Vilanovèla (Villenouvelle en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia Comuna situada dins l'airal urban de Tolosa dins Lauragués a 27 km al Sud-Èst de Tolosa. Se trapa dins una granda zona de comunicacion materializada amb la linha de tren Bordèu cap Seta, la RN 113, l'autorota A61, lo Canal del Miègjorn. Lo lièch de l'Èrs Mòrt constituís en partida la limite sud. Lo traçat de l'antica via romana Via Aquitània coïncidís per la comuna gaireben amb aquel de RN113 d'uèi. Una de las principalas brancas dels Camins de Sant Jaume, la Via Tolosana travèrsa tanben la comuna. vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn. Perimètre del territòri
Toponimia Le tipe Vilanòva designa una aglomeracion novèla, fondada a l'Edat Mejana per un senhor o una comunautat religiosa, sense que siá fait mencion de las franquesas autrejadas a las Vilafrancas Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 723. Las fòrmas ancianas son : Villa Noveta en 1267, Villa novella et Godorvilla en 1428Jacques Astor, Dictionnaire des Noms de Familles et Noms de Lieux du Midi de la France, ed. du Beffroi, 2002, p. 815Raymond Corraze, Le diocèse civil de Toulouse en 1428 : géographie et onomastique, in Annales du Midi, 1953, p. 127 . Godorvila, Godervila sembla desparegut. Vila a le sens de « vilatge ». Le nom èra format de vila e de l'adjectiu femenin nòva, ambe'l sufixe diminutiu -eta, per un sens de « vilanòva pichona » . Aquel sufixe diminutiu [benlèu percebut coma umiliant] fosquèc remplaçat per -ela al sègle XV. Segon Negre, es una francizacion Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume III, n° 26 133 [sembla pensar que novèl, novèla apareguèc en occitan sul modèl del francés, çò qu'es pas assegurat, al mens per le Nòrd : Ab la dolçor del temps novel...].
Istòria Le lòc de Guadarsing (S. Saturninus) èra una glèisa Émile Connac, Dictionnaire topographique du département de la Haute-Garonne, manuscrit, 1882, Vol. 2, p. 1036, cercar sus Gallica. Al nòrd-nòrd-èst del vilatge, i a un masatge de St-Sernin que deu correspondre a Guadarsing. Probable que le vocable de la glèisa de Vilanovèla, qu'es ara Sant Sarnin, es estat manlevat a l'ancian centre anterior a la creacion de la bastida. Vilanovèla es una bastida establida al sègle XIII en un lòc nommat Garric, poblada en partida per les abitants de Sent Roma pr'amor de l'inseguretat Émile Connac Dictionnaire topographique du département de la Haute-Garonne, manuscrit, 1882, Vol. 4, p. 2932, cercar sus Gallica. Pendent l'Ancian Regime, Vilanovèla èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Lauragués. Le vocable de la glèisa es Sant Sarnin. Tanlèu 1790, Vilanovèla èra del canton de Vilafranca. Le diccionari de las localitats de la Nauta Garona precisa que Vilanovèla fosquèc temporàriament annexat a Sent Roma en l'an VIII, mes la relacion es probablament a inversar Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 52 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html.
Administracion
Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Vilafranca de Lauragués; es ara del canton de Revèl.
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Véser tanben Comunas de la Nauta Garona Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de la Nauta Garona Categoria:Comuna de Lauragués