Lairac de Tarn (Layrac-sur-Tarn en francés) es una comuna lengadociana en Frontonés situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia Comuna de l'airal urban de Tolosa situada a 32 km al nòrd-èst de la vila sul riu Tarn al centre de l’airal d’apellacion AOC del vinhal de Frontonh. vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn. Perimètre del territòri

Toponimia Le nom es atestat Lairac en 1216 Émile Connac, Dictionnaire topographique du département de la Haute-Garonne, manuscrit, 1882, Vol. 3, p. 1644, cercar sus Gallica. Le nom es semblable a Lairac (Agenés), atestat ecclesia Alairacum en 1062, villa Alairicus, en 1064 mes i a tanben de noms coma Alairac, Alairàs, etc. L'abséncia de fòrmas ancianas empacha de saber se Lairac èra tanben un ancian Alairac qu'auriá coneguda una aferèsi (supression de la sillaba iniciala A-). Segon Dauzat, seguit en partida per Astor a la p. 931 (mes ambe de proposicions variadas a la p. 917), Lairac ven del nom latin d'òme Larius, ambe'l sufixe -acumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 393Jacques Astor, Dictionnaire des Noms de Familles et Noms de Lieux du Midi de la France, ed. du Beffroi, 2002, p. 931, latinizacion del sufixe gallic -ācon. Negre, aima mai Hilarius, ambe un dobte çaquelà Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume I, n° 7191. Per l'omonime agenés, Bénédicte Boyrie-Fénié prepausa, entre autras possibilitats, Alarius, escais-nom de cavalièr auxiliar, alarius, mençonat coma cognomen, totjorn ambe'l sufixe -acum Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 157. Per d'autres toponimes aparentats, Xavier Delamarre, cita lo nom celtic de persona Allarios, atestat, dins son diccionari dels noms de lòcs celtics, en precisant qu'es pas un nom latin Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 47, 284. Per o resumir tot, ambe'l sufixe -acum, las solucions son Larius, Alarius, Hilarius (pas tan probable), noms latins, e Allarios, nom celtic.

Istòria Pendent l'Ancian Regime, Lairac èra de la diocèsi civila de Bas-Montalban, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de la diocèsi de Montalban, de la senescauciá de Tolosa. Lo patron de la glèisa es Sent Blasi. Layrac venguèt oficialament Layrac-sur-Tarn per decret del 22 de junh 1921. Tanlèu 1790, Lairac èra del canton de Vilamur Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 25 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html.

Administracion

A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Vilamur, i demorèc.

Demografia

En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas a la comuna Joan Baptista Amat (1877-1961) deputat de la Nauta Garona de 1928 a 1936 puèi senator de la Nauta Garona de 1936 a 1941.

Véser tanben Comunas de la Nauta Garona

Ligams extèrnes Vilamur de Tarn e los alentorns site de la vila

Nòtas e referéncias

Categoria:Comuna de Frontonés Categoria:Comuna de la Nauta Garona