thumb|300px|Estanh de Montadin dempuèi lo puèg d'Ausseruna Montadinhttps://books.google.com/books?id=YL0iAQAAIAAJ&focus=searchwithinvolume&q=Montadyhttps://www.oocities.org/toponimiaoccitana/34c.html (Mountadi en grafia mistralencahttps://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page1579.jpg; Montady en francés) es una comuna de Lengadòc situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Los gentilicis son montadinenc -enca e montadivenc -enca.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Clima Lo clima de la comuna es de tipe mediterranèu: los estius son cauds e secs, los automnes plujoses e los ivèrns doces.
Perimètre del territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son : Raimundi Petri de Montadino en 1097, castello de Montadino, abans 1105, Arnaldus de Montadia en 1129, castris de Montadi en 1149-1150, castrum de Monte Adino (varianta : Monteadino) en 1155, Montadino en 1199, 1323, al sègle XVI, en 1636, Moutardier en 1622, Montadi en 1643, 1708, Montadin en 1740-1760, Montady en 1771-72 (mapa de Cassini). Montadin es a l'origina del puèg (puòg ?) de Montadin, del riu de Montadin e de l'estanh de Montadin, assecat al sègle XIII, stagnum de Montadino en 1347-1375, Etang de Montady en 1771-1772 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 250-251.
Segon Dauzat e Rostaing, Montadin vendriá del latin mons, montis, o de son resultat en occitan mont, amb doble sufixe -atum e -inum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 475; segon Hamlin, Montadin ven de Mont e del nom germanic d'òme Atinus (Mlle Morlet).
Delamarre senhala un nom celtic d'òme Atinus, de ātinā, « lo forn, lo fornèl »Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 64, sense cap referéncia a Montadin.
Istoria
Faits istorics Lo puèg situat al còr del vilatge es tresplombat per una torre feudala del sègle XII (rèstas d'un castèl uèi desaparegut).
L’estanh de Montadin foguèt abans un palun saumastre d'aigas estadissas, causa de fòrça epidemias. En 1247, l'archavesque de Narbona balhèt la possibilitat a quatre proprietaris de començar los trabalh per l’assecar.
En 1270 foguèron cavats de valats de forma originala, coma de rais de solelh, que tornèron 420 ectaras de tèrra espleitabla. Divèrsas culturas se succediguèron sus las parcèlas triangularas. Lo malhum de canals permet d'assecar las aigas del bòrd cap al centre. Dempuèi aquí, un valat cavat de contra penjal, passa par la galariá cavada jol puèg d’Ausseruna - longa de 1300 mètres, cap d'òbra dels artesans de l'Edat Mejana - mana las aigas fins al riu de Clavilonga.
Administracion
Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Cabestanh; es ara del canton de Càsols de Besièrs.
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Cultura e patrimòni
Luòc e monuments L'estanh de Montadin Jean-Loup Abbé, À la conquête des étangs. L’aménagement de l’espace dans le Languedoc méditerranéen (XIIe-XVe siècle), Presses Universitaires du Mirail, Toulouse, 2006, coll. Tempus, 331 p. lo Castèl de La Torre la torre de Montadin
Personalitats ligadas amb la comuna Véser tanben
Ligams extèrnes Site officiel de Montady
Nòtas
Categoria:Comuna de Lengadòc Categoria:Comuna d'Erau