Le CasterarSit Toponimia occitana es una comuna de Gasconha situada dins lo departament de la Nauta Garona e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia thumb|center|250px|Vista pròcha de la vila. Comuna de l'airal urban de Tolosa situada a 30 km al Nòrd-Oèst de la vila. vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn. Perimètre deu territòri

Toponimia Le Casterar Las fòrmas ancianas son de Castellare, abans 1123, castellum quod vocatur Casterar en 1191, castellum de Casteras en 1190-91 Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume III, n° 26 712, Casterar en 1191, Castellare en 1228, Castellarum en 1289 Émile Connac, Dictionnaire topographique du département de la Haute-Garonne, manuscrit, 1882, Vol. 1, p. 703, cercar sus Gallica. Segon Dauzat, Le Casterar veng de castèl [e autas fòrmas], deu latin castellum, dambe'u sufixe -are (diminutiu) Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 153 e 154, a Castels. Segon Negre, le nom veng deu gascon casterà, « ancian camp o mòta feodala », equivalent deu lengadocian castelar . Segon les Féniés, le gascon casterar designa un camp primitiu, pèi ua mòta feodala, ua plaça hòrta. Aqueths castèth primitius èran generalament modèstes, de husta, pèi de pèira, mès pas pertot, installats sus un site naturau defensiu o sus ua hautor artificiala (mòta) Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 225. Segon Astor, casterar es un derivat de castèll-, dambe passatge de -ll- a -r-, associat au sufixe -ar, de -are neutre latin. Le sens deu sufixe es indefinit, pòt designar l'emplaçament deu castèth, o pòt estar diminutiu, o aver le sens de « sòrta de castèth », per designar vestigis de construccions galloromanas o mei ancianas, encara aparentas a l'epòca de la fixacion deu toponime Jacques Astor, Dictionnaire des Noms de Familles et Noms de Lieux du Midi de la France, ed. du Beffroi, 2002, p. 207.

Larmont Devèva estar com Larmont un ancian *Laurmont. Larmont es l'equivalent de Montlaur, format de mont, deu latin montem, utilizat per un castèth, un lòc fortificat, e de Laur, nom de persona (i a un Sent Laurus), o nom de planta (laur, laurèir) segon Negre. L'òrde es germanic (determinant-determinat) e marca ua formacion romanica, posteriora a l'arribada deus germans. La prumèra sillaba s'explica per reduccion deu diftongue etimologic -au- en situacion pretonica Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 412Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 197-198associat a -r que trava la sillaba : Laur- > Lar-; en posicion tonica au se consèrva, mès -r tomba [mun'law]. Larmont es dens ua ribèra, mès un castèth mei haut es ua possibilitat. A prepaus de Laur, citem l'analisi de J. Astor. I a tròp de toponimes Montlaur per que sia un nom de persona. Una possibilitat es « montanha deu laurèr, mès que mès de laurèrs simbolics. Mès la variacion en genre de laur (Ròcalaura) permet de pensar que laur a una valeur adjectivala. Le petit Levy cita laur, « color de laurèr ». S'agís vertadèrament de la color deu laurèr ? En pensant a Lauret, nom d'un buòu de color baiarda clara, se pòt atribuïr a laur, lauret ua origina aurum, « aur », dambe aglutinacion de l'article. Laur, Laura podèvan aver le sens de « color d'aur, daurat » ? Jacques Astor, Dictionnaire des Noms de Familles et Noms de Lieux du Midi de la France, ed. du Beffroi, 2002, p. 514, 515

Istòria Pendent l'Ancian Regime, Le Casterar, dit en francés Le Castéra (o Le Castéra-las-Neux), « Le Castéra, Pradère e Larmont », èra de l'eleccion de Ribèra-Verdun, doncas de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de l'archidiocèsi de Tolosa, de la senescaucia de Tolosa. Le vocable de la glèisa es Sent Estròpi. En 1790, Le Casterar èra deu canton de Granada, passèc en l'an VIII au canton de Levinhac e en l'an X (en 1801) au canton de CadorsDictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 10 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html. En 2015, suprimiscòn le canton de Cadors e Lo Casterar passèc au canton de Legavin, largament espandit.

Larmont (probablament tanben Larmont en occitan, com la vila bordalesa) èra ua parròpia de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescaucia de Tolosa. Le vocable de la glèisa èra o es Sent Fabian e Sent Sebastian (ancianament Sent Joan Baptista) Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 24 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html. Lo vilatge es au sud-èst deu Casterar, dens la ribèra de Sava e Pradèra garda ua capèra sus ua tuca, a l'oèst de Larmont e au sud deu Casterar. L'expression « Le Castéra, Pradère e Larmont » ha supausar que ni Larmont nimèi Pradèra èran pas comunautats d'abitants e avèvan un simple ròtle religiós.

Administracion

Demografia

En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dambe la comuna

Véser tanben Comunas de la Nauta Garona

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Ribèra Verdun Categoria:Comuna de la Nauta Garona