la venguda de l'antecrist l'expausèron a l'enemistat del clergat e, condemnat per l'Universitat de la Sorbonne foguèt forçat de fugir l'inquisicion. Fin finala se faguèt assostar en Sicília pel rei Frederic II. Cap a 1313 foguèt convocat a Avinhon pel papa Clamenç V, qu'èra malaut, mas moriguèt durant lo viatge. Òbras
En latin: Breviarium practicae (probablament) Tractatus de tempore adventus Antichristi De sigillis De cymbalis ecclesiae Philosophia catholica et divina Allocutio christiani Expositio super Apocalypsi En catalan: Confessió de Barcelona Lliço de Narbona. Raonament d'Avinyó. Informació espiritual. Referéncias
Categoria:Alquimista de l'Edat Mejana Categoria:Naissença en 1238 Categoria:Decès en 1313 Categoria:Mètge catalan Categoria:Teologian catalan Categoria:Astrològ